WIJ ZIJN HIER betrekt nieuw onderkomen in leegstaand kantoorpand

1

Vandaag, 30 januari, heeft een deel van de groep onterecht afgewezen asielzoekers van WijZijnHier een nieuw onderkomen betrokken: Vluchtkade, een leegstaand kantoorpand op de Willem Fenengastraat 15 in Amsterdam Over Amstel.

Het is het achttiende pand dat de groep van WZH betrekt, sinds zij in september 2012 begon met actievoeren om aandacht te vragen voor het probleem dat zij niet weg kunnen uit Nederland, hoewel de IND dat wel van ze eist.

In de drie en half jaar van actievoeren van WZH hebben inmiddels 35% van de asielzoekers die onterecht zijn afgewezen, een verblijfsvergunning verkregen. Dat toont aan dat zeker 1/3 van de afwijzingen van de IND niet terecht en onzorgvuldig is geweest. Het merendeel van de onterecht afgewezen asielzoekers worden afgewezen omdat zij geen paspoort of identiteitsdocument kan overleggen om hun identiteit aan te tonen.De IND wijst hen dan af omdat hun vluchtverhaal niet geloofd wordt. Zij moeten dan binnen 28 dagen het land verlaten, maar kunnen niet weg omdat ze juist gevlucht zijn voor oorlog en geweld, of ambassades niet meewerken, of het onduidelijk is naar welk land ze terug zouden moeten. Sommige onterecht afgewezen asielzoekers verkeren al meer dan vijf jaar in Niemandsland.

 meer informatie: Salim 0684769789

 

2
3
room2

OVERWINTER MET WE ARE HERE

zie onze inzamelingsactie op https://onepercentclub.com
en onze crowdfunding op facebook

Overwinter met We Are Here 

We Are Here is een collectief dat al drie jaar lang opkomt voor de rechten van vluchtelingen die hier tussen wal en schip zijn gevallen. Wij kunnen niet terug naar het land van herkomst, maar kunnen ook hier ons bestaan niet opbouwen. Zo mogen wij bijvoorbeeld niet werken en daarom is We Are Here voor een groot deel afhankelijk van donaties en subsidies. Het leefgeld voor onze groep is bijna op en de winter is van start. Dit leefgeld gaat op aan eten, drinken, toiletartikelen, medische kosten en reiskosten. Het zijn de noodzakelijke uitgaven om te kunnen overleven. Help We Are Here overleven, overwinter met We Are Here!

Waarom?

Veel vluchtelingen komen hier zonder identiteitspapieren aan. Vaak kunnen ongedocumenteerde asielzoekers hun identiteit en vluchtverhaal niet voldoende bewijzen  en krijgen daarom geen vluchtelingenstatus toegewezen. Volgens de Nederlandse wet moeten deze vluchtelingen terugkeren, maar velen kunnen dat niet: de ambassade van het land van herkomst verstrekt geen inreisvisa, de betreffende persoon wordt niet als staatsburger van het geboorteland erkend,  de benodigde medische zorg wordt niet in het land van herkomst geboden, terugkeer leidt tot gevangenschap, marteling of zelfs de dood etc. De groep van vluchtelingen die hier niet mag blijven, maar ook niet terug kan keren, valt tussen wal en schip. Ze verdwijnen vaak in de illegaliteit en leven een onzichtbaar en vrijwel rechteloos bestaan: ze mogen niet werken, kunnen niet naar school, hebben weinig tot geen toegang tot de gezondheidszorg en hebben geen recht op adequate opvang. De vluchtelingen in limbo die zich hebben verenigd onder de naam We Are Here zijn zo dapper om de problemen waar zij mee geconfronteerd zijn al drie jaar lang zichtbaar te maken. De 250 vluchtelingen van We Are Here vertegenwoordigen naar schatting zo’n 10.000 vluchtelingen  die in Nederland tussen wal en schip zijn gevallen. We Are Here maakt zich hard voor een volwaardig leven voor vluchtelingen in limbo bestaande uit: een dak boven het hoofd, werk en toegang tot onderwijs en gezondheidszorg. Om deze doelen te bereiken heeft We Are Here een lange adem nodig en zolang leven we voornamelijk van donaties. Dit leefgeld gaat op aan eten, drinken, toiletartikelen, medische kosten en reiskosten. We besteden ongeveer €15 per persoon per week. Als ook jij wilt dat We Are Here hun belangrijke werkzaamheden blijft voortzetten, maak dan een klein of groot bedrag over zodat het collectief de komende maanden weer kan overbruggen.

