admin

De burgemeester hekelt politiek activisme

Zondag 2 maart demonstreerde Wij Zijn Hier bij de ambtswoning van burgemeester Van der Laan. De burgemeester ging flink tekeer tegen Nederlandse politiek activisten en de website Indymedia. Ondertussen vroeg hij de vluchtelingen in de demo om begrip dat hij niets voor ze kan doen. Het maakte niet veel uit wie er reageerde, uit verschillende hoeken werden er pogingen gedaan, hij luisterde toch niet. Hieronder een ingezonden brief van J. van Acker aan Het Parool.

De burgemeester hekelt politiek activisme

Wat was de Amsterdamse burgemeester kwaad afgelopen zondag. Op wie? Op de politiek activist. ‘Dat is politiek!’ riep hij verontwaardigd met een wijzende vinger naar mij. Dit gebeurde bij de ambtswoning van de burgemeester tijdens een demonstratie van Wij Zijn Hier, de groep vluchtelingen die al sinds september 2012 actie voert, bekend van o.a. de Vluchtkerk. Op at5 verscheen de ene video na de andere en ook Het Parool berichtte maandag 3 maart over de geagiteerde burgemeester. De polarisatie, die Het Parool kritiekloos overneemt, tussen de vluchtelingen en de zogenoemde activisten (zijn de vluchtelingen na anderhalf jaar actievoeren geen activisten?) slaat de plank mis.

Ik vraag me af sinds wanneer burgemeesters zich van politiek distantiëren? En niet dat het me echt uitmaakt, maar ik heb nooit geweten dat het slecht is om je als burger met politiek te bemoeien. Wat me wel uitmaakt is de verdeel-en-heers-politiek die de burgemeester speelt. (O nee, hij doet niet aan politiek). Wat me ook steekt is dat hij doet alsof hij het beste met de vluchtelingen voor heeft, maar ondertussen niet luistert en zich een felle en zelfingenomen toon aanmeet. Ieder punt van kritiek wordt met behulp van geoefende debattechnieken direct door hem weggehoond.

Doel van de demonstratie was de burgemeester laten zien dat Wij Zijn Hier er nog steeds is en dat er voor een deel van de groep nog steeds geen toegang is tot de meest basale levensbehoeften: een bed, bad en brood. Toen de burgemeester naar buiten kwam om het gesprek aan te gaan werd zijn agenda echter snel duidelijk. Onbeschaamd vroeg hij de vluchtelingen begrip te hebben voor de situatie waarin hij verkeert. Pardon, horen we dat goed? Ja, want het is toch wel erg moeilijk om deze mensen in humanitaire nood te helpen. Er zouden er namelijk meer kunnen komen, het zou politiek (gevoelig) zijn en er is geen geld. De logische vraag die je dan zou moeten stellen: is het aanvaardbaar dat deze angsten het excuus vormen om mensen basisvoorzieningen te ontzeggen? En wat is het realiteitsgehalte van die angsten, of wordt het ons soms aangepraat?

De burgemeester is een man van de wet, daar verwees hij dan ook vaak naar afgelopen zondag. Helaas kregen wij niet de kans uit te leggen dat de uitvoering van de wet het probleem is. Ik zou boeken vol kunnen schrijven over wat er allemaal mis is met de vreemdelingenwet en wat dat in praktijk betekent. Ik zie mensen letterlijk helemaal gek worden en kapot gaan aan wat deze valse wet hen aandoet. En wij, politiek activisten, hulpverleners, en vrienden ruimen het puin. We proberen mensen op de been te houden, mensen onder dak te brengen en met hen te knokken voor een verblijfstitel. Die er, zo leert de ervaring, als je er maar genoeg energie in steekt en snapt hoe die vervelende wet in elkaar zit, regelmatig -jaren te laat- toch komt. Waarom dan al dat lijden en de onomkeerbare schade? O ja, dat heet afschrikkende werking.
Deze realiteit maakt het tot onze plicht om de wet te bekritiseren en ongehoorzaam te zijn, anders zal er nooit wat veranderen. Stel je eens voor dat wetten statisch zouden zijn, dan leefden we nog met slavernij en had ik als vrouw wettelijk gezien niets te zeggen.

Wij Zijn Hier bestaat uit een dappere groep mensen, die zijn opgestaan uit hun isolement en laten zien dat de wet niet klopt. Door bij elkaar te komen en blijven zijn de problemen zichtbaar geworden. Van de burgemeester vragen ze het minimale: een bed, bad en brood. De burgemeester kan het zich niet permitteren om deze problemen over de heg te kieperen en zich te verschuilen achter de wet. Want dat is pas echt (struisvogel) politiek.

J. van Acker is politiek activist, medewerker bij STIL Utrecht en vriendin van Wij Zijn Hier

Zie voor beelden en berichtgeving:
•  Felle burgemeester: ‘Ik ben er voor de vluchtelingen!’ – AT5
•  ‘Wat is er met mijn huis, dit is het huis van de stad!’ – AT5
•  Vluchtelingen zingen na gesprek met burgemeester – Het Parool

WIJ ZIJN HIER op de stoep bij burgemeester van der Laan

demo geen mens is illegaal 084D e m o n s t r a t i e
Zondag 2 maart 16.00 – 20.00

Herengracht 502 Amsterdam

Kom naar onze demonstratie bij de ambtswoning van Eberhard van der Laan, burgemeester van Amsterdam.

We gaan naar Van der Laan omdat hij weigert onze groep WIJ ZIJN HIER te helpen. Hij verdeelt ons en is verantwoordelijk voor hoe mensen zonder papieren behandelt worden in Amsterdam. We zijn kwaad op de wijze waarop hij ons behandelt. Van der Laan zegt dat hij daar niet verantwoordelijk voor is.

Tevens bood hij alleen de helft van onze groep opvang aan. Wij hebben geen
vertrouwen in deze tijdelijke opvang in het voormalige huis van bewaring
aan de Havenstraat. We zien dat de overheid ons alleen maar probeert te
deporteren. Ze spelen met onze levens.

Burgemeester van der Laan moet niet bang wezen voor staatssecretaris
Teeven (asiel en migratie) maar zijn werk beter doen voor de mensen die in
Amsterdam wonen.

Kom ook en demonstreer met ons mee op zondag 2 maart bij de
ambtswoning van Eberhard van der Laan, Herengracht 502 Amsterdam.
Van 16.00 tot 20.00

Aktiegroep WIJ ZIJN HIER

~ E N G L I S H ~

Demo at house of van der laan

Come to our demo at the house of van der laan, mayor of amsterdam.
Herengracht 502

We go to van der laan cause he refuses to help our group, he devides us
and he is responsible for how people without documents are treated in
amsterdam. We are angry with the way he treats us. He says he is not
responsible. Also he decided to only give a proposal to half of the group.
Also we dont trust this temporary help in de havenstraat. We see that they
only try to deport us. They play with our lifes.

Van der laan should not be afraid of teeven but instead do a better job
for people living in amsterdam.
Come protest with us at his doorstep.

Thanks. Actiongroup we are here

WIJ ZIJN HIER en NO BORDER NL protesteren bij Spaanse consulaat

konsulaat1Ter herdenking van de doden van Ceuta en Melilla en voor het stoppen van het moorden en opjagen van migranten aan de grenzen van Fort Europa organiseerden WIJ ZIJN HIER en het No Border Netwerk donderdag 27 februari een picketline bij het Spaanse consulaat in Amsterdam.
We willen vrije migratie en vestiging voor iedereen en overal! Vrijheid voor beweging. Ook voor vluchtelingen.

In de laatste week van februari zijn er internatnationale protestherdenkingen voor Spaanse en Marokkaanse consulaten, ambassades en of andere overheidsinstellingen. Dit vanwege het bloedbad die Marokko en Spanje aanrichtten bij de Spaanse enclave Ceuta op 6 februari waarbij minstens 9 onschuldige asielzoekers in koelen bloede vermoord werden en tientallen vluchtelingen gewond raakten.

WIJ ZIJN HIER demonstreert 27 februari bij het Spaanse consulaat in Amsterdam wegens moordpartij op migranten aan Spaans-Marokkaanse grens

afbbDonderdag 27 februari 16.00 – 18.00
picketline bij Spaanse Consulaat
Frederiksplein 34 in Amsterdam

Ter herdenking van de doden van Ceuta en Melilla en voor het stoppen van het moorden en opjagen van migranten aan de grenzen van Fort Europa. Georganiseerd door WIJ ZIJN HIER en het No Border Netwerk.

Vrije migratie en vestiging voor iedereen en overal!

Met de heldere eis ‘Opheldering over de doden aan de grenzen van Ceuta en Melilla’ wordt de internationale gemeenschap opgeroepen, om in de laatste week van februari protestherdenkingen te organiseren voor Spaanse en Marokkaanse consulaten, ambassades en of andere overheidsinstellingen afkomstig uit die landen.

Op 6 februari probeerden 400 migranten in een collectieve actie de
zwaar beveiligde grens van de Spaanse enclave Ceuta in Marokko vanuit
zee te overwinnen. Het betreft een van de twee directe buitengrenzen
van de EU op Afrikaanse bodem. De Spaanse Guarda Civil beantwoordde
deze poging om het grondgebied van de EU te bereiken door op mensen in
het water te schieten met rubberen kogels en traangas. Marokkaanse
agenten van de grenspolitie, ondersteund door lokale racisten, namen
vanaf de wal deel aan de moorddadige klopjacht. Tenminste negen mensen
verloren op die dag het leven, en ten minste 50 worden volgens de
groep ‘Illegale mensen uit Sub Sahara in Marokko’ nog steeds vermist.
Tientallen raakten gewond en werden illegaal gedeporteerd naar Marokko.

