qq2

WIJ ZIJN HIER MOET WEG UIT DE VLUCHTACADEMIE

1111

Persbericht We Are Here 26-8

Vluchtelingencollectief We Are Here is gevraagd ‘Vluchtacademie’ te verlaten

Afgelopen zondag (23 augustus) bezette vluchtelingencollectief We Are Here een voormalig kunstacademiegebouw aan de Dapperstraat in Amsterdam-Oost. Vanochtend is de groep door de eigenaar, de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK), gevraagd het pand voor 1 september te verlaten. We Are Here is ten einde raad en weet nog niet welke vervolgstappen het zal nemen. De groep van 60 mannen kan nergens anders heen, zij zullen wederom op straat komen te staan.

De Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten heeft laten weten dat het pand is verkocht aan de gemeente Amsterdam. De nieuwe eigenaar wil er een middelbare school gaan huizen.

De gemeente Amsterdam heeft de AHK laten weten hen een boete op te leggen wanneer zij het pand op 1 september niet leeg oplevert. De AHK heeft We Are Here gevraagd het gebouw voor die datum vrijwillig te verlaten. De AHK heeft tevens een civiele procedure gestart om via een kort geding de beschikking over het pand terug te krijgen en het te kunnen leveren aan de gemeente op grond van de verkoopovereenkomst, mocht de groep het pand niet vrijwillig verlaten.

We Are Here is nog steeds op zoek naar een oplossing en vraagt hiervoor meer tijd van de gemeente Amsterdam.

Voor We Are Here is de huidige BBB-regeling ontoereikend. Morgen vergadert de Amsterdamse gemeenteraad over het minimaliseren van opvang voor vluchtelingen in limbo naar aanleiding van een brief die burgemeester Van der Laan op 21 augustus jl. naar raadsleden stuurde. Hierin spoort hij de gemeenteraad aan het opvangprogramma niet uit te breiden in verband met de hoge kosten. We Are Here heeft al vaker goedkope en meer humane vormen van 24-uurs opvang aangedragen, maar deze zijn door het college van B&W nooit serieus in overweging genomen.

We Are Here roept op tot het opzetten van een 24-uurs opvang zodat mensen tot rust kunnen komen en weer grip op hun leven kunnen krijgen. Dit is één van de onderwerpen van het bredere We Are Here protest, dat zich richt op het erkennen van de sociale en politieke rechten van vluchtelingen in limbo.

KUNSTACADEMIE GEKRAAKT VOOR WIJ ZIJN HIER

11954672_1014367385263491_1859820234025083768_n

Vandaag heeft een groep sympathisanten van vluchtelingencollectief We Are Here een voormalig kunstacademiegebouw aan de Dapperstraat in Amsterdam-Oost bezet. Zij hebben We Are Here uitgenodigd om het pand in gebruik te nemen als noodopvang zodat zij hun strijd voor sociale en politieke rechten voort kunnen zetten.

1111

We Are Here is een collectief van vluchtelingen in limbo wiens verzoek om asiel in Nederland is afgewezen maar die niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst. Al drie jaar protesteert We Are Here tegen de onmenselijke situatie waarin zij verkeren en roepen zij op tot erkenning van de rechten van vluchtelingen in limbo.

Sinds april verbleef de groep vluchtelingen in de ‘Vluchttoren’ aan de Van Sande Bakhuijzenstraat 2 in Amsterdam Nieuw-West. De rechter bepaalde voor de zomer dat de groep eind augustus het pand zou moeten verlaten. Naar aanleiding van deze uitspraak en om de afspraken met de eigenaar van het pand te respecteren verlaat de groep het gebouw vrijwillig.

In het pand aan de Dapperstraat huisde tot juni 2015 de Reinwardt Academie van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK). Het gebouw staat dus pas korte tijd leeg en een gedeelte ervan is nog in gebruik voor opslag. We Are Here neemt hierover contact op met de eigenaar en belooft de achtergebleven spullen met respect te behandelen.