Hoe?

We Are Here zet zich in voor een volwaardig leven voor vluchtelingen in limbo. We Are Here creërt zichtbaarheid voor deze groep van vluchtelingen die tussen wal en schip zijn gevallen door de productie van artistieke projecten en het opzetten van media-campagnes. En We Are Here is een zelforganisatie met een eigen school (We Are Here Academy), een eigen mediateam en eigen opvang. We Are Here overleeft al drie jaar lang door subsidies en donaties en weet altijd weer de eindjes aan elkaar te knopen. Nu lijkt er echter wel een extra strenge winter aangebroken te zijn. Het geld is bijna op. Vandaar deze crowdfundingcampagne. Help ons overwinteren!

Kosten

Het geld dat wordt opgehaald is voor de dagelijkse kosten van ongeveer 200 vluchtelingen die verdeeld zijn over 3 locaties. Mits niet in deze basisvoorzieningen kan worden voorzien, dan kan We Are Here de activiteiten niet langer voortzetten. Eten en drinken, toiletartikelen: €1500 per week

Reiskosten:                               €1000 per week
Medische kosten:                      €200 per week
Documenten:                             €100 per week
Totaal:                                       €2800 per week

Om de winter te kunnen overbruggen hebben we geld voor in ieder geval 5 weken nodig.

Dat is in totaal €14.000

WIJ ZIJN HIER KRAAKT DE VLUCHTKEI

11988521_1054974751202754_5027491505334370292_n


VLUCHTKEI
keienbergweg 8
1101 gb amsterdam
voor support bel: 06 – 84 88 07 15

Vandaag heeft een groep sympathisanten van vluchtelingencollectief We Are Here een voormalig kantoorgebouw aan de Keienbergweg 8 in Amsterdam Zuidoost bezet. Zij hebben We Are Here uitgenodigd om het pand in gebruik te nemen als noodopvang zodat zij hun strijd voor sociale en politieke rechten voort kunnen zetten.

11193213_1054974801202749_2798042735224917159_n

We Are Here is een collectief van vluchtelingen in limbo wiens verzoek om asiel in Nederland is afgewezen maar die niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst. Al drie jaar protesteert We Are Here tegen de onmenselijke situatie waarin zij verkeren en roepen op tot erkenning van de rechten van vluchtelingen in limbo.

De groep vluchtelingen verbleef eerder in de ‘Vluchtbank’, een kantoorpand aan Zekeringstraat nabij Amsterdam Sloterdijk. De eigenaar, Rabobank Pensioenfonds wilde niet met de groep onderhandelen over verblijf en deed meteen aangifte. Vandaag heeft de groep het pand, zoals overeengekomen met de advocaat, verlaten. Het vandaag bezette pand aan de Keienbergweg staat al lange tijd leeg. Het gebouw was lange tijd in gebruik door een bedrijf dat schroeven produceert en dat begin vorig jaar naar Almere verhuisde. Met deze bezetting is We Are Here weer terug in Amsterdam Zuidoost waar de groep meer dan een jaar verbleef in de ‘Vluchtgarage’.

Met de bezetting van het pand van vandaag laat We Are Here weten dat de huidige gemeentelijke bed-bad-brood (BBB) voorziening ontoereikend is. Daarnaast heeft de burgemeester vorige week laten weten aan de Amsterdamse gemeenteraad dat de opvang vol zit. Binnen de huidige BBB regeling worden mensen iedere ochtend op straat gezet, wat veel stress en onzekerheid met zich meebrengt. We Are Here roept op tot het opzetten van een 24-uurs opvang zodat mensen tot rust kunnen komen en weer grip op hun leven kunnen krijgen. Dit is één van de onderwerpen van het bredere We Are Here protest, dat zich richt op het erkennen van de sociale en politieke rechten van vluchtelingen in limbo.

VLUCHTKEI
keienbergweg 8
1101 gb amsterdam
voor support bel: 06 – 84 88 07 15

 

11222574_1054988157868080_2402203910632877890_n

 

 

NIEUW PAND GEKRAAKT VOOR VLUCHTELINGEN WIJ ZIJN HIER

1111

PERSBERICHT: GEMEENTE AMSTERDAM LAAT OPNIEUW AFGEWEZEN VLUCHTELINGEN IN DE STEEK EN DWINGT HEN TOT HET ZELF ZOEKEN VAN ONDERDAK.