De moorddadige klopjacht aan de buitengrenzen van de EU is het directe
en door alle EU-lidstaten bewust gekozen gevolg van de uitgebreide
militarisering en de externalisering van de buitengrenzen van de EU.
Het is onderdeel van de oorlog van de EU-migratieregimes en haar
bondgenoten tegen allen die zich het recht nemen op vrij verkeer
tussen Afrika en Europa. De ruim 300 slachtoffers van de ramp bij
Lamperdusa zijn nog niet begraven of een volgende ramp heeft alweer
plaats gevonden. In dit geval laat de Marokkaanse overheid zich als
een betrouwbare poortwachter van de EU inzetten. In de hoop op
bevoorrechte economische en politieke betrekkingen met de Europese
mogendheden creëert Marokko een soort voorgeborchte voor migranten bij
de muren van Fort Europa.

De internationale oproep van Interact (transnationaal netwerk) is in
Nederland overgenomen door de migrantengroep ‘We Are Here’ en het No
Border Netwerk Nederland. Het moet afgelopen zijn met de
militarisering van het grensregime. De grenzen van Fort Europa worden
steeds verder naar Afrika opgeschoven (externalisering van de EU
grenzen). Dat de Marokkaanse staat moet stoppen taken te vervullen wat
betreft EU grenscontroles.
Ofwel: opening van alle Europese grenzen en in het bijzonder bij Ceuta
en Melilla. Vrijheid van beweging en vestiging voor iedereen. En
opheldering over de slachtpartij van afgelopen 6 februari.

Meer informatie zie www.no-border.nl en via 0659640858.
bron:
–  http://www.afrique-europe-interact.net/?article_id=113&clang=0
–  Spaanse grenspolitie schiet met rubberkogels naar migranten

Zij Zijn Hier

Een korte documentaire over het leven van vluchtelingen in de vluchtgarage in de Nederlandse hoofdstad, Amsterdam. Over hoe mensenrechten, ook in Nederland, maar relatief zijn.


Een productie van Eline Vreugdenhil en Bram Vernhout
Muziek: Tom Schipper

Onjuiste berichtgeving in Het Parool over Vluchtgarage

hetparool-220214Hoewel Het Parool het zegt te betreuren een aantal beschuldigende uitspraken van Stadsdeelvoorzitter Herrema over de Vluchtgarage zonder wederhoor in de krant te hebben gepubliceerd weigert Het Parool te rectificeren. Op onze beurt betreuren wij dit temeer diverse uitspraken van Herrema onjuist zijn. Wel heeft de krant onderstaande brief van Pieter Smit gepubliceerd in de zaterdageditie van 22 februari onder de kop Gejok over Vluchtgarage:

In het Het Parool van afgelopen woensdag jokt stadsdeelvoorzitter Herrema over
de asielzoekers in de gekraakte Vluchtgarage als hij zegt dat er steeds
vaker gevochten wordt, en het draagvlak in de buurt terugloopt. Kwalijker
is dat hij suggereert dat de problemen allemaal door de bewoners worden
veroorzaakt.

Zeker er is grote onzekerheid en (meestal terechte) terugstuur-angst bij
de ongeveer 70 asielzoekers, met ook af en toe een ferme ruzie. En er zijn
enkele echte incidenten geweest.

Maar het laatste incident tussen bewoners is alweer van weken geleden en
werd mede veroorzaakt doordat GGD eerder passende hulp weigerde aan een
soms ernstig verwarde bewoner.

Ander probleem was dat de problemen van Amsterdam Zuid-Oost ook
een beetje ons pand proberen binnen te kruipen: Twee brutale
drugsdealertjes van buiten waarvan een met een mes dreigde toen bewoners
hem er uit wilden hebben.

Politie is diverse keren gebeld over problemen met dealers en weigerde
aanvankelijk iets te doen. Toen bewoners de andere dealer zelf gingen
aanpakken is er door deze dealer een naar nu blijkt valse aangifte
gedaan, die nu ook als zodanig door justitie wordt onderzocht.

Herrema gebruikt nu deze valse aangifte van een bij de politie bekende
drugsdealer als argument dat de veiligheid niet op orde is.

Herrema’s claim dat het draagvlak in de buurt flink is afgenomen is
gebaseerd op opmerkingen van drie ongeruste buurtbewoners bijna zes weken
geleden. Sindsdien is twee maal met deze buren gepraat en zijn ze
zichtbaar blijer met de vluchtelingen. Ze blijken vooral boos over dat het
stadsdeel en Amsterdam te weinig doen om de vluchtelingen te helpen. Als
deze drie dus al maatgevend zijn, dan is het draagvlak voor de
vluchtelingen juist toegenomen.

Kortom bewoners worden gelukkig snel beter in incidenten voorkomen,
Herrema verjokte de feiten en geeft de vluchtelingen de schuld van
problemen die grotendeels gewoon Zuid-Oost problemen zijn die de
vluchtelingen juist buiten willen houden. Hij baseert zich bij zijn gejok
op inmiddels herziene meningen en een gejokte aangifte waarbij hij vergeet te
melden dat GGD tot voor kort weigerde passende hulp te geven aan een
verwarde bewoner en dat politie pas sinds enkele dagen meewerkt aan het
weren van dealers.

Heer Herrema, graag maken de vluchtelingen samen met u en uw opvolgers een
succes van de Vluchtgarage!

Pieter Smit is vrijwilliger bij de Vluchtgarage en werkte eerder in
vluchtelingenkampen in Somalie, Sudan en Ethiopie.

WIJ ZIJN HIER demonstreert bij De Rode Hoed in Amsterdam

Zondagmiddag 9 februari demonstreerden we voor onze basisrechten bij het debatcentrum De Rode Hoed aan de Keizersgracht in Amsterdam. Met een volle bus van de Theaterstraat kwamen we vanuit de Vluchthaven en de Vluchtgarage en het Surinameplein naar de Rode Hoed waar de Sambaband Rhythms of Resistance ons vergezelde met opzwepende beats.

Vlak voor aanvang van het debat hielden binnen in de zaal enkele aktivisten een ludieke aktie als de Commissie Handhaving Mensenrechten maar werden tegengewerkt door de beveiliging.

Buiten daarentegen kon WIJ ZIJN HIER bijna 3 uur lang ongestoord demonstreren. De politie had de gracht afgezet voor gemotoriseerd verkeer zodat we alle ruimte hadden pal voor de ingang het inhumane vluchtelingenbeleid van de overheid aan te klagen. Binnen voelde de uitvoerder van dit regeringsbeleid zich veilig maar na afloop durfde Teeven ons niet te passeren en nam onder strenge beveiliging via een zijdeur het hazenpad terwijl hij luidruchtig uitgejoeld werd

Diverse aktivisten maakten fotos van de demo:

Somaliërs zijn onuitzetbaar

Pieter Smit gaf de leden van de commissie veiligheid en Justitie van de Tweede Kamer op 27 januari 2014 de volgende risico-analyse.
(Op 3 oktober2013 publiceerde hij een artikel in Trouw over het gevaar dat Soedanezen, Ethiopiërs en Eritreërs lopen bij terugkeer.)
Ik heb in Somalië gewerkt, in vrijwel alle uithoeken, en heb er nog steeds goede contacten.Risico’s op politiek geweld jegens gedwongen terug te keren Somali’s:Eerste risico: De locale jihadistische strijders zitten vooral bij Al Shabaab (die sinds het vertrek van Cheick Aways veel meer gelieerd is geraakt aan Al Qaeda) en daar zitten ook de ‘internationalistas’ bij, mensen die gevochten hebben in Afghanistan, Bosnië, Libië, Yemen etc. Honderden, misschien duizenden mensen met een link naar Europa zijn door hen gericht vermoord. Waaronder mijn voormalige MSF-collega Victor.

Somali’s die op internet te vinden zijn met uitspraken direct tegen Al Shabaab of Al Qaeda, of met uitspraken ten faveure van westerse (vrouwen / homo) rechten,  lopen in principe overal in Somalië risico om door hen bedreigd, gestraft of vermoord te worden. Somalië heeft veel en goed internet. Al Shabaab is internet savvy. Er zijn diverse voorbeelden van mensen die vanwege tweets of facebook mishandeld en met de dood bedreigd zijn.

Tweede risico: Daarnaast recruteert Al Shabaab ook actief ontheemde jongeren in alle grote steden (ook in Eastleigh-Nairobi, Kenia, waar sommige NL-Somali’s nu heengestuurd worden), juist ook onder jongeren die westerse talen spreken, en ervaring hebben met Europeanen / Amerikanen. Die zoeken ze onder andere voor meer Nairobi-shopping mall achtige aanslagen. Daarnaast zoeken ze bewust jongeren met weinig lokale clan-binding, omdat het Somalische clan-systeem als een groot probleem voor de eenheid binnen Al Shabaab gezien wordt. Zowel ontheemden, als gedwongen teruggestuurden, worden beschouwd als weinig clan-gebonden.

Dat weten ook weer de Somalische en Keniaanse veiligheidsdiensten, en die vinden daarom Somali’s die zonder duidelijk clan-inbedding uit Europa komen, extra verdacht.

Het derde risico werd in November 2013 duidelijk, toen een door Nederland uitgezette Somalische jongen gewond raakte bij een bomaanslag op een groot hotel in Mogadishu: (Gedwongen/) terugkerende Somali’s, die niet worden opgevangen door hun familie, zetten hun enige vaardigheid in, die in Somalië bruikbaar is: Communiceren met westerlingen.

Dus gaan bedelen voor de grote hotels, of werken voor internationale organisaties. (Ikzelf had er in Somalië ook twee op de loonlijst staan) Dus komen zij precies terecht waar de Shabaab-bommen ontploffen.