Omdat het nieuwe pand eerder dienst deed als kunstacademie heeft het de naam ‘Vluchtacademie’ gekregen. Met de bezetting van het pand van de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) laat We Are Here weten dat de huidige gemeentelijke bed-bad-brood (BBB) voorziening ontoereikend is. Binnen de huidige BBB regeling worden mensen iedere ochtend op straat gezet, wat veel stress en onzekerheid met zich meebrengt. We Are Here roept op tot het opzetten van een 24-uurs opvang zodat mensen tot rust kunnen komen en weer grip op hun leven kunnen krijgen. Dit is één van de onderwerpen van het bredere We Are Here protest, dat zich richt op het erkennen van de sociale en politieke rechten van vluchtelingen in limbo.

11822458_1014367425263487_6378197634711107960_n

11870748_1014367421930154_983567385756928685_n

GEMEENTE AMSTERDAM KOMT BELOFTE NIET NA

xxl

Dinsdag, 30 juni, heeft een groep van ruim 90 asielzoekers van Wij Zijn Hier geprobeerd zich in te schrijven voor de Bed Bad Brood (BBB) voorziening die de gemeente Amsterdam aan de vluchtelingen heeft beloofd. Het was een actie waarbij de vluchtelingen van Wij Zijn Hier laten zien dat zij wel willen meewerken, maar dat de gemeente in gebreke blijft, zelfs met de karige opvang die ze biedt.

Ongeveer 40 vluchtelingen werden afgewezen omdat er geen plaats in de nachtopvang was. Mensen werden weggestuurd en voelden zich ontredderd. Hun advocaat had geadviseerd zich in te schrijven bij de BBB, maar deze groep is daar dus geen stap mee opgeschoten.

Volgens Het Parool heeft een medewerker van de gemeente Amsterdam gezegd dat de vluchtelingen in andere gemeenten terecht zouden kunnen. Echter volgens Wij Zijn HIer zijn geen van de grote gemeenten geneigd om Amsterdamse asielzoekers op te vangen.

De hele gang van zaken bij de GGD waar de registratie plaats vond, was uiterst chaotisch: de vluchtelingen moesten buiten het GGD gebouw op straat wachten tot ze aan de beurt waren om zich in te schrijven, sommigen hebben 2,5 uur in de zon gestaan, terwijl de wachtkamer binnen leeg was. Er was veel gedrang omdat een simpele oplossing, zoals het uitdelen van nummertjes, kennelijk niet bij de medewerkers in het takenpakket paste.

De vluchtelingen van Wij Zijn Hier zijn nog steeds van mening dat normaal 24 uurs onderdak een adequate opvang is voor mensen zoals zij, die niet terug kunnen keren vanwege het asielgat waarin zij terecht zijn gekomen. In de rechtszaken die zij de afgelopen periode hebben aangespannen tegen de gemeente om opvang te krijgen volgens de uitspraak van het Europees Comitee voor Sociale Rechten, heeft de gemeente 170 keer hierover afwijzend beslist met de belofte dat er wel nachtopvang beschikbaar is. Dit blijkt niet het geval te zijn.

Donderdag 2 juli wordt in de gemeenteraad gesproken over het “Programma Vreemdelingen”, waarbij de nachtopvang (BBB) opnieuw een basis voorziening zou zijn.

Woordenspel gaat door

1796769_985445184822378_7645796691769538477_o

Eerder al merkten we hoe burgemeester Van der Laan speelde met woorden rondom het project Havenstraat. Werken aan de toekomst zou zowel werken aan een toekomst in Nederland als aan terugkeer inhouden. Na het project bestempelde hij het echter als mislukt, omdat maar zo weinig mensen waren teruggekeerd.

Nu, bij het nieuwe loket programma vreemdelingen, is er weer expliciet gezegd dat werken aan de toekomst zowel over een toekomst in Nederland als in het thuisland kan gaan. Hoewel nog veel onduidelijk is over het programma, bijvoorbeeld wie de benodigde expertise gaat inbrengen, wat de verschillende criteria zijn en wie die gaat toetsen, wordt langzaam wel hetvolgende duidelijk.