Vanmiddag, vrijdag 30 oktober 2015, heeft een groep van 45 mannen en vrouwen, vluchtelingen uit Ethiopië en Eritrea, het bedrijfspand op Joan Muyskenstraat 32 gekraakt. De groep afgewezen asielzoekers van We Are Here is tot deze actie overgegaan omdat de gemeente Amsterdam geen adequaat onderdak verschaft.

Tot voor kort hadden de vluchtelingen onderdak in kleinschalige opvangprojecten die werden georganiseerd door Amsterdamse kerken en het Leger des Heils. Deze projecten zijn echter stopgezet omdat de betrokken partijen vinden dat de overheid verantwoordelijk is voor het organiseren van adequate opvang.

Amsterdam weigert echter die opvang te verstrekken en biedt alleen nachtopvang en slechts 24-uurs opvang voor enkelen die kunnen aantonen ernstig ziek te zijn. Echter, de plaatsen die Amsterdam heeft, zowel nachtopvang als 24-uursopvang, zijn bezet. De afgelopen twee weken heeft de groep meermalen actie gevoerd voor adequate opvang, maar de Gemeente weigert voldoende opvangplaatsen in Amsterdam te creëren.

Voor de vluchtelingen is nachtopvang geen humane optie, want op die manier ga je net niet dood, maar kun je ook niet leven. Ze zouden dus de hele dag op straat moeten zwerven, zonder geld en eten. Ze zijn onbeschermd tegen criminaliteit of uitbuiting en dreigen bovendien, omdat ze ongedocumenteerd zijn, door de politie in vreemdelingenbewaring te worden gezet. Nog afgezien van de medische en psychische problemen waar veel vluchtelingen mee kampen, is deze manier van leven geen humane optie.

De huidige 24 uurs opvang is er alleen voor enkelen die ernstig ziek zijn, en bovendien kunnen aantonen dat zij een realistisch perspectief hebben in een nieuwe asielprocedure, of anders bereid zijn mee te werken aan hun uitzetting.

Op dit moment ziet de groep daarom geen andere mogelijkheid dan het kraken van het pand op de Joan Muyskenstraat, een pand dat inmiddels twee jaar leeg staat.

Sinds de oprichting van We Are Here in 2012, is dit de vijftiende keer dat een groep vluchtelingen toevlucht heeft moeten zoeken tot een kraakpand. Van de oorspronkelijke groep van We Are Here hebben inmiddels 30% een verblijfsvergunning en is nog eens 20% bezig een herhaalde asielaanvraag in te dienen. Hiermee wordt aangetoond dat de beslissing om de asielaanvraag af te wijzen in veel gevallen onzorgvuldig, of op verkeerde gronden is genomen door de IND. Het beleid van de gemeente Amsterdam om een zgn ‘humanitair minimum’ te bieden, is ingegeven door de gedachte dat een onmenselijke behandeling vluchtelingen zal aanzetten tot terugkeer. Het is inmiddels al lang gebleken dat deze aanpak niet werkt en alleen meer getraumatiseerde vluchtelingen in het land oplevert.

LANDELIJKE DEMONSTRATIE VLUCHTELINGEN WELKOM!

Zondag 13 september, 14 uur, Dam Amsterdamvoorkant

De EU-ministers komen maandag 14 september in Luxemburg bijeen om te praten over de situatie rond vluchtelingen. In een groot aantal hoofdsteden in Europa gaan burgers dit weekend daarom de straat op om te demonstreren voor een ruimhartiger vluchtelingenbeleid. Er zijn overal al vele hartverwarmende burgerinitiatieven om vluchtelingen te helpen, maar we moeten ook onze stem aan de politiek laten horen.

Brede coalitie

In Amsterdam heeft een coalitie van tientallen organisaties het initiatief genomen om zondag 13 september om 14 uur de demonstratie “vluchtelingen Welkom” te organiseren op de Dam. Daar zijn muziekoptredens en spreekt onder meer vice-voorzitter Catelene Passchier van de FNV. De demonstranten doen een beroep op onze regering om meer vluchtelingen in Nederland op te nemen en samen met andere EU- landen te zorgen voor veilige vluchtroutes naar Europa.