Ander geweldsrisico:
1. Mafia-geweld:
Het meeste geweld tegen gewone Somali’s komt niet van Al Shabaab, maar van de milities van krijgsheren. Die hebben niets aan autonomie ingeboet, alleen hun geweld richt zich nu minder tegen de politiek, en meer tegen burgers en hun economie. Noch de Somalische regering, noch de burgemeester heeft ook maar iets te zeggen in de woonbuurten van de hoofdstad, zegt de burgemeester van Mogadishu. Grote delen van de hoofdstad, vooral de woonwijken van gewone mensen, zijn onveiliger geworden sinds Al Shabaab daar vertrok. Daar is een goed Deens rapport van, dat ook door onze staatssecretaris geciteerd wordt. Security and human rights issues in South-Central Somalia, including Mogadishu (2012) Report from Danish Immigration Service’s fact finding mission to Nairobi, Kenya and Mogadishu, Somalia page 9 and16-22.

Bijkomend risico is de totale economische en politieke uitsluiting van iedereen die niet door een bewapende clan-coalitie beschermwaardig wordt gevonden.(zelfde rapport, p9) En daar valt een groot deel van de afgewezen Somalische asielzoekers onder. Dan verhonger je. Want zelfs om op straat koekjes of kranten te verkopen, moet je het akkoord hebben van zo’n clan-mafia.

2. Risico op geweld door overheid , en een serie oorlogjes met Kenia:
Daarnaast dreigt in het zuiden een nieuwe oorlog, tussen de ‘officiele’ Somalische regering en Kenia, die daar een soort eigen bufferstaat probeert te creëren. (Juba-land) Overgelopen delen van Al Shabaab worden door de regering ingezet. De regering probeert ook ‘eigen’ soldaten te zoeken, weer dus jongens die niet aan een clan vastzitten. Het zal waarschijnlijk geen grootschalige, open verklaarde oorlog worden. Maar Somalië probeert concessies af te dwingen, door (af en toe samen met Al Shabaab) het Keniaanse leger te dreigen en beschieten. En die slaan keihard en ongericht terug, vooral in het zuiden buiten de steden. (Waar een deel van de afgewezen Somalische asielzoekers vandaan komen.) Daarnaast: Overheid kan teruggestuurde Somali’s met internationale ervaring zien als potentiële Shabaab-aanhang: risico opsluiting, waarbij overlijden aan arrestatie of detentie komt veel voor.

Conclusie: Door NL teruggestuurde Somaliers lopen,  veel meer dan de meeste ‘gewone’ Somali’s, de kans op ‘targeted violence’, op ‘random violence’ en een forse kans om onder dwang van geweld (of om te ontsnappen aan de honger) in een of andere dadergroep van buitensporige geweldplegers te komen.

Er is dus een risico-matrix met vier mogelijke dadergroepen (buitenlandse troepen, regeringstroepen, clan-milities, Al Shabaab), en drie soorten geweld: gericht politiek, willekeurig (waaronder sexueel), en economisch gemotiveerde ‘turf wars’. Alle vier de groepen maken zich in wisselende intensiteit schuldig aan alle drie de vormen van geweld. Er zijn voor potentieel terug te sturen Somali’s dus ook twaalf risico’s, die voor de verschillende ‘soorten’ Somali’s zeer verschillend uitpakken.

De recente brief van de staatssecretaris erkent en analyseert slechts een van deze twaalf risico’s. (politiek geweld door AL Shabaab) De andere voor Somalië geldende landen-documenten hebben in hun conclusies grotendeels de zelfde omissie.

Geweldsrisico’s die door NL worden erkend, worden in de perceptie van de Nederlandse asiel-autoriteit beschouwd als voorspelbaar niet optredend in sommige delen van Somalië. Maar de recente geschiedenis laat zien dat het geweld in Somalië bij uitstek een nomadisch karakter heeft. Regering, buitenlandse troepen, Al Shabaab en milities van krijgsheren wisselen voortdurend van positie, en van coalitie. Gebieden die door de regering recent als ‘bevrijd’ werden geclaimd, worden soms na enkele dagen weer verlaten, of snel verwaarloosd. Lokale leiders nodigen dan een warlord of een Shabaab-militie uit om de boel met stille trom over te nemen. Bovendien is het risico van gedwongen recrutering door groepen die zeer ernstige misdaden plegen, juist ook groot op de plaatsen waar het politieke geweld minder zichtbaar is.

In dit licht is de jongste brief van de staatssecretaris, ook in combinatie met eerdere documenten,  mijns inziens onvolledig en inadekwaat als hulpmiddel voor de politiek, ambtenarij en de rechtelijke macht om de veiligheid van terug te sturen Somali’s te beoordelen.

Vriendelijke groet, Pieter Smit.

 

9 februari demonstreert WIJ ZIJN HIER in Amsterdam voor onze basisrechten

9febZondag 9 februari demonstreren we voor de basisrechten van vluchtelingen. We willen verblijfsrecht en vrijheid van beweging. We willen recht op zorg en we willen een menswaardig bestaan dat ons door de Nederlandse overheid ontnomen wordt

Bij de ingang van het debatcentrum De Rode Hoed aan de Keizersgracht in Amsterdam zullen we onze stem laten horen. Daar vindt die middag een debat plaats met deporteur Fred Teeven, Eduard Nazarski van Amnesty International en voormalige vluchteling Sander Terphuis. Terwijl ze met elkaar debatteren over de xenofobe stelling ‘als de vreemdeling een gezicht krijgt‘ laten wij ze dat gezicht zien

We zullen demonstreren voor alle vluchtelingen in Nederland. Ook voor hen die niet zichtbaar zijn doordat ze vastzitten in detentiecentra of anoniem over straat zwerven. Wij geven deze mensen een gezicht die Teeven niet wil zien maar die net als elke Nederlander een menswaardig bestaan willen leiden om in vrijheid deel te nemen aan de samenleving

WIJ ZIJN HIER is een aktiegroep van voornamelijk uitgeprocedeerde vluchtelingen waarvan de meesten niet terug kunnen naar het land van herkomst. We zijn niet uitzetbaar hebben geen vrijheid van beweging en krijgen geen verblijfsvergunning. Elke basale mensenrecht wordt ons ontzegt maar sinds september 2012 laten we ons niet meer vertrappen en strijden we voor onze mensenrechten. We vragen aan Teeven de uitspraak van de Raad van Europa uit te voeren om mensen zonder papieren te voorzien in hun basisrechten als voedsel kleding en onderdak

* Wees solidair met vluchtelingen en doe mee!*

Zondag 9 februari demonstratie

De Rode Hoed
Keizersgracht 102 in Amsterdam
16.00 – 18.00

Collective Struggle of Refugees: Lost. In Between. Together.

weareherereaderFrom November 29 to December 1st representatives of We Are Here worked together with about 25 artists and students to develop a new model for a cooperative between artists, students and refugees, entitled the “We Are Here Cooperative,” which was presented on December 6 2013 in cultural and political center De Balie in Amsterdam.

The plan for the We Are Here Cooperative exists of a vacant building, in which artists, students and refugees would develop a variety of cultural programs in order to gain visibility and economic independence, amongst others in the form of the departments We Are Here Learning (lecture programs developed in collaboration with refugees), We Are Here Open Lobby (a lobby apparatus to advise politicians and inform refugees on their legal rights) and We Are Here Reporting (an independent media channel highlighting the daily struggle of refugee communities).

Here you can read the Collective Struggle of Refugees. Lost. In Between. Together.

Wij Zijn Hier in Den Haag

woensdag 22 januari demonstreerde WIJ ZIJN HIER in den haag tijdens een internationale aktiedag voor afrikaanse vluchtelingen in israel. eerste stop was de israelische ambassade waar aan de overkant op het binnenhof joke kaviaar een toespraak hield en enkele teksten voorgelezen werden over de situatie van de vluchtelingen in israel. daarop trok de demonstratie luid scanderend het centrum van den haag in richting het ministerie van justitie waar WIJ ZIJN HIER hun mensenrechten opeisten bij teeven en de nederlandse staat

fotos van manette

Solidariteitsactie in Den Haag voor vluchtelingen in Israel

Woensdag 22 januari is er een internationale solidariteitsdag met Afrikaanse asielzoekers in Israel. De groep uitgeprocedeerde vluchtelingen in Amsterdam die zich heeft verzameld onder de naam ‘Wij Zijn Hier’ ondersteunt deze actiedag met een demonstratie bij de Israelische ambassade in Den Haag waar wij zullen protesteren tegen het discriminerende en inhumane vluchtelingenbeleid van Israel

Begin deze maand demonstreerden tienduizenden Afrikaanse vluchtelingen in Tel Aviv voor hun rechten als asielzoeker nadat de regering van premier Netanyahu een wetswijziging doorvoerde, die voorziet in het voor onbepaalde tijd opsluiten van vluchtelingen in afgelegen detentiekampen in de woestijn. Dankzij de nieuwe wetgeving lopen meer dan 50.000 vluchtelingen risico zonder vorm van proces opgepakt en afgevoerd te worden. Vluchtelingen die via Egypte in Israel aankomen worden direct vastgezet en kunnen geen asiel aanvragen.

De eerste razzia staat al gepland waarbij de overheid meer dan duizend vluchtelingen zal afvoeren naar de Negev. Sinds de nieuwe wetgeving er door is gekomen eind vorig jaar zijn tal van vluchtelingen gearresteerd en onder druk gezet in te stemmen met een ‘vrijwillige’ terugkeer naar het land van herkomst. Door deze willekeurige arrestaties zijn families ontwricht en uit elkaar gerukt. De voornamelijk uit Eritrea en Soedan afkomstige asielzoekers laten zich echter niet gewillig opjagen; gegroepeerd voeren ze acties tegen de discriminerende maatregelen van de overheid.