– Voor mensen die willen tekenen voor terugkeer is er de mogelijkheid om een paar weken in een soort pre-VBL (vrijheidsbeperkende lokatie) te verblijven, voordat ze naar de reeds bestaande VBL in Ter Apel kunnen. Onduidelijk wat daar het voordeel van is. Mensen kunnen alleen hiervoor in aanmerking komen als ze goede papieren bezitten waarmee ze daadwerkelijk kunnen terugkeren. In praktijk zouden de mensen die goede papieren hebben deze al lang gebruikt hebben, of wel om asiel mee te krijgen (de meeste mensen in de groep, krijgen geen asiel omdat ze niet kunnen aantonen waar ze vandaan komen) dan wel om terug te keren (de meeste mensen hebben al vaak getekend voor terugkeer of vanuit detentie mee moeten werken aan terugkeer) maar dat lukte niet vanwege de afwezigheid van deze papieren.

– Voor mensen die ziek zijn, komt er 24 uursopvang vanuit het loket. Die 24 uursopvang is er nu ook al, alleen is er niet voldoende plaats. Vanuit het loket komen er naar wat we begrijpen enkele tientallen plaatsen bij. Dit is mooi. Maar het gaat wel voorbij aan een aantal zeer belangrijke principes en problemen. Het eerste probleem dat we ervaren is dat het bijna onmogelijk is mensen met grote problemen geplaatst te krijgen. De vraag is wat daar nu aan verandert. De volgende vraag is wie bepaalt dat iemand ziek is en op basis van welke criteria? De meeste mensen in de groep hebben bijvoorbeeld PTSS (post traumatisch stress syndroom). Wordt dit als ziek beschouwd?

– Voor mensen die aan hun toekomst in Nederland willen werken, is er de nachtopvang. Die is er nu ook al. Zij worden met hun zaak geassisteerd door VWN (Vluchtelingenwerk). Dat kan nu ook al. De meeste mensen werken al aan hun toekomst en aan hun zaak. Dit is echter zeer lastig en zeer frustrerend en voor veel mensen geldt het bekende resultaat dat ze in het asielgat vallen. Nu hebben ze daarvoor echter nog een plek die ze ‘thuis’ kunnen noemen in een kraakpand. Werken aan je procedure vanaf de straat is nagenoeg onmogelijk. De vluchtelingen hebben al vaak aangegeven niks met nachtopvang te kunnen.

Kortom, het loket lijkt meer van wat er al is, zonder rekening te houden met het asielgat waar mensen in zitten en maar niet uit komen. Maar dan in andere en mooiere woorden beschreven. Wederom een woordenspel dus en wel een waarmee mensenlevens gemoeid zijn. Het lijkt er ook op dat er wel degelijk voorwaarden verbonden worden aan de opvang; iets dat via rechtspraak reeds verboden is. En wat verbloemd wordt door het woordgebruik.

Omdat er nog zoveel over het loket onduidelijk is, hopen we dat we het verkeerd begrepen hebben en/of dat er nog veel gaat veranderen aan het voorstel.

Reacties WZH op programma vreemdelingen

Programma vreemdelingen heeft geen oog voor het asielgat

25 juni presenteert de gemeente het uitvoeringsplan voor Loket Vreemdelingen

Hoewel we na de rechtspraak van 8 mei hadden verwacht dat verdere afspraken omtrent opvang via de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning) zouden gaan en dus onder de verantwoordelijkheid van de wethouder van zorg zouden vallen (en niet onder het thema orde en veiligheid waar de burgemeester over gaat), kwam burgemeester Van der Laan toch recentelijk met het programma vreemdelingen. Een plan dat volgens de burgemeester wel onder de WMO gaat vallen, maar dat was nog onduidelijk. Afgelopen donderdag 18 juni werd er in de commissie Algemene Zaken gesproken over dit programma.

Over de ingangscriteria voor de opvang is veel onduidelijkheid. Dit wekt veel zorgen zowel bij Wij Zijn Hier als bij de commissieleden.

Groot Wassink (GroenLinks) stelt: ‘Terugkeer lijkt hier wel degelijk een voorwaarde al worden er soms verschillende formuleringen gekozen. Citaat: ‘Voor toelating gelden aanvullende criteria zoals een door een GGD arts vast te stellen kwetsbaarheid of een aantoonbaar bewijs van meewerken aan terugkeer’. Daar staat dat terugkeer een voorwaarde is. En dat is wat we als de raad hebben vastgesteld dat we dat niet willen. En eerdere jurisprudentie heeft vastgesteld dat het niet mag.’