Menswaardige opvang

Ook komen op de Dam vluchtelingen aan het woord over hun gevaarlijke reis naar Europa en de opvang hier in Nederland. In de hele wereld zijn mensen op de vlucht voor oorlog, armoede en klimaatverandering.
Problemen die vaak mede door Europese landen zijn veroorzaakt. We schamen ons voor de manier waarop nu vluchtelingen in Nederland worden behandeld. Ze lopen het risico om weer teruggestuurd te worden naar hun herkomstland of naar het land van aankomst in Europa. En vluchtelingen die terug moeten, maar dit niet kunnen,
eindigen op straat of in de cel. Dit moet stoppen. Wij willen menswaardige opvang voor iedereen. Er is genoeg voor iedereen.

Facebookpagina: http://www.facebook.com/events/1607321316184038

Flyer in het Nederlands
Flyer in het Engels / Arabisch

WIJ ZIJN HIER MOET WEG UIT DE VLUCHTACADEMIE

1111

Persbericht We Are Here 26-8

Vluchtelingencollectief We Are Here is gevraagd ‘Vluchtacademie’ te verlaten

Afgelopen zondag (23 augustus) bezette vluchtelingencollectief We Are Here een voormalig kunstacademiegebouw aan de Dapperstraat in Amsterdam-Oost. Vanochtend is de groep door de eigenaar, de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK), gevraagd het pand voor 1 september te verlaten. We Are Here is ten einde raad en weet nog niet welke vervolgstappen het zal nemen. De groep van 60 mannen kan nergens anders heen, zij zullen wederom op straat komen te staan.

De Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten heeft laten weten dat het pand is verkocht aan de gemeente Amsterdam. De nieuwe eigenaar wil er een middelbare school gaan huizen.

De gemeente Amsterdam heeft de AHK laten weten hen een boete op te leggen wanneer zij het pand op 1 september niet leeg oplevert. De AHK heeft We Are Here gevraagd het gebouw voor die datum vrijwillig te verlaten. De AHK heeft tevens een civiele procedure gestart om via een kort geding de beschikking over het pand terug te krijgen en het te kunnen leveren aan de gemeente op grond van de verkoopovereenkomst, mocht de groep het pand niet vrijwillig verlaten.

We Are Here is nog steeds op zoek naar een oplossing en vraagt hiervoor meer tijd van de gemeente Amsterdam.

Voor We Are Here is de huidige BBB-regeling ontoereikend. Morgen vergadert de Amsterdamse gemeenteraad over het minimaliseren van opvang voor vluchtelingen in limbo naar aanleiding van een brief die burgemeester Van der Laan op 21 augustus jl. naar raadsleden stuurde. Hierin spoort hij de gemeenteraad aan het opvangprogramma niet uit te breiden in verband met de hoge kosten. We Are Here heeft al vaker goedkope en meer humane vormen van 24-uurs opvang aangedragen, maar deze zijn door het college van B&W nooit serieus in overweging genomen.

We Are Here roept op tot het opzetten van een 24-uurs opvang zodat mensen tot rust kunnen komen en weer grip op hun leven kunnen krijgen. Dit is één van de onderwerpen van het bredere We Are Here protest, dat zich richt op het erkennen van de sociale en politieke rechten van vluchtelingen in limbo.

KUNSTACADEMIE GEKRAAKT VOOR WIJ ZIJN HIER

11954672_1014367385263491_1859820234025083768_n

Vandaag heeft een groep sympathisanten van vluchtelingencollectief We Are Here een voormalig kunstacademiegebouw aan de Dapperstraat in Amsterdam-Oost bezet. Zij hebben We Are Here uitgenodigd om het pand in gebruik te nemen als noodopvang zodat zij hun strijd voor sociale en politieke rechten voort kunnen zetten.

1111

We Are Here is een collectief van vluchtelingen in limbo wiens verzoek om asiel in Nederland is afgewezen maar die niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst. Al drie jaar protesteert We Are Here tegen de onmenselijke situatie waarin zij verkeren en roepen zij op tot erkenning van de rechten van vluchtelingen in limbo.

Sinds april verbleef de groep vluchtelingen in de ‘Vluchttoren’ aan de Van Sande Bakhuijzenstraat 2 in Amsterdam Nieuw-West. De rechter bepaalde voor de zomer dat de groep eind augustus het pand zou moeten verlaten. Naar aanleiding van deze uitspraak en om de afspraken met de eigenaar van het pand te respecteren verlaat de groep het gebouw vrijwillig.

In het pand aan de Dapperstraat huisde tot juni 2015 de Reinwardt Academie van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK). Het gebouw staat dus pas korte tijd leeg en een gedeelte ervan is nog in gebruik voor opslag. We Are Here neemt hierover contact op met de eigenaar en belooft de achtergebleven spullen met respect te behandelen.