Ze krijgen 22 januari tijdens de internationale solidariteitsdag steun van aktivisten en mensrechtenorganisaties uit onder meer Canada, Verenigde Staten, Italië, Zweden, Frankrijk en Duitsland. Ook Wij Zijn Hier uit Amsterdam is solidair met de Afrikaanse vluchtelingen in Israel. We zullen bij de Israelische ambassade in Den Haag eisen dat Israel de mensenrechten naleeft! Iedereen is van harte welkom zich aan te sluiten.

Na afloop demonstreren we bij het Ministerie van Veiligheid en Justitie om dezelfde mensenrechten voor ons op te eisen. We voeren al bijna anderhalf jaar actie tegen het inhumane vluchtelingenbeleid in Nederland, maar de overheid schendt consequent onze basale rechten waardoor we opgepakt, vastgezet en uitgesloten worden van de samenleving.

Vrijheid voor alle vluchtelingen! Geen mens is illegaal!

Woensdag 22 januari 2014 van 14.00 tot 16.00
demonstratie bij de Israelische ambassade, Buitenhof 47 in Den Haag
Verzamelen 13.30 op het Buitenhof

* assaf.org.il
Freedom 4 Refugees in Israel

We are cold!

Life in the Vluchtgarage

Kralenbeek 100,1104 KH Amsterdam ZO

It is cold in the Vluchtgarage.

Currently there are about 71 refugees. from Rwanda, Somalia, Ethiopia, Eritrea, Sudan, Egypt, Libya, Algeria, Nigeria, Ghana, Ivory Coast, Sierra Leone, Gambia, Guinea Conakry, Burkina Faso, Mauritania, Iraq, Albania and Yemen.

The place is too cold. No hot water, no heater, no shower and the electric is not as such enough to produce more power. Besides that there is shortage of food, no access to internet, no medical treatment, etc.

Therefore, we kindly request your immediate help in solving the above mentioned problems as early as possible.

With best regards

Gadaa Hunde

MAKE US WARM!

WE ARE HERE collects money to stay warm in the winter. Voor 3 Euro you can keep one refugee warm for one night in the Vluchtgarage. WE need 6400 to install central heating in half the building (2600) and three months for the gas (3750). We have to make a quick campaign to show how the refugees are in the cold, how you can help to change that and how many people support our slogan: No refugee on the street or in jail.

Do you want to help to make this a big campaign, then please let us know what you can and want to do:

  • publish this on facebook and everywhere
  • collect money at public meetings, theatres, churches, etc.
  • help with installation together with refugees in the Vlarage
  • make a poster or flyer

And you can already make a donation on the bank account of Stichting X min Y Solidariteitsfonds IBAN:NL39INGB0000609060 in Amsterdam, Ref. We Are WARM

Contact: wijzijnhierNL@gmail.com

 

Our moves so far.

A chronolocical look at the impressive action of the refugees of We Are Here, the many moves, the difficult and beautiful moments. Of course this overview is not complete – and different people will have different memories and priorities. But it gives a structure to start remembering more!

WE ARE HERE AT A GLANCE


World Garden of Diakonie (Center), 4 sep-25 sep 2012 (3 weeks):

We Are Here started on September 4, 2012 with some tents in the garden of the Diakonie in Amsterdam. A handful of people came together to seek for shelter. There the idea started to make themselves visible and to start a demonstration. They got their inspiration from the demonstrations and Tent camp in Ter Apel and also by the Arab Spring.

 

Tentcamp Notweg (New-West-Osdorp), 25 sep-30 nov 2012 (2 months):
The group got national attention by starting a tentcamp in Osdorp, where it grew to around 90 people and attracted a lot of media and supporters. It was a very cold winter and the people lived in leaking tents only warmed up by the hot coffee and tea that was brought by some neighbours constantly. We saw a new phenomena: demonstrations organised by refugees. On November 10 a big demonstration walked through the city of Amsterdam from Dam to Stopera. It inspired many. The eviction of camp Osdorp at November 30 resulted in the arrest of all refugees. Most of them were ‘released’ or actually put back on the very cold street again on the same evening. Some of them were put in prison.

Vluchtkerk (West-Bos en Lommer), 2 dec 2012-31 may 2013 (6 months):


The next ‘home’ of we Are Here was the Vluchtkerk (refugee church) a squatted empty church that was turned into a cold but at least dry shelter with approval of the owner. This location attracted new media and new supporters. Churches, mosks, organisations and volunteers came to offer support and also supportive lawyers became involved. There were performances by well known Dutch artists like Anouk and Ty Phoon and the We Are Here band performed in the church and also in other venues like Paradiso. Letters were written to the group members in prison. The biggest demonstration took place in this period. Under the name of Refugee Action 2013, 2500 people from the whole country, including refugees from AZC’s and supporters, gathered at the Vluchtkerk and marched to Museumplein.

Vluchtflat (New-West-Slotervaart), 31 may-31 sep 2013 (4 months):


Vluchtpark (New-West-Slotervaart), 15 jul-24 sep 2013

Squatted by We Are Here

When the group had to leave the church, to everyone’s big surprise the buses from Theaterstraat showed up and took the people to a newly squatted place. This was the Vluchtflat (Refugee Flat) where people finally got their own private or shared rooms. This period included summer and Ramadan and also a well deserved break from continuous actions. Still some people realized that action should continue, because life in the Vluchtflat was still far from normal life. A group of people initiated an action at Dam square and Stopera (City Hall) where they slept outside in the rain. Several were arrested but others went to another squat, the Vluchtpark (Refugee Park). Also in this period the No Border Camp in Rotterdam took place, where people of We Are Here told their stories, created networks with people from other countries and showed solidarity with the refugees in prison.

Vluchtkantoor/Vluchtschans (Center), 3 okt-2 dec 2013 (2 months):

Vluchtkantoor, squatted by We Are HereWhen the group had to leave the Vluchtflat again, they received night-by-night shelter from churches and squat movement. After a few days a new home was squatted for them – this time in the middle of the center of Amsterdam, opposite of the Rijksmuseum. This became the Vluchtkantoor (Refugee-office) or Vluchtschans at the Weteringschans. It was nice to be so close to the center, so that related activities in the Balie and Paradiso could easily be attended. The owner, however, immediately started a court case and the refugees decided not to go to court and to leave the building. At the end of October a ruling from European Commission ECSR stated that authorities should give shelter and food to refugees. It is still unclear how the Dutch government will put this advice into practice. Lawyers and human rights organisations are working on this issue.

Vluchthaven (Zuid), 2 dec 2013

Vluchtgarage (Zuidoost), 13 dec 2013

After the eviction of the Vluchtkantoor, the group got divided for the first time. Part of the group was allowed to take shelter in a former prison for six months (Vluchthaven at the Havenstraat). After a lot of discussion in the group (mainly because of the trauma’s many refugees have with prisons and also because of the risk of splitting up), people decided to sign out of fear for being put in real prison. Most people that signed, were however not allowed to go in, because they were not in a certain list. For some people (women and sick people) temporary shelter was found. The others were literally back on the street again. Day by day volunteers tried to find shelter for the group for one or two nights. Finally a new place was squatted: the Vluchtgarage in Amsterdam Zuidoost.

Aanbod voor opvang in beraad.

Na een tentenkamp , een kerk, een flat en een kantoor hebben ‘Wij Zijn Hier’  het voormalig huis van bewaring aan de Havenstraat aangeboden gekregen als opvanglocatie voor zes maanden lang.

Vanaf 6 december kunnen 159 mensen van ‘Wij Zijn Hier’ die zich in de tijd van de Vluchtkerk aan hebben gemeld voor het onderzoek naar alle individuele asielzaken door Vluchtelingenwerk Nederland, aan de Havenstraat terecht voor een bed, een bad en brood. Momenteel zitten de vluchtelingen in een pand aan de Weteringschans. Daar moeten ze op vrijdag 6 december uit. Voor de groep van mensen die zich later bij ‘Wij Zijn Hier hebben aangesloten moet nog naar een andere oplossing worden gezocht.

Hoewel de nieuwe locatie het voormalig huis van bewaring is zal er van een detentieregime geen sprake zijn. De bewoners zijn vrij om in en uit te lopen wanneer ze maar willen en ze kunnen bezoek ontvangen. De nieuwe bewoners kunnen er onder begeleiding van vrijwilligers en professionals werken aan het creëren van een toekomstperspectief.

Het aanbod van bed, bad en brood is gedaan door burgemeester Van der Laan. ‘Wij Zijn Hier’ heeft een aantal dagen de tijd om zich te beraden. Aanstaande Woensdag zullen ze Van der Laan laten weten of ze op het aanbod ingaan of niet.

Laat gerechtigheid zegevieren. Laat El Mouthena vrij!

Tuesday 10th of December is International Human Rights day. A day to combine celebration and struggle. This same day our ambassador El Mouthena stands trial in Muenchen. For travelling through Germany…

Follow him on Facebook: FREE Mouthena

El Mouthena speelt een belangrijke rol in ‘Wij Zijn Hier’. Hij is al bijna anderhalf jaar de drijvende kracht achter veel acties en protesttochten van de groep van onuitzetbare ongedocumenteerde migranten in Amsterdam. Na een jaar van strijd tegen het Nederlandse migratiebeleid, besloot hij zijn horizon te verbreden en zich meer te gaan richten op het Europese beleid. Hij legde contacten met vluchtelingen en activisten in heel Europa met als doel internationale acties op te zetten. In dat kader was hij op weg naar Rome voor een netwerk-event. Hij had een brief van zijn advocaat bij zich waarin de reden voor zijn reis stond uitgelegd. Desondanks werd El Mouthana toch gearresteerd in Duitsland nadat hij bij een benzinestation werden aangehouden.

El Mouthena zit momenteel vast in Justizvollzugsanstalt München. Zijn toegang tot Duitsland is illegaal verklaard en wordt in zijn geval als een criminele daad gezien. Deze uitspraak is ontzettend zwaarwichtig. Was hij geen bekend mensenrechtenactivist geweest, dan was hij waarschijnlijk teruggestuurd naar Nederland of had hij een kleine boete ontvangen.