Later in het debat geeft Van der Laan aan: ‘Ik deel uw zorgen. Het worden heel intensieve onderhandelingen [met het Rijk] over onder welke voorwaarden mag men naar binnen, hoe lang en wie heeft de regie.’

Dit is schokkend. Vanuit de ECSR (European Committee of Social Rights) is Nederland er duidelijk op gewezen dat er geen voorwaarden (van terugkeer) mogen worden gesteld aan opvang. Dit is later bevestigd door Nederlandse rechtspraak. Uit de woorden van Van der Laan blijkt dat niet duidelijk is of de opvang overgenomen zal worden door de IND en zodoende in een vrijheidsbeperkende locatie (VBL) verandert.

Een ander criterium is kwetsbaarheid. Shahsavari (CDA): ‘De precieze definitie van kwetsbaar moet nog worden ontwikkeld en vastgesteld. Dat lijkt toch vrij essentieel (…).’ Moorman(PvdA): ‘Zijn de kwetsbare mensen na 12 maanden ineens niet meer kwetsbaar?’ Dit is een vraag die wij vanuit Wij Zijn Hier ook hebben. Het is tot nu toe altijd zeer moeilijk gebleken om mensen die het echt nodig hebben in een opvang te krijgen. Zelfs bij de BBB werd iemand geweigerd. Een ander werd na verloop van tijd weer uit de opvang gezet, terwijl zijn situatie nog niet verbeterd was. Daaraan willen we toevoegen dat iedereen die op straat moet leven zonder mogelijkheid om inkomen te genereren per definitie kwetsbaar is.

Over de duur van de 24 uursopvang, bestaan veel zorgen. Van der Laan: ‘24 uursvoorziening voor medisch kwetsbaren 6 tot 12 maanden en mensen die terug willen 3 tot 6 maanden. Dat is het kader.’

Voor de ‘niet kwetsbaren’ geldt dus een andere termijn. Tijdens het debat is dit de ene keer de groep die terug wil en de andere keer de groep die aan een status wil werken. De woorden van de burgemeester en de teksten zijn hierin niet consistent. In dit deel van het debat gaat het over de mensen die aan hun status werken. Paternotte (D66): ‘Procedures van ASKV en Utrecht noodopvang bewijzen dat er vaak meer tijd nodig is dan 3 tot 6 maanden, vaak is er dan pas een begin tot een oplossing, is het dan gepast deze termijn aan te houden? Waarom mag je het werken tot het indienen van een HASA niet afmaken binnen het programma, waarom moet je daarvoor terug naar de BBB als de termijn verstreken is?’. Diverse raadsleden uiten soortgelijke zorg.

De burgemeester refereert aan het project Havenstraat. Hij vertelt dat hij er trots op is dat ruim een kwart van de mensen die in de Havenstraat verbleef als nog een verblijfsvergunning heeft gekregen en hij concludeert daaruit dat zes maanden voldoende is. Het is Groot Wassink die Van der Laan er op moet wijzen dat deze mensen hun status niet tijdens het project Havenstraat hebben gekregen. Toen de vluchtelingen weer op straat werden gezet, had maar 6% van hen een status. Vanaf de straat en diverse kraakpanden, hebben de vluchtelingen en hun supporters hard doorgewerkt. Uiteindelijk heeft dat dus geresulteerd in deze verblijfsvergunningen. Voor ieder van de betreffende vluchtelingen een nieuwe start in hun leven. Enige vorm van compensatie voor al die jaren dat hun rechten ontzegd werden, hebben zij echter niet ontvangen.

En de weg er naartoe was niet makkelijk. Zelfs met goede begeleiding blijkt het keer op keer een hels karwei om de zaak rond te krijgen. En dit is precies het probleem. De vluchtelingen hebben weliswaar recht op asiel, maar de Nederlandse asielprocedure met haar bewijslast is zo bureaucratisch en ingewikkeld, dat maar deel van de mensen er in slaagt dit recht toegewezen te krijgen. De rest van de vluchtelingen valt in het asielgat.