Omdat het nieuwe pand eerder dienst deed als kunstacademie heeft het de naam ‘Vluchtacademie’ gekregen. Met de bezetting van het pand van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) laat We Are Here weten dat de huidige gemeentelijke bed-bad-brood (BBB) voorziening ontoereikend is. Binnen de huidige BBB regeling worden mensen iedere ochtend op straat gezet, wat veel stress en onzekerheid met zich meebrengt. We Are Here roept op tot het opzetten van een 24-uurs opvang zodat mensen tot rust kunnen komen en weer grip op hun leven kunnen krijgen. Dit is één van de onderwerpen van het bredere We Are Here protest, dat zich richt op het erkennen van de sociale en politieke rechten van vluchtelingen in limbo.

11822458_1014367425263487_6378197634711107960_n

11870748_1014367421930154_983567385756928685_n

GEMEENTE AMSTERDAM KOMT BELOFTE NIET NA

xxl

Dinsdag, 30 juni, heeft een groep van ruim 90 asielzoekers van Wij Zijn Hier geprobeerd zich in te schrijven voor de Bed Bad Brood (BBB) voorziening die de gemeente Amsterdam aan de vluchtelingen heeft beloofd. Het was een actie waarbij de vluchtelingen van Wij Zijn Hier laten zien dat zij wel willen meewerken, maar dat de gemeente in gebreke blijft, zelfs met de karige opvang die ze biedt.

Ongeveer 40 vluchtelingen werden afgewezen omdat er geen plaats in de nachtopvang was. Mensen werden weggestuurd en voelden zich ontredderd. Hun advocaat had geadviseerd zich in te schrijven bij de BBB, maar deze groep is daar dus geen stap mee opgeschoten.

Volgens Het Parool heeft een medewerker van de gemeente Amsterdam gezegd dat de vluchtelingen in andere gemeenten terecht zouden kunnen. Echter volgens Wij Zijn HIer zijn geen van de grote gemeenten geneigd om Amsterdamse asielzoekers op te vangen.

De hele gang van zaken bij de GGD waar de registratie plaats vond, was uiterst chaotisch: de vluchtelingen moesten buiten het GGD gebouw op straat wachten tot ze aan de beurt waren om zich in te schrijven, sommigen hebben 2,5 uur in de zon gestaan, terwijl de wachtkamer binnen leeg was. Er was veel gedrang omdat een simpele oplossing, zoals het uitdelen van nummertjes, kennelijk niet bij de medewerkers in het takenpakket paste.

De vluchtelingen van Wij Zijn Hier zijn nog steeds van mening dat normaal 24 uurs onderdak een adequate opvang is voor mensen zoals zij, die niet terug kunnen keren vanwege het asielgat waarin zij terecht zijn gekomen. In de rechtszaken die zij de afgelopen periode hebben aangespannen tegen de gemeente om opvang te krijgen volgens de uitspraak van het Europees Comitee voor Sociale Rechten, heeft de gemeente 170 keer hierover afwijzend beslist met de belofte dat er wel nachtopvang beschikbaar is. Dit blijkt niet het geval te zijn.

Donderdag 2 juli wordt in de gemeenteraad gesproken over het “Programma Vreemdelingen”, waarbij de nachtopvang (BBB) opnieuw een basis voorziening zou zijn.

Woordenspel gaat door

1796769_985445184822378_7645796691769538477_o

Eerder al merkten we hoe burgemeester Van der Laan speelde met woorden rondom het project Havenstraat. Werken aan de toekomst zou zowel werken aan een toekomst in Nederland als aan terugkeer inhouden. Na het project bestempelde hij het echter als mislukt, omdat maar zo weinig mensen waren teruggekeerd.

Nu, bij het nieuwe loket programma vreemdelingen, is er weer expliciet gezegd dat werken aan de toekomst zowel over een toekomst in Nederland als in het thuisland kan gaan. Hoewel nog veel onduidelijk is over het programma, bijvoorbeeld wie de benodigde expertise gaat inbrengen, wat de verschillende criteria zijn en wie die gaat toetsen, wordt langzaam wel hetvolgende duidelijk.