Naar alle waarschijnlijkheid zal hij vastzitten totdat de rechtszaak in Muenchen zal plaatsvinden. Het kan wel twee maanden duren voordat de zaak voorkomt. In eerste instantie mocht El Mouthena geen contact met zijn advocaat opnemen en ze weigerden een vertaler toe te laten tot de verhoren.

El Mouthena zal het heel fijn vinden als je hem schrijft en als je hem op de hoogte blijft houden. Je kunt hem in het Frans, Arabisch, Spaans of Engels schrijven. Wees je ervan bewust dat de post door de Duitse autoriteiten wordt gelezen.

El Mouthena El Marakchi,

Geburtsdatum: 7-1-1989

Postfach 90 06 55

81506 München

Germany

In solidariteit met El Mouthena willen wij graag alle organisaties, groepen en individuen, die zich betrokken voelen bij het protest van de ongedocumenteerde migranten, uitnodigen om El Mouthena te helpen bevrijden.  Teken de petitie!

Vluchtkantoor bewoners mogen tot 25 november blijven, gemeente Amsterdam zoekt onderdak voor komend half jaar.

PERSBERICHT 14-11-2013

Op de vergadering van de Raadscommissie Algemene Zaken van de gemeente Amsterdam, deelde burgemeester van der Laan vanmiddag mee dat de eigenaar van het kantoor aan de Weteringschans (Bayer Pensionskasse) heeft toegezegd dat de bewoners uitstel hebben tot 25 november om het pand te verlaten. In de tussentijd zoekt de gemeente naar een pand om de bewoners onderdak te geven voor een half jaar. In die zes maanden krijgen de uitgeprocedeerde vluchtelingen de tijd om tot rust te komen en te werken aan een toekomst perspectief.

De burgemeester verklaarde dat drie elementen hem tot deze beslissing hebben gebracht: het humanitaire argument dat de situatie van de uitgeprocedeerde vluchtelingen onmenselijk is; de zwaarwegende uitspraak van de European Committtee of Social Rights van 25 okt j.l. waarin wordt gesteld dat vluchtelingen recht hebben op onderdak, voedsel en kleding; en tenslotte het inzicht dat een ‘terugkeerbeleid’ dat mensen op straat zet, averechts werkt, omdat vluchtelingen dan alleen bezig zijn te overleven en niet kunnen nadenken over hun toekomst.

Volgende week verwacht te burgemeester dat staatssecretaris Teeven bij de begrotingsbehandeling van Justitie, meer financiële ruimte zal creëren om uitgeprocedeerde vluchtelingen te ondersteunen. Ook zal de Staatssecretaris EUR 4500 pp. ter beschikking stellen bij terugkeer.

Tijdens de vergadering benadrukten vrijwilligers, kerken en de vluchtelingen zelf, dat de huidige situatie, waarin de vluchtelingen al meer dan een jaar van hot naar her trekken, ziekmakend, onmenselijk en dus onverantwoord is.

Op dit moment verblijven naar schatting 180 vluchtelingen in het Vluchtkantoor. Een klein deel van de ‘oude’ groep heeft inmiddels elders onderdak wegens medische problemen, of is in hernieuwde procedure. Nieuwe vluchtelingen hebben zich bij de groep gevoegd. Welke voorwaarden de gemeente stelt aan het verblijf en voor welke vluchtelingen het aanbod van de gemeente dit geldt, is niet duidelijk.

Voor meer informatie:
Marjan Sax 0629057798
Elke Uitentuis: 0624908575
Osman:0685473706

Schot in de zaak!

Tot 25 November kan ‘Wij Zijn Hier’ in ieder geval op de Weteringschans 109 blijven. Van der Laan gaat er van uit dat de gemeente daarna de groep voor 6 maanden opvang kan aanbieden in Amsterdam.

Hieronder de opnames van de livestream van de gemeenteraadsvergadering van 14 November. Eerst de bevlogen verhalen van verschillende betrokkenen gevolgd door de reactie van Burgemeester Van der Laan.

 

Uitgezette Somaliër raakt gewond in Mogadishu.

Gister beweerde Staatsecretaris Teeven nog tijdens het debat in de Balie onder leiding van Arnon Grunberg, dat Somalië veilig genoeg was om naar terug te keren. Dit terwijl zowel Vluchtelingenwerk Nederland als de UNHCR vorige week tijdens het ronde tafel gesprek in de Tweede kamer aangaven dat het niet het geval is. En dit terwijl een van de vluchtelingen die op 5 November gedwongen is uitgezet, net gewond is geraakt bij een bomaanslag.

Maandag werd bekend gemaakt dat Said Ahmed, die op 5 November door Nederland onder dwang is uitgezet naar Mogadishu, gewond is geraakt bij een bomaanslag. Said Ahmed was een van de 25 mensen die gewond is geraakt in het Maka-Al-Mukarama hotel, waar de terroristische aanval plaatsvond. De daad is opgeëist door de Al-Shabaab, een islamitische terroristische organisatie.

Ahmed, die jaren in Nederland heeft gewoond, zegt zijn draai niet te kunnen vinden in de grote chaotische stad. Hij heeft geen familie en vrienden en voelt zich erg onveilig. “Ik zat voor de ingang van het hotel en raakte gewond aan mijn rechterhand door de bomaanslag. Ik vrees hier voor mijn leven, want het is hier echt heel gevaarlijk. Ik snap niet dat ze hier naartoe hebben kunnen uitzetten.”

 

 

Wij Zijn Hier geeft les

Op Woensdag 10 November bezocht Bayissa het Goese Lyceum in Zeeland. Hij vertelde aan een groep leerlingen van 16-17 jaar over de invloed die het vluchtelingen beleid in Nederland op zijn leven heeft en de problemen van de groep rondom Wij Zijn Hier. De leerlingen nemen deel aan het project ‘Going Glocal’ van University College Roosevelt in Middelburg. De leerlingen krijgen een kort programma van vier lessen over de minder bekende kant van het migratiebeleid. Na de presentatie van Bayissa waren de leerlingen in de gelegenheid vragen te stellen en volgde een korte discussie. De leerlingen waren geïntrigeerd door het verhaal van Bayissa en het Goese lyceum ziet Wij Zijn Hier graag terug om meer leerlingen te vertellen over het onrecht van het vluchtelingenbeleid in Nederland. Het lyceu was Bayissa erg dankbaar voor zijn bezoek.

 

 

Duivelse Dillema’s op TV

Vanavond 23.15, Nederland 2:
‘Duivelse Dillema’s’, een film over de Vluchtkerk

De voormalig partijleider Jacob de Bont (Helmert Woudenberg) is solidair met de vluchtelingen in de Vluchtkerk en zit aan bij hun laatste avondmaal. Om opnieuw aandacht te krijgen voor hun uitzichtloze situatie verzendt hij een tweet waarin hij claimt dat hij door de vluchtelingen is gegijzeld. In korte tijd explodeert het nieuws. Amir (Bright O. Richards) de leider van de vluchtelingen is woedend. Met zijn actie criminaliseert De Bont de vluchtelingen en geeft de overheid een argument om hard in te grijpen. De Bont probeert zijn fout te herstellen, maar de nieuwshype is niet meer terug te draaien. Met de ME voor de deur tikt de tijd weg. Wat moeten ze doen?

Een film van Kees Vlaanderen en Paul Ruven

Rondetafelgesprek over het asiel-en vreemdelingenbeleid in de Tweede Kamer

Donderdag 7 November was er een ronde tafelgesprek over het asiel- en vreemdelingenbeleid in de Tweede Kamer georganiseerd. Hieronder een uiteenzetting van wat er tijdens de eerste drie blokken is gezegd. Het eerste blok behelsde het landenbeleid, het tweede blok gemeentelijke opvang en het derde blok  opvang en terugkeer.

Blok 1. Landenbeleid
Sprekers: Dhr. J. Kuipers  van Vluchtelingenwerk Nederland en Dhr. R. Bruin van UNHCR (UN Refugee Angency)

Dhr. R. Bruin: De grootste stroom van vluchtelingen die Nederland binnenkomt is afkomstig uit Somalië. Vanuit Nederland worden er mensen nar Somalië gedwongen uitgezet. De UNCHR adviseert niet uit te zetten naar Somalië omdat de situatie in het land onveilig en onvoorspelbaar is. Vluchtelingen uit omringende landen keren vaak wel terug naar Somalië maar het lukt dan niet om weer een bestaan op te bouwen. Velen verlaten het land dan ook weer in afzienbare tijd.

Dhr. J. Kuipers: Het Nederlandse landenbeleid is gebaseerd op ambtsberichten van buitenlandse zaken. In deze ambtsberichten wordt de expertise van mensenrechtenorganisaties vaak niet meegenomen en daarom zijn deze ambtsberichten vaak niet dekkend. De expertise van de maatschappelijke organisaties zou dus moeten worden meegenomen. Ook zou de IND zich niet alleen moeten beperken tot de ambtsberichten. In het geval van Somalië geven zowel Human Right Watch als Amnesty International aan dat van gedwongen terugkeer naar het land geen sprake zou mogen zijn. De IND zou ook deze uitspraken mee moeten wegen tijdens een asielprocedure.

Dhr. R. Bruin: Nederland is het eerste Europese land dat is overgegaan op uitzettingen naar Somalië. Andere landen doen dat niet, maar geven Somaliërs ook geen verblijfsvergunning, met als gevolg dat er een toename is van het aantal illegalen. Dat is dus ook geen oplossing.

Dhr. J. Kuipers: Helaas lukt het nog steeds niet om een Europees landenbeleid te creëren. Europese lidstaten hebben allen een ander beleid. Dat zou gelijkgetrokken moeten worden.