Dat er voor deze mensen iets moet gebeuren, is ook bij de raad doorgedrongen. Peters (SP): ‘Vluchtelingen die in het asielgat vallen, zouden die een gedoogvergunning kunnen krijgen? Gaat de gemeente daarover, is het überhaupt een optie?’ Groot Wassink: ‘De mensen die tussen wal en schip vallen: daar doet dit programma niets voor. Je moet een brondocument hebben of je komt er niet in. Het asielgat blijft bestaan. Het is een hiaat, onwil, in de landelijke politiek. Maar dit zijn wel mensen die wij in deze stad zien en waar wij mee te maken hebben. Zouden we daar niet wat mee moeten.’

Theoretisch is er een buitenschuldcriterium voor mensen die niet terug kunnen. Maar deze regeling werkt niet. Vanuit het Havenstraatproject is gebleken dat veel mensen niet terug kunnen. Toch komen zij niet in aanmerking voor buiten schuld. Om te beginnen dient de vluchteling een geschreven statement te krijgen van de ambassade dat hij geen papieren krijgt om terug te gaan. Dit is dezelfde ambassade die niet thuis geeft bij de vraag naar papieren. Dit is slechts een aspect waardoor het criterium voor de vluchtelingen zinloos is. Als de vluchtelingen geen status krijgt omdat de bewijzen die hij heeft dat hij uit zijn land komt niet worden geloofd, kan dezelfde vluchteling ook geen papieren krijgen om terug te gaan en geen aanspraak maken op een buitenschuldstatus. Deze vluchteling zit dus vast.

Ook dit aspect is onder de aandacht van de raad. Moorman: ‘Ik vind het lastig te begrijpen dat niemand in de Havenstraat buitenschuld heeft gekregen’. Ze vraagt of het mogelijk is dat het Programma Vreemdelingen mensen helpt hun dossier op te bouwen om in aanmerking te komen voor Buitenschuld als de weg naar de ambassade niet werkt of te angstig is.

Het programma begint met mensen te vragen om te tekenen voor terugkeer. Dat wekt weinig vertrouwen bij mensen waarvoor het programma bedoeld is. Ze hebben al zoveel onbegrip en tegenwerking meegemaakt. Ze zijn vaak al meerdere malen in detentie gezet voor lange periodes. Dit programma erkent dit helaas nog steeds niet. En daarmee hebben de vluchtelingen van Wij Zijn Hier niet het gevoel dat er naar hen geluisterd is en het programma hun problemen kan oplossen. Ze zijn argwanend dat het de zoveelste keer is dat het weer tot niets leidt, terwijl de burgemeester er mooie woorden over uitspreekt. De vluchtelingen zijn degenen die al zo lang vastzitten, geen toekomst kunnen opbouwen en afhankelijk zijn van steun en donaties. Zij hebben een oplossing nodig en die ligt niet in terugkeer.

 

Drie vluchtelingen van Wij Zijn Hier speken in bij de commissievergadering.

–  Ilhaam: ‘Wij willen graag werken, een normaal leven, een toekomst, we willen aan de maatschappij bijdragen en erbij horen. Iedereen heeft elkaar nodig.’

–  Maryama: ‘The asylumpolicies are failing. Our problems have become a vicious circle of inhumanity, we don’t have any social care, we have no right to work, no right to rent a house, no right to proper health care and no right to education. Why is Amsterdam violating our rights?’

–  Betty: ‘The Hoogoord, is the only place where we feel like home and safe and where we can be independent. How can we all have 24 hours shelter? So we can concentrate on our procedure and our future. The right to work and education are very important, that way we can be independent and help ourselves. And we can be helpful in the society. To feel what it is to be in the situation we are, you have to wear the shoe we are wearing. That we don’t have papers doesn’t make us less human.’

Op 1 of 2 juli wordt er in de raad verder gesproken over het programma vreemdeling. Hopelijk wordt er hier gefocust op de echte problemen:
–    Er zit een gat in de asielprocedure en de buitenschuldprocedure werkt niet.
–    Totdat er in de landelijke politiek een betere asielprocedure en een werkend buitenschuldcriterium is ingericht, moeten mensen die in dit gat vallen een menswaardig bestaan kunnen leiden en zou het mooi zijn als de gemeente er op aandringt de mogelijkheid voor een gedoogvergunning te onderzoeken.
–    Iedere persoon heeft recht op opvang. Hier mag geen randvoorwaarde aan gekoppeld zijn, dus ook niet van tekenen voor terugkeer.