– Voor mensen die willen tekenen voor terugkeer is er de mogelijkheid om een paar weken in een soort pre-VBL (vrijheidsbeperkende lokatie) te verblijven, voordat ze naar de reeds bestaande VBL in Ter Apel kunnen. Onduidelijk wat daar het voordeel van is. Mensen kunnen alleen hiervoor in aanmerking komen als ze goede papieren bezitten waarmee ze daadwerkelijk kunnen terugkeren. In praktijk zouden de mensen die goede papieren hebben deze al lang gebruikt hebben, of wel om asiel mee te krijgen (de meeste mensen in de groep, krijgen geen asiel omdat ze niet kunnen aantonen waar ze vandaan komen) dan wel om terug te keren (de meeste mensen hebben al vaak getekend voor terugkeer of vanuit detentie mee moeten werken aan terugkeer) maar dat lukte niet vanwege de afwezigheid van deze papieren.

– Voor mensen die ziek zijn, komt er 24 uursopvang vanuit het loket. Die 24 uursopvang is er nu ook al, alleen is er niet voldoende plaats. Vanuit het loket komen er naar wat we begrijpen enkele tientallen plaatsen bij. Dit is mooi. Maar het gaat wel voorbij aan een aantal zeer belangrijke principes en problemen. Het eerste probleem dat we ervaren is dat het bijna onmogelijk is mensen met grote problemen geplaatst te krijgen. De vraag is wat daar nu aan verandert. De volgende vraag is wie bepaalt dat iemand ziek is en op basis van welke criteria? De meeste mensen in de groep hebben bijvoorbeeld PTSS (post traumatisch stress syndroom). Wordt dit als ziek beschouwd?

– Voor mensen die aan hun toekomst in Nederland willen werken, is er de nachtopvang. Die is er nu ook al. Zij worden met hun zaak geassisteerd door VWN (Vluchtelingenwerk). Dat kan nu ook al. De meeste mensen werken al aan hun toekomst en aan hun zaak. Dit is echter zeer lastig en zeer frustrerend en voor veel mensen geldt het bekende resultaat dat ze in het asielgat vallen. Nu hebben ze daarvoor echter nog een plek die ze ‘thuis’ kunnen noemen in een kraakpand. Werken aan je procedure vanaf de straat is nagenoeg onmogelijk. De vluchtelingen hebben al vaak aangegeven niks met nachtopvang te kunnen.

Kortom, het loket lijkt meer van wat er al is, zonder rekening te houden met het asielgat waar mensen in zitten en maar niet uit komen. Maar dan in andere en mooiere woorden beschreven. Wederom een woordenspel dus en wel een waarmee mensenlevens gemoeid zijn. Het lijkt er ook op dat er wel degelijk voorwaarden verbonden worden aan de opvang; iets dat via rechtspraak reeds verboden is. En wat verbloemd wordt door het woordgebruik.

Omdat er nog zoveel over het loket onduidelijk is, hopen we dat we het verkeerd begrepen hebben en/of dat er nog veel gaat veranderen aan het voorstel.

Reacties WZH op programma vreemdelingen

Programma vreemdelingen heeft geen oog voor het asielgat

25 juni presenteert de gemeente het uitvoeringsplan voor Loket Vreemdelingen

Hoewel we na de rechtspraak van 8 mei hadden verwacht dat verdere afspraken omtrent opvang via de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) zouden gaan en dus onder de verantwoordelijkheid van de wethouder van zorg zouden vallen (en niet onder het thema orde en veiligheid waar de burgemeester over gaat), kwam burgemeester Van der Laan toch recentelijk met het programma vreemdelingen. Een plan dat volgens de burgemeester wel onder de WMO gaat vallen, maar dat was nog onduidelijk. Afgelopen donderdag 18 juni werd er in de commissie Algemene Zaken gesproken over dit programma.

Over de ingangscriteria voor de opvang is veel onduidelijkheid. Dit wekt veel zorgen zowel bij Wij Zijn Hier als bij de commissieleden.

Groot Wassink (GroenLinks) stelt: ‘Terugkeer lijkt hier wel degelijk een voorwaarde al worden er soms verschillende formuleringen gekozen. Citaat: ‘Voor toelating gelden aanvullende criteria zoals een door een GGD arts vast te stellen kwetsbaarheid of een aantoonbaar bewijs van meewerken aan terugkeer’. Daar staat dat terugkeer een voorwaarde is. En dat is wat we als de raad hebben vastgesteld dat we dat niet willen. En eerdere jurisprudentie heeft vastgesteld dat het niet mag.’

Later in het debat geeft Van der Laan aan: ‘Ik deel uw zorgen. Het worden heel intensieve onderhandelingen [met het Rijk] over onder welke voorwaarden mag men naar binnen, hoe lang en wie heeft de regie.’