Blok 2. Gemeentelijke opvang
Sprekers: Dhr. K. Keesmaat van het Vluchthuis Den Haag, Dhr. Y. Osman van ‘Wij Zijn Hier’ en Burgemeester E van der Laan.

Dhr. E van der Laan: Spreekt namens de 4 grote steden: Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Den Haag. Hij laat weten dat gemeenten formeel geen rol spelen in de opvang van ongedocumenteerden, maar dat dit in de praktijk niet vol te houden is. De grote steden hebben te maken met een toename van ongedocumenteerde inwoners.

De uitspraak van de Europese commissie voor Sociaal Recht is volgens Van der Laan van groot belang en hij gaat ervan uit dat de uitspraak door de rechter onderstreept zal worden. Hij noemt de reactie van Teeven dan ook te laconiek. Volgens Van der Laan moeten we alvast ons gaan voorbereiden op het creëren van opvangmogelijkheden. Door het bestuursakkoord van 2007 zijn gemeenten niet in de mogelijkheid om opvang te bieden aan ongedocumenteerden, maar dit akkoord is allang door de realiteit ingehaald. Toen het akkoord werd opgesteld ging men ervan uit dat het asielbeleid sluitend zou worden en dat is geenszins het geval. Dat moet nu maar eens erkend worden en daar moet op geanticipeerd worden.

Van der Laan wil opvang kunnen bieden en rekent daarbij op steun van het rijk. Het is volgens hem zaak om de basisvoorwaarden van onderdak, eten en kleren te gaan verzorgen. Het hoeft volgens hem ook niet duur te zijn want de infrastructuur, organisaties en netwerken zijn aanwezig in alle 4 grote steden. Tot nu toe waren ze gebonden aan het bestuursakkoord en konden ze niet meer dan burgerinitiatieven ondersteunen, maar de uitspraak van ECSR biedt eindelijk mogelijkheden.

Wel vind Van der Laan dat alle vluchtelingen individueel begeleid moeten worden. Het rapport van Vluchtelingenwerk, dat onlangs in opdracht van de gemeente Amsterdam is uitgevoerd, laat zien dat een grote groep van ‘Wij Zijn Hier’ kans heeft op een verblijfsvergunning. Maar er zijn er ook bij die volgens het VWN rapport voorbereid zouden moeten worden op terugkeer naar het land van herkomst.

Dhr. K. Keesmaat:  Geeft aan dat de criteria die bij het landenbeleid gehanteerd worden discutabel zijn. Hij zegt dat onder andere Irak onterecht veilig is verklaard. Daarbij zijn mensen hier al vaak heel lang en raken vervreemd van het land van herkomst. Keesmaat zegt dat de verantwoordelijkheid voor de groep van ongedocumenteerden die hier in Nederland verblijven en die veelal onuitzetbaar zijn gebleken, niet langer in de handen moet liggen van een handjevol vrijwilligers. Hij pleit voor structurele opvang gecoördineerd vanuit de gemeente en het rijk.

Dhr. Y. Osman: Legt uit dat ‘Wij Zijn Hier’ bijeen is gekomen omdat ze allemaal in het asielgat terecht zijn gekomen en dat ze dit onrecht op de politieke agenda wilden zetten. Hij verteld over de reis door Amsterdam: van de tuin van de Diaconie, naar het tentenkamp op de Notweg, de Vluchtkerk, De Vluchtflat en nu het Vluchtkantoor. De faciliteiten laten te wensen over of zijn er gewoon niet en ook is er lang niet altijd genoeg eten.

Osman  laat weten dat de groep aan het overleven is en dat ze op geen enkele wijze kunnen nadenken over de toekomst. Osman zegt dat het absoluut noodzakelijk is om vanuit een rustige plek je voor te kunnen bereiden op een toekomst. Zolang dat niet geboden is, is praten over wat voor toekomst dan ook, geen optie.

Het enige wat de hele groep wil is de mogelijkheid een leven op te bouwen. Ze willen kunnen studeren, kunnen werken en de basisfaciliteiten moeten voorhanden zijn.  Het rijk en de gemeente zouden hun verantwoordelijkheid moeten nemen en voor opvang en de eerste levensbehoeften moeten gaan zorgen. De uitspraak van ESBR is een troef in handen van de gemeentes om nu eindelijk dat te doen wat ze eigenlijk al die tijd al willen. ‘Wij Zijn Hier’ vraagt Van der Laan dan ook om opvang, verwarming, eten en kleren op korte termijn te bieden. Naar alle waarschijnlijkheid staat de groep volgende week weer op straat.

Osman geeft aan dat veel leden van ‘Wij Zijn Hier’ bijzonder slechte ervaringen hebben met DT&V.  Er is een groot wantrouwen ten opzichte van deze organisatie.

Blok 3: Opvang en terugkeer (15.15-16.15 uur)
• Vluchtelingenwerk Nederland, dhr. J. Kuipers
• Raad van Kerken, mevr. C. van der Vlist
• INLIA, dhr. J. van Tilborg
• Bridge to better, mevr. H. Hamstra
• Stichting Maatwerk bij Terugkeer, mevr. L. van Goor
• Asieladvocate, mevr. L. Blijdorp

Mevr. C. van der Vlist: Noemt de afwachtende houding van de overheid na de uitspraak van het ECSR teleurstellend. Er moet erkend worden dat het niet langer een optie is om mensen die uitgeprocedeerd zijn op straat te zetten. Wanneer mensen moeten terugkeren, moeten ze daar goed op voorbereid worden. Vanaf de straat een terugkeer regelen is onmogelijk gebleken.

Mevr. H. Hamstra: Wil uitgaan van de kracht van mensen. Het doel van de organisatie waarvoor ze werkt is om mensen die terugkeren goed voor te bereiden zodat ze in het land van herkomst aan het werk kunnen of een bedrijf op kunnen zetten. Ook Hamstra pleit voor opvang omdat een goede begeleiding tot terugkeer niet mogelijk is vanaf de straat. Wel zegt ze dat mensen gericht op herbevestiging bij elkaar geplaatst moeten worden zodat iedereen de neus dezelfde kant op heeft staan.

Mevr. L. van Goor: Zegt dat de vertrektermijn van 16 weken te kort is om goed voorbereid terug te kunnen keren. Ook is het investeringsbudget dat mensen meekrijgen vaak niet afdoende of mensen krijgen helemaal niks. Ook zij vindt het absoluut noodzakelijk dat mensen worden opgevangen gedurende het proces dat moet leiden tot herbevestiging in het land van herkomst.

Daarbij klaagt ze over het gebrek aan structureel overleg tussen de overheid en de maatschappelijke organisaties. Er zijn teveel organisaties die naast elkaar werken in plaats van met elkaar. Uitermate verwarrend vindt ze ook dat het terugkeerbeleid per lidstaat in Europa verschilt. Dat zou gelijk moeten worden getrokken.

Mevr. L. Blijdorp: Er is sprake van een groeiende groep langdurige illegalen. Zij worden zelf verantwoordelijk gesteld voor hun vertrek. En zelfs wanneer duidelijk is dat mensen onuitzetbaar zijn wil men ze geen opvang of verblijfsvergunning bieden omdat men bang is voor de zuigende aantrekkingskracht die dit zou kunnen hebben op andere potentiele migranten. De groep van ongedocumenteerden in ons land kost veel geld. Ze hebben vaak ernstige medische problemen omdat ze op straat leven of ze worden bijvoorbeeld heel lang in detentie gezet, terwijl allang is aangetoond dat na 4 maanden verblijf in detentie de kans dat iemand uitgezet kan worden nagenoeg verkeken is. Dit kost de overheid bakken met geld terwijl we om de oren worden geslagen met bezuinigingen. Het ontmoedigingsbeleid is duurkoop.

Blijdorp is niet te spreken over de onzorgvuldigheid waarmee asiel procedures worden afgehandeld. Er worden veel fouten gemaakt. Ook het buitenschuld beleid functioneert niet. Ze geeft wel aan dat het contact tussen asieladvocaten en de IND de laatste jaren is verbeterd. Het contact met DT&V is echter slecht. Hun dossiers zijn vaak niet compleet. Dit geld zeker voor 40 % tot 50% van de zaken die ze behandelen. Daarbij zetten ze mensen die net te horen hebben gekregen dat ze uitgeprocedeerd zijn en het land moeten verlaten, vaak ontzettend onder druk. Op het moment dat het proces van terugkeer in gang wordt gezet, trekken ze hun handen er echter zo goed als volledig van af.

Dhr. J. Kuipers: Het is aangetoond dat ons sobere regime niet werkt. Ook detentie niet. Het draagt niet bij aan een effectieve terugkeer. In Zweden worden mensen die voorbereid worden op hervestiging in het land van herkomst in open AZC’s opgevangen. Dat werkt veel beter.

Ook onderstreept hij dat de enorme focus op terugkeer een averechts effect heeft. Er moet per individu altijd goed bekeken worden of terugkeer wel de beste optie is. Wanneer dit zo blijkt te zijn dan moet je ook rekening houden met de absoluutheid die doorklinkt in de term. Hij geeft zelf de voorkeur te spreken over herbevestiging.

 

Nederland als ontmoedigingsmachine

door: Ernst van den Hemel

Essay voorgedragen op de avond Duivelse Dilemma’s, georganiseerd door debatcentrum De Balie in Amsterdam en de Humanistische Omroep (HUMAN).

Het was een belangrijk moment in de wereldgeschiedenis, 26 augustus 1789: De Verklaring van de Rechten van de Mens en de Burger. Het eerste artikel luidt: ‘De mensen worden vrij en  met gelijke rechten geboren en blijven dit’. Kortom, vanaf die datum hebben alle mensen aangeboren, onvervreemdbare rechten.

Maar, amper twee jaar later, in 1791, schreef Olympe de Gouges De Verklaring van de Rechten van de Vrouw en de Burger. Het eerste artikel hiervan luidt, in vrije vertaling: ‘Vrouwen worden vrij en met gelijke rechten geboren. Net als de man.’