De gehele discussie in de commissievergadering is hier terug te luisteren. Klik op agendapunt 21. Insprekers starten om 6:33:56.

Voor drie brieven die Wij Zijn Hier naar de raadsleden stuurde zie:
Brief 1: Wat betekent het Programma Vreemdelingen voor de mensen in het asielgat
Brief 2: Brief aan gemeenteraad Wat is het asielgat
Brief 3: Lessens learnt Havenstraat – 130 konden niet terug

Lees het evaluatierapport van het project Havenstraat.

13 juni WZH benefiet in Vluchttoren

Van 16:00 tot 22:00 zal de Vluchttoren haar deuren gastvrij openen met veel internationale lekkernijen, fantastische bands & dj’s, speeches en informatieve documentaires. Het evenement vindt plaats in de Vluchttoren aan de Sande Bakhuijzenstraat 2 te Amsterdam.

Voor meer informatie zie het event.
Print de flyer hier.

Wij Zijn Hier Poster FINAL (1)

WZH KRAAKT NIEUW PAND

fotooo

PERSBERICHT:

80 vluchtelingen van We Are Here hebben een nieuw pand gekraakt, het voormalige Stadsdeelkantoor van Nieuw West, Pieter Calandlaan 1.

Het gebouw staat sinds een jaar leeg. Deze vluchtelingen hebben tot vorige week in het gekraakte ‘Vluchtgebouw’ gewoond op de Jan Tooropstraat in Amsterdam West. Dat pand moesten zij na 9 maanden verlaten. De afgelopen week hebben zij doorgebracht in een loods in Amsterdam Noord, op uitnodiging van Schram filmstudio’s.

De vluchtelingen van We Are Here worden gedwongen opnieuw te kraken, omdat ze geen ander onderkomen hebben.De groep, in totaal ruim 200 mannen en vrouwen, voert sinds september 2012 actie om aandacht te vragen voor hun situatie: zij zijn gevlucht voor oorlog en geweld uit o.a.Somalie, Sudan, Ethiopie, Eritrea, Congo, Liberia en Burundi. Echter, hun asielverzoek is afgewezen -vaak omdat ze geen identiteitspapieren bezitten – en zij zijn op straat gezet. Zij kunnen niet terug naar hun land van herkomst, maar mogen ook niet in Nederland blijven. De overheid negeert dit probleem en meent door een paar weken nachtopvang aan te bieden, zich er van af te kunnen maken. De overheid, landelijk en lokaal, moet een oplossing vinden voor de problemen waar ongedocumenteerde vluchtelingen mee worstelen, omdat zij niet terug KUNNEN naar hun land van herkomst:

1. herzien van het ‘buiten schuld criterium’ in de asielprocedure, waardoor vluchtelingen die niet terug kunnen een verblijfsvergunning kunnen verkrijgen.

2. verblijfsvergunning voor vluchtelingen die in detentie hebben gezeten en niet uitgezet KUNNEN worden.

3. stoppen met het op straat zetten uit AZC’s van mensen die zijn afgewezen.

4. een MENSELIJK ASIELBELEID dat niet alleen gaat over het ‘bewijzen’ van je identiteit, maar dat opvang geeft aan vluchtelingen die gevlucht zijn voor oorlog en vervolging.

FLYER WE ARE HERE

DOWNLOAD DE FLYER (PDF)

sssdss

Who are we?
We are a group of refugees who asked for asylum in the Netherlands, but got rejected. We went through a lot in our countries of origin and in our travel to a safe Europe. We told our stories but they are not believed. In order to get asylum we have to come with new proof of our stories, which is either impossible to get or would put our lives even more in danger.

But also we are people. We would like to study, we would like to work, we would like to be with the ones we love. We like nice food, we like sports and we like many more things. Just like you! We are no different.

What is our problem?
Since we got rejected as refugees, we do not get any housing but are also not allowed to work. Therefore we are out on the street. We didn’t expect to find ourselves in this situation when we came here as refugees. In fact, we lack all basic human rights.