Dit is schokkend. Vanuit de ECSR (European Committee of Social Rights) is Nederland er duidelijk op gewezen dat er geen voorwaarden (van terugkeer) mogen worden gesteld aan opvang. Dit is later bevestigd door Nederlandse rechtspraak. Uit de woorden van Van der Laan blijkt dat niet duidelijk is of de opvang overgenomen zal worden door de IND en zodoende in een vrijheidsbeperkende locatie (VBL) verandert.

Een ander criterium is kwetsbaarheid. Shahsavari (CDA): ‘De precieze definitie van kwetsbaar moet nog worden ontwikkeld en vastgesteld. Dat lijkt toch vrij essentieel (…).’ Moorman(PvdA): ‘Zijn de kwetsbare mensen na 12 maanden ineens niet meer kwetsbaar?’ Dit is een vraag die wij vanuit Wij Zijn Hier ook hebben. Het is tot nu toe altijd zeer moeilijk gebleken om mensen die het echt nodig hebben in een opvang te krijgen. Zelfs bij de BBB werd iemand geweigerd. Een ander werd na verloop van tijd weer uit de opvang gezet, terwijl zijn situatie nog niet verbeterd was. Daaraan willen we toevoegen dat iedereen die op straat moet leven zonder mogelijkheid om inkomen te genereren per definitie kwetsbaar is.

Over de duur van de 24 uursopvang, bestaan veel zorgen. Van der Laan: ‘24 uursvoorziening voor medisch kwetsbaren 6 tot 12 maanden en mensen die terug willen 3 tot 6 maanden. Dat is het kader.’

Voor de ‘niet kwetsbaren’ geldt dus een andere termijn. Tijdens het debat is dit de ene keer de groep die terug wil en de andere keer de groep die aan een status wil werken. De woorden van de burgemeester en de teksten zijn hierin niet consistent. In dit deel van het debat gaat het over de mensen die aan hun status werken. Paternotte (D66): ‘Procedures van ASKV en Utrecht noodopvang bewijzen dat er vaak meer tijd nodig is dan 3 tot 6 maanden, vaak is er dan pas een begin tot een oplossing, is het dan gepast deze termijn aan te houden? Waarom mag je het werken tot het indienen van een HASA niet afmaken binnen het programma, waarom moet je daarvoor terug naar de BBB als de termijn verstreken is?’. Diverse raadsleden uiten soortgelijke zorg.

De burgemeester refereert aan het project Havenstraat. Hij vertelt dat hij er trots op is dat ruim een kwart van de mensen die in de Havenstraat verbleef als nog een verblijfsvergunning heeft gekregen en hij concludeert daaruit dat zes maanden voldoende is. Het is Groot Wassink die Van der Laan er op moet wijzen dat deze mensen hun status niet tijdens het project Havenstraat hebben gekregen. Toen de vluchtelingen weer op straat werden gezet, had maar 6% van hen een status. Vanaf de straat en diverse kraakpanden, hebben de vluchtelingen en hun supporters hard doorgewerkt. Uiteindelijk heeft dat dus geresulteerd in deze verblijfsvergunningen. Voor ieder van de betreffende vluchtelingen een nieuwe start in hun leven. Enige vorm van compensatie voor al die jaren dat hun rechten ontzegd werden, hebben zij echter niet ontvangen.

En de weg er naartoe was niet makkelijk. Zelfs met goede begeleiding blijkt het keer op keer een hels karwei om de zaak rond te krijgen. En dit is precies het probleem. De vluchtelingen hebben weliswaar recht op asiel, maar de Nederlandse asielprocedure met haar bewijslast is zo bureaucratisch en ingewikkeld, dat maar deel van de mensen er in slaagt dit recht toegewezen te krijgen. De rest van de vluchtelingen valt in het asielgat.

Dat er voor deze mensen iets moet gebeuren, is ook bij de raad doorgedrongen. Peters (SP): ‘Vluchtelingen die in het asielgat vallen, zouden die een gedoogvergunning kunnen krijgen? Gaat de gemeente daarover, is het überhaupt een optie?’ Groot Wassink: ‘De mensen die tussen wal en schip vallen: daar doet dit programma niets voor. Je moet een brondocument hebben of je komt er niet in. Het asielgat blijft bestaan. Het is een hiaat, onwil, in de landelijke politiek. Maar dit zijn wel mensen die wij in deze stad zien en waar wij mee te maken hebben. Zouden we daar niet wat mee moeten.’