Wat bleek, deze universele rechten bleken de helft van de mensheid uit te sluiten. Meer nog, als je bedenkt dat andere vormen van uitsluiting nog eeuwen doorgingen. In zijn beroemdste speech verwees Martin Luther King naar de eveneens universele onvervreemdbare rechten die genoemd worden in de Onafhankelijkheidsverklaring en constateerde dat er ook in de twintigste eeuw nog genoeg te doen viel: ‘I have a dream that one day this nation will rise up and live up to its creed: ‘We hold these truths to be self-evident: that all men are created equal’.

En, in de jaren zestig in San Francisco, gebruikte homorechtenactivist Harvey Milk min of meer de zelfde woorden om te wijzen op het feit dat homoseksuelen geen aanspraak op deze aangeboren, onvervreemdbare gelijkheid konden maken.

Dus, in retrospect, kunnen we zeggen dat deze onvervreemdbare, universele rechten in feite neerkwamen op rechten voor blanke, heterosexuele mannen.

Hoe kan dit? Hoe komt het dat universele, aangeboren, onvervreemdbare mensenrechten telkens weer geconfronteerd worden met mensen voor wie ze toch maar weinig bescherming bieden?

De Duitse filosofe Hannah Arendt schreef over dit paradoxale effect van mensenrechten in het stuk ‘The Perplexities of the Rights of Man’. Arendt constateerde dat het steeds juist de rechtelozen zijn – diegenen voor wie mensenrechten überhaupt bedacht zijn – die de grootste moeite hebben hun recht te halen. Arendt wees erop dat ondanks de ervaringen van de Tweede Wereldoorlog, en ondanks de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens van 1948, er nog steeds miljoenen statenlozen op drift waren, en Westerse staten maar moeizaam bereid bleken om op te komen voor deze non-burgers. Mensenrechten lijken voornamelijk te bestaan voor mensen die al rechten hebben. Het zouden dan ook eigenlijk burgerrechten moeten heten, zo stelde Arendt.

Wellicht. Maar er valt ook iets op aan de steeds terugkerende discussie rondom de universele dimensie van mensenrechten. Telkens weer worden mensen geconfronteerd met een blinde vlek, iets dat altijd al aanwezig, maar onzichtbaar was. Iemand die er wel bij hoort (het is immers een mens), maar toch geen, of in mindere mate, aanspraak kan maken op mensenrechten. Tot iemand een podium beklimt. Dan wordt het anders. Dan blijkt opeens de uitsluiting. En, erger nog, die uitsluiting kan blijken uit dingen die voorheen vertrouwd en neutraal waren. Bijvoorbeeld: een van de wijzen waarop de uitsluiting van de vrouw werd verdedigd was door haar te associeren met het huishouden. Een vrouw zou een huishoudelijk wezen zijn, geen politiek wezen, en daarom zou zij geen behoefte hebben aan basale burgerrechten. Door te claimen dat vrouwen ook politieke wezens kunnen zijn, politiseerde Olympe de Gouges dus ook de huiselijke sfeer. Of, nog een voorbeeld: een van de strategieën die Harvey Milk inzette bestond eruit om alle homo’s aan te zetten om uit de kast te komen (dit was in de jaren zestig in Amerika lang geen vanzelfsprekende of risicoloze handeling). Als zou blijken, het onvermijdelijk gevolg, dat iedereen wel een homosexueel in zijn of haar omgeving heeft, dan worden de ware gevolgen van de uitsluiting plotseling en van dichtbij pas zichtbaar. Als een zoon, dochter, buurman, buurvrouw, broer, zus, onderwijzer of vriend plotseling homo blijkt te zijn, worden vertrouwde dingen plotseling onderdeel van een politieke uitsluiting. Kortom, deze debatten rondom mensenrechten weten telkens ook de meeste vertrouwde zaken fundamenteel te bevragen, en zij bieden nieuwe mogelijkheden.

Dit is ook wat de Vluchtkerk doet voor het bestaan van illegalen in Nederland. Voor het eerst zijn het ´illegalen’ zelf die actie voeren. En zij maken iets zichtbaar waarvan men misschien wel liever heeft dat het bedekt blijft. Het ongemak zit hem niet alleen in het feit dat Nederland volgens een hele trits aan organisaties de mensenrechten schendt (daar liggen klaarblijkelijk maar weinig mensen wakker van), maar misschien is het echte ongemak dat de behandeling van de ongedocumenteerde migrant iets zichtbaar maakt over ons huis, en de medeplichtigheid ervan.

De Franse filosoof Etienne Balibar stelt: De grenzen zijn niet langer bij de grenzen. De grenzen zijn, in deze tijden van migratie en globalisering, een beetje overal. Dat wil ook zeggen dat ogenschijnlijk neutrale, normale dingen kunnen functioneren als manieren om die grens te controleren en te handhaven. Voor een uitgeprocedeerde vluchteling kunnen normale zaken als een fietscontrole, gezondheidszorg, een achttiende verjaardag, openbaar vervoer, of een potje voetballen in de publieke ruimte, grenscontroles zijn. Het zijn de dingen die zo onlosmakelijk onderdeel zijn van ons leven dat we vaak niet eens meer doorhebben wat voor fundamentele rol ze spelen in ons leven, de dingen die ons huis tot ons huis maken hebben het in zich om grenscontroles te worden. De strafbaarstelling van illegaliteit is bijvoorbeeld een expliciet middel om, waar de migrant ook is, een constante grenscontrole uit te voeren. Zo wordt heel Nederland permanent ingezet om iemands wil om hier te blijven te breken, ook als deze persoon niet weg kan. Heel Nederland, heel ons vertrouwde huis, wordt ingezet om een ontmoedigingsbeleid uit te voeren. Het resultaat: Nederland als ontmoedigingsmachine.

Voor eenieder die de groep van de Vluchtkerk een beetje volgt is het eindpunt niet ondenkbaar:  Als de grens overal is, is op een gegeven moment de Derde Wereld, de plek waarvan we, hoe cynisch ook, gewend zijn dat er humanitaire rampen gebeuren, de plek waarvan we gewend zijn dat mensenrechten er niet vanzelfsprekend zijn, die plek is straks niet langer elders maar ook hier. Het is de plek rondom de uitgeprocedeerde migrant. De dag komt naderbij dat het Rode Kruis wegens een humanitaire noodsituatie een vluchtelingenkamp in moet richten, niet in de Sahara, maar in Nederland.

Olympe de Gouges, Martin Luther King en Harvey Milk bedreven een politiek die allereerst iets zichtbaar maakte, die erop wees dat het vertrouwde zelfbeeld misschien nog eens opnieuw bekeken moest worden. Op een soortgelijke wijze vragen de mensen van de Vluchtkerk om meer dan alleen een humanitaire geste, ze dagen ons ook uit om onszelf te bevragen. Wat willen we van ons huis?

Neem deze avond. Ik krijg als spreker, als rechthebbende, als belastingplichtige burger met een ID op zak, betaald om het hier over een van meest prangende politieke zaken van het moment te hebben. Maar diegenen over wie het eigenlijk gaat, die het het beste zeggen (Wij Zijn Hier), de mensen van de Vluchtkerk, die kunnen hier niet voor betaald krijgen. Als zij wel betaald zouden worden, volgt er een torenhoge boete. Terwijl zij juist de experts zijn, zij kunnen ons uit de eerste hand iets vertellen over ons vertrouwde Nederland wat wij doorgaans niet eens doorhebben.

Een oplossing is niet zo makkelijk gevonden. Vaak wordt een pasklare oplossing geëist voor er iets kan veranderen. Analyses klinken vaak naïef of ontoereikend.  Andere mensen zijn bang dat een oplossing niet denkbaar is zonder het vertrouwde huis geweld aan te doen. Deze avond heet niet voor niets Duivelse Dilemma’s. Maar wat de Vluchtkerk toont is dat ons huis al lang en breed onderdeel is van een ontmoedigingsmachine. Wegkijken is geen optie. Er is werk aan de winkel. We beginnen pas net met luisteren naar de moedige vluchtelingen die vanuit het buitenland dat Nederland heet tot ons spreken. Ik begin met het overmaken van mijn gage aan Wij Zijn Hier.

Van der Laan ziet de uitspraak van ECSR als moreel appèl.

Vandaag werd de uitspraak van de Europese Commissie van Sociale Rechten waarin is gesteld dat de Nederlandse overheid onderdak, eten en kleding zou moeten verschaffen aan alle vluchtelingen die in het asielgat terecht komen, besproken door de gemeenteraad van Amsterdam. Marieke van Doorninck van Groenlinks stelde enkele kritische vragen aan Van der Laan. De Burgemeester van Amsterdam vindt nog steeds dat de verantwoordelijkheid bij de nationale overheid ligt, maar zegt daarbij dat de uitspraak op alle betrokkenen een beroep doet.
Morgen zal Van der Laan namens de vier grote gemeentes (G4) deelnemen aan een rondetafelgesprek in Den Haag. Hij zal daar pleiten voor intensieve samenwerking en zal ingaan op verschillende mogelijkheden tot opvang en bijbehorende kosten.
Van der Laan liet weten dat hij verschillende opties heeft onderzocht wat betreft opvang op korte termijn voor ‘Wij Zijn Hier’. Zo sprak hij met het COA over de optie om zowel voor de Syrische vluchtelingen, die op dit moment ergens ondergebracht moeten worden, als de vluchtelingen die nu op de Weteringschans verblijven opvang te creëren op een grote boot. Voorlopig is dit plan van de baan door onenigheid over geld. Andere opties worden verkend.
Yoonis Osman Nuur zal namens ‘Wij Zijn Hier’ deelnemen aan het ronde tafel gesprek in de tweede kamer..