Where do we stay?
First we stayed in a tent camp, followed by many different squatted buildings, such as Vluchtkerk, Vluchtflat, Vluchtkantoor, Vluchtgarage. However, all places got evicted. But even after all this struggle, today’s eviction still breaks our heart.

What do we need?
What we need is a permanent solution. ‘Bed Bad Brood’ is no solution, because it’s only temporary, until our eviction. But neither is eviction a solution, because we cannot go back to our home countries. This is how we end up on the streets, again, and again. What we need is permission to stay in the Netherlands.

What can you do?
Luckily we get a lot of support in our struggle. This gives us a chance to feel human, to breathe, learn, enjoy and express.
Feel welcome to meet us and support us in our fight for a normal life.

For more information, go to our Facebook-page:
https://facebook.com/WijZijnHier

 

wa

“We have never wished to come here,
but it was our destiny

we survived borders
we survived murder
we survived hunger
we survived diseases
we survived torture in Dutch detention
we survived the streets of Amsterdam

we are here standing strong, We Are Here strong”

 

POLITIEGEWELD TEGEN WIJ ZIJN HIER

1512074_969366119763618_8204409279977107646_o

vrydagmiddag 29 mei 2015 werden 7 vluchtelingen gearresteerd by de stopera in amsterdam. vluchteling  ilhaam awees en een supporter van wij zijn hier geven hun kant van het verhaal over het politiegeweld.


ilhaam awees :

Ik wil mijn ervaring met jullie delen.
Ik heb nog nooit meegemaakt wat ik gisteren bij de politie heb gezien.
Toen we aankwamen bij het stadhuis mochten we niet naar binnen.
Ik stond achter en ik zag een paar mensen binnen proberen te komen en mensen gingen heen en weer rennen. Ook zag ik door het raam mensen gebaren dat de deur dicht moest. Het was een paar minuten een ongemakkelijke sfeer.

En toen kwam een vrijwilligster met soep. Ik was buiten met andere mensen en een paar mensen waren binnen. We zaten rustig soep te eten en te praten. Toen ging ik naar binnen om iemand te zoeken. Ik zag een politieagent die vertelde dat we het gemeentehuis moesten verlaten en buiten verder moesten demonstreren.
Toen ging iedereen naar buiten.
Na een tijdje gingen we praten om een plan te maken hoe we naar onze slaapplaats konden komen in Noord.

Maar toen ………….
Toen pakte een agent één van onze jongens op. Hij werd in de auto gestopt die vervolgens hard wegreed. Daarna liep het uit de hand.
Eerst waren mensen zo boos; waarom heeft de politie de man gearresteerd?
Zij gingen schreeuwen en achter de auto aan rennen om hem te stoppen maar hij reed heel hard.
Toen ging de politie weer achter deze mensen aan. Ik voelde me alsof ik in een actiefilm terecht was gekomen.

Toen gingen de mensen naar de politie om te vragen waarom hij was gearresteerd.
Deze mensen werden door de politie op de grond geduwd. Deze politiemensen waren zo jong en ze keken naar ons alsof ze niet met ons wilde praten.
Ik zag van achter dat de politie met een wapenstok een paar mensen heeft geslagen.
Ik zag ook politie met een hond.
Ik voelde me net een hollywoodactrice toen ik boven ons een helikoper zag vliegen. Ik moet er nu zelfs een beetje om lachen: zijn wij zo belangrijk dat ze een helikopter sturen? Maar op dat moment was het niet leuk, maar heel beangstigend.

Ik vind het echt erg wat met mijn vrienden is gebeurd. Veel zijn geslagen en iemand is zelfs naar het ziekenhuis gebracht door een supporter. Ik schaamde mij dat de mensen die ons altijd helpen ook geslagen werden. Zeven mensen zijn gearresteerd, zij werden in een auto gestopt en weggebracht. Wij wisten niet wat er met hen zou gebeuren. We konden hen niet helpen want dan werden we zelf geslagen of gearresteerd. We waren allemaal heel ontdaan.

Het was een spannende, heftige dag en ik was zo verbaasd.
Ik denk niet dat er geweld nodig was geweest.