Theoretisch is er een buitenschuldcriterium voor mensen die niet terug kunnen. Maar deze regeling werkt niet. Vanuit het Havenstraatproject is gebleken dat veel mensen niet terug kunnen. Toch komen zij niet in aanmerking voor buiten schuld. Om te beginnen dient de vluchteling een geschreven statement te krijgen van de ambassade dat hij geen papieren krijgt om terug te gaan. Dit is dezelfde ambassade die niet thuis geeft bij de vraag naar papieren. Dit is slechts een aspect waardoor het criterium voor de vluchtelingen zinloos is. Als de vluchtelingen geen status krijgt omdat de bewijzen die hij heeft dat hij uit zijn land komt niet worden geloofd, kan dezelfde vluchteling ook geen papieren krijgen om terug te gaan en geen aanspraak maken op een buitenschuldstatus. Deze vluchteling zit dus vast.

Ook dit aspect is onder de aandacht van de raad. Moorman: ‘Ik vind het lastig te begrijpen dat niemand in de Havenstraat buitenschuld heeft gekregen’. Ze vraagt of het mogelijk is dat het Programma Vreemdelingen mensen helpt hun dossier op te bouwen om in aanmerking te komen voor Buitenschuld als de weg naar de ambassade niet werkt of te angstig is.

Het programma begint met mensen te vragen om te tekenen voor terugkeer. Dat wekt weinig vertrouwen bij mensen waarvoor het programma bedoeld is. Ze hebben al zoveel onbegrip en tegenwerking meegemaakt. Ze zijn vaak al meerdere malen in detentie gezet voor lange periodes. Dit programma erkent dit helaas nog steeds niet. En daarmee hebben de vluchtelingen van Wij Zijn Hier niet het gevoel dat er naar hen geluisterd is en het programma hun problemen kan oplossen. Ze zijn argwanend dat het de zoveelste keer is dat het weer tot niets leidt, terwijl de burgemeester er mooie woorden over uitspreekt. De vluchtelingen zijn degenen die al zo lang vastzitten, geen toekomst kunnen opbouwen en afhankelijk zijn van steun en donaties. Zij hebben een oplossing nodig en die ligt niet in terugkeer.

 

Drie vluchtelingen van Wij Zijn Hier speken in bij de commissievergadering.

–  Ilhaam: ‘Wij willen graag werken, een normaal leven, een toekomst, we willen aan de maatschappij bijdragen en erbij horen. Iedereen heeft elkaar nodig.’

–  Maryama: ‘The asylumpolicies are failing. Our problems have become a vicious circle of inhumanity, we don’t have any social care, we have no right to work, no right to rent a house, no right to proper health care and no right to education. Why is Amsterdam violating our rights?’

–  Betty: ‘The Hoogoord, is the only place where we feel like home and safe and where we can be independent. How can we all have 24 hours shelter? So we can concentrate on our procedure and our future. The right to work and education are very important, that way we can be independent and help ourselves. And we can be helpful in the society. To feel what it is to be in the situation we are, you have to wear the shoe we are wearing. That we don’t have papers doesn’t make us less human.’

Op 1 of 2 juli wordt er in de raad verder gesproken over het programma vreemdeling. Hopelijk wordt er hier gefocust op de echte problemen:
–    Er zit een gat in de asielprocedure en de buitenschuldprocedure werkt niet.
–    Totdat er in de landelijke politiek een betere asielprocedure en een werkend buitenschuldcriterium is ingericht, moeten mensen die in dit gat vallen een menswaardig bestaan kunnen leiden en zou het mooi zijn als de gemeente er op aandringt de mogelijkheid voor een gedoogvergunning te onderzoeken.
–    Iedere persoon heeft recht op opvang. Hier mag geen randvoorwaarde aan gekoppeld zijn, dus ook niet van tekenen voor terugkeer.


De gehele discussie in de commissievergadering is hier terug te luisteren. Klik op agendapunt 21. Insprekers starten om 6:33:56.

Voor drie brieven die Wij Zijn Hier naar de raadsleden stuurde zie:
Brief 1: Wat betekent het Programma Vreemdelingen voor de mensen in het asielgat
Brief 2: Brief aan gemeenteraad Wat is het asielgat
Brief 3: Lessens learnt Havenstraat – 130 konden niet terug

Lees het evaluatierapport van het project Havenstraat.