Gr, ilhaam xxx

+ + + + + + + + + + +

getuigeverslag van een supporter :

Er waren 7 arrestanten, grotendeels vanwege belemmering omdat mensen verhaal gingen halen waarom vrienden gearresteerd werden.
1 persoon zit nog vast, de rest is zonder voorgeleiding en zonder dagvaarding heengezonden. Dat zegt voldoende dat er dus niks aan de hand was en mensen niet gearresteerd hadden moeten worden. Witte mensen werden niet gearresteerd al gingen ze op dezelfde manier verhaal halen als de gekleurde mensen. 1 vrouw, Afrikaanse afkomst met papieren, werd gearresteerd en nadat ze in het busje haar documenten liet zien werd ze meteen vrij gelaten en niet mee genomen naar het bureau zoals de mensen zonder papieren.

Er wordt vandaag door 1 gearresteerde aangifte gedaan van mishandeling door politie (of iig een poging tot aangifte) anderen volgen wellicht nog.

11392968_969366109763619_7333505402427611132_oDe politie was super bruut en een bonk agressie. Ze luisterden nergens naar. Mensen die verhaal kwamen halen kregen meteen meppen, iedereen die in de buurt kwam werd gemept. De politie had geen enkel interesse in de-escaleren, alles wat ze deden was escalerend, en dat leek kwade opzet. Pepperspray, honden, helikopter en veel geweld met lange latten zijn ingezet.

In de busjes na arrestatie plaatsten agenten racistische opmerkingen. De groep die het plein bij de stopera afgeduwd werd nadat de arrestaties waren gevallen, had te maken met dreigende stokken, blaffende agenten en heel veel testosteron onder een flinke groep zeer jonge agenten en stillen. Terwijl de groep ondertussen behoorlijk in shock was; verschillende mensen aan het huilen, vol ongeloof, verdrietig, boos, vernederd, confuus, etc.
Veel mensen hadden ook fysieke pijn door de klappen die ze hadden gehad, 1 persoon is met een supporter naar het ziekenhuis gegaan om de verwondingen aan zijn arm te laten checken.

Dat deze groep 5 uur daarvoor uit hun huis was gezet en op straat was gedonderd voor de zoveelste keer. En dat ze als de outcast van de samenleving worden behandeld en geen toegang hebben tot basale voorzieningen, zelfbehoud, werk, studie, gezondheid, was niet relevant voor deze agenten. Een maand geleden werkten agenten mee aan het afpakken van tentjes, deze keer slaan ze de groep die zonder iets op straat staat in elkaar, wat gebeurt er de volgende keer?

ONTRUIMING VLUCHTGEBOUW

11209566_969745463059017_5421689401625764737_n

Vrijdag 29 mei 2015 om 12 uur verlaten de vluchtelingen van We Are Here het ‘Vluchtgebouw’. Dit is het gekraakte pand Jan Tooropstraat 649 waar ze sinds augustus 2014 hun intrek hadden genomen, nadat ze uit de Vluchthaven waren gezet.

De vluchtelingen verlaten het gebouw vrijwillig, na overleg met de eigenaar, omdat het pand wordt afgebroken. De eigenaar heeft zich in de 9 maanden van hun verblijf zeer behulpzaam betoond.

Waar de vluchtelingen nu heen moeten, is onduidelijk. Behalve tijdelijke overnachting is er geen andere plek. Zij zijn op zoek naar een ECHTE oplossing, geen BBBopvang waar ze alleen ‘s nachts kunnen slapen en ‘s morgens weer uit moeten.
De actiegroep We Are Here is twee en een half jaar geleden gestart om aan de kaak te stellen dat vluchtelingen worden afgewezen en dan op straat worden gezet. Een reden voor afwijzing van asiel is vaak dat ze geen documenten hebben, terwijl ze zijn gevlucht voor oorlog en vervolging. De vluchtelingen kunnen niet terug naar landen als Somalie, Sudan, Ethiopie of Eritrea, vanwege angst voor geweld of omdat ambassades niet meewerken aan terugkeer.

11351141_969745379725692_896103481989005835_n

Oproep:

– Kom vrijdag 29 mei voor 12 uur ‘s middags naar het Vluchtgebouw om solidariteit te tonen met de vluchtelingen. Adres: Jan Tooropstraat 649, Amsterdam.
– Loop om 12 uur mee met de demonstratie naar het centrum van de stad.