‘Wij Zijn Hier’ waarschijnlijk binnenkort weer op straat.

5 November, 2013, Amsterdam

Het pensioenfonds van ‘Bayer’, het Duits farmaceutische bedrijf, dat in het bezit is van het kantoorpand op de Weteringschans 109 waar momenteel ‘Wij Zijn Hier’ verblijft, had de groep van vluchtelingen gedagvaard. ‘Bayer PK’ zegt het gebouw zelf nodig te hebben voor eigen gebruik nadat het meer dan een jaar heeft leeggestaan. Wij Zijn Hier, de groep van vluchtelingen waarvan de asielaanvraag is afgewezen maar die allen om verschillende redenen niet in staat zijn om terug te keren naar het land van herkomst, had het pand betreden nadat een groep van krakers het pand voor hun had opengesteld op 3 Oktober 2013.

Op Maandag 4 November had de civiele rechtszaak moeten plaatsvinden, maar deze is op het laatste moment afgezegd.  ‘Wij Zijn Hier’ besloot het verweer te staken omdat zij niet tegen de wens van de eigenaar in het pand willen verblijven. Zij verklaren geen inbreuk te willen doen op de eigendomsrechten van Bayer PK.  Op 11 November zal de rechter uitspraak doen en zal bekend worden gemaakt op welke termijn de groep van Vluchtelingen het pand moet verlaten.

CBRE (de bemiddelaar van Bayer PK) heeft aangegeven dat de gemeente Amsterdam aan zet is. Zij voelen zich niet verantwoordelijk voor een falend asielbeleid. Eventueel kunnen de vluchtelingen wel iets meer tijd winnen wanneer de gemeente toezegt om op korte termijn voor onderdak te gaan zorgen.

De Europese Commissie voor het Sociale Recht heeft afgelopen week de Nederlandse overheid geadviseerd onderdak, eten en kleding te verlenen aan alle vluchtelingen die in Nederland en onuitzetbaar zijn. Dit advies zou een aanleiding voor gemeenten kunnen vormen om terug te komen op het convenant met het Rijk in 2009, waarbij afgesproken werd dat gemeenten geen vluchtelingen zonder papieren opvangen. Burgemeester van der Laan en ‘Bayer PK’ zijn nu in gesprek. ‘Wij Zijn Hier’ hoopt dat de onderhandelingen tussen beide partijen zullen voorkomen dat zij half November weer op straat staan.

Ook zal binnenkort bekend worden gemaakt of de aanklacht die het CBRE heeft ingediend ingetrokken zal worden of dat de groep van vluchtelingen zal worden aangeklaagd. Dit zal worden besloten door het CBRE in samenspraak met de gemeente Amsterdam en de politie.

Wij Zijn Hier op de Afrikadag

Zaterdag 2 November presenteerde ‘We Are Here’ zichzelf op de Afrikadag. Gelukkig was de ‘We Are Here band’ eindelijk weer in de gelegenheid op te treden!

Het mooie optreden van de zichtbaar genietende muzikanten, werd gevolgd door een  gesprek over ‘We Are Here’ en de migratiepolitiek. Osman, Bayissa, Elke (supporter We Are Here) en PvdA politicus Sander Terphuis werden op het podium geïnterviewd door een moderator. Ze vertelden onder andere over de onzorgvuldigheden in de asielprocedure die leiden tot het asielgat. Het asielgat ontstaat wanneer een vluchteling volgens de Nederlandse wet geen recht heeft om hier te blijven, maar deze persoon ook niet uitgezet kan worden. Een persoon die zich in deze situatie bevindt, wordt tegenwoordig gewoon op straat gezet en hij moet zichzelf maar zien te redden. Dat terwijl je in Nederland zonder  verblijfsvergunning op geen enkele manier gebruik kan maken van sociale voorzieningen. Daarbij is ook de vluchteling die zich in het asielgat bevindt verantwoordelijk voor zijn eigen vertrek en constant in overtreding. Hij loopt daarom altijd het risico om  opgepakt te worden en gevangen te worden gezet in een detentiecentrum. ‘We Are Here’ protesteert al meer dan een jaar tegen de huidige Nederlandse regering omdat zij het ontstaan van het asielgat structureel ontkennen en dus ook geen verantwoordelijkheid nemen. Het informeren van het publiek over deze complexe situatie is daarom een belangrijk onderdeel van het protest.

 

Foto’s Mannette van Ingenegeren

 

Wat is er nodig?

Heel vaak wordt er ons gevraagd wat er allemaal nodig is. Mamadou heeft daarom deze lijst van artikelen samengesteld die eigenlijk altijd van pas komen. Iedereen die langs wil komen om spullen langs te brengen kan deze lijst als leidraad nemen.

Drinken:

  • Melk
  • Sap (Multivitamine / sinaasappelsap)
  • Koffie (oploskoffie)
  • Thee
Houdbaar voedsel:
  • Melkpoeder
  • Suiker / zout
  • Broodbeleg (pindakaas/chocoladepasta)
  • Boter
  • Rijst
  • Macaroni
  • Spaghetti
  • Tonijn in blik
  • Witte en bruine bonen
  • Tomatenpuree
  • Zonnebloemolie
  • Olijfolie
Beperkt houdbaar voedsel:
  • Vis/Vlees (let wel: halal!)
  • Eieren
  • Uien
  • Aardappelen
  • Komkommer
  • Aubergine
  • Courgette
  • Paprika
  • Wortelen
  • Tomaten
  • Sinaasappels
  • Mandarijnen
  • Appels
  • Bananen
Kruiden & Specerijen
  • Bouillon
    (Let wel: bij rund/kip s.v.p. halal!)
  • Knoflook(poeder)
  • Paprikapoeder
  • Oregano
  • Basilicum
  • Peterselie
  • Koriander
  • Chilipepers
  • Madame Jeanette (=peper)
Schoonmaak artikelen
  • Afwasmiddel
  • Zeep voor handwas
  • Gele doekjes
  • Schuursponsjes
  • Allesreiniger
  • Schuurmiddel
  • Toiletreiniger (zoals WC-eend)
  • Chloor / bleekmiddel
  • Vuilniszakken (blauwe)
  • Emmers
Toiletartikelen
  • Toiletpapier
  • Papieren zakdoekjes
  • Tandpasta
  • Mondwater
  • Shampoo
  • Douchegel
  • Handzeep
  • Handcreme (man/vrouw)
  • Bodylotion/creme (man/vrouw)
  • Scheerschuim (man/vrouw)
  • Scheermesjes (man/vrouw)
  • Deodorant (man/vrouw)
  • Inlegkruisjes
  • Maandverband
  • Haarartikelen (gel / mousse / waxx)
Kleding (maten M, L, XL en XXL)
  • Hemden
  • T-shirts
  • Truien
  • Broeken
  • Sokken
  • Ondergoed

Man: M – XL

Vrouw: M – L

Overig
  • Dekens

Younis from Sudan

Younis was for a long time the spokesperson of We Are Here and the leader of the group from Sudan. Joost van den Broek made a portrait photo and Amnesty International published his story here.

‘Die wakes en demonstraties zijn zo belangrijk. Het is ZO belangrijk om een signaal te krijgen van de buitenwereld dat je niet bent vergeten. Rond Oud en Nieuw was er een demonstratie van wel honderd mensen. Wij stonden massaal voor het raam, hielden de tralies vast en bonkten op de ruiten terwijl ze buiten “Freedom! Freedom!” riepen. Wij riepen het ook: “Freedom! Freedom!” en de tranen stroomden over mijn wangen.’

Herdenking Schipholbrand

Op Zaterdag 26 Oktober vond er voor de poorten van Schiphol vanaf 13:00 uur een demonstatie tegen deportaties plaats. Dit protest was georganiseerd door het No Border netwerk en een aantal leden van ‘We Are Here’ waren daarbij aanwezig. Het protest werd gevolgd door een herdenking van de Schipholbrand. Acht jaar geleden vond de Schipholbrand plaats in het cellencomplex van het detentie- en uitzetcentrum op Schiphol-Oost bij Oude Meer. Er zaten op dat moment minimaal 268 mensen zonder papieren in het complex opgesloten. Het was toen al bekend dat het complex niet aan de veiligheidseisen voldeed. Er kwamen 11 mensen om het leven en nog eens 15 mensen raakten gewond. Tijdens de herdenking werden er kaarsen aangestoken ter nagedachtenis aan de overledenen.

 

Optredens ‘We Are Here band’ in het vooruitzicht!

De ‘We Are Here band’ zal weer optreden! In November zal de ‘We Are Here band’ weer twee concerten in Amsterdam geven: tijdens de Afrika dag in het Koninklijk Instituut voor de Tropen (2 November) en voorafgaand aan de premiere van een film over de Vluchtkerk in De Balie (5 November). Meer informatie volgt snel!

 

Parlementslid Marit Maij (PvdA) in het Vluchtkantoor

Verslag: Alied Blom

Op maandagochtend 14 oktober is op uitnodiging van VTU Tweede-kamerlid
Marit Maij (PvdA) in het Vluchtkantoor geweest om van enkele
vluchtelingenvrouwen het verhaal te horen. VTU hoopte hiermee haar, en via
haar wellicht de PvdA, enig begrip bij te brengen van de tekortkomingen
van de Nederlandse asielprocedure.

Nadat zij in het Vluchtkantoor was rondgeleid door Oumar, Thomas en
Bahisha, heeft Maij gedurende ruim twee en een half uur de geschiedenissen
aangehoord van drie vrouwen, Abeba, Freweyni en Ruth uit Eritrea, daarbij
getolkt door Negede. Wij hadden de vrouwen voorbereid om hun hele verhaal
te vertellen, en dat hebben ze heel overtuigend gedaan. Er waren nog zeker
twaalf andere vrouwen aanwezig die in doodse stilte alles aanhoorden.

Wij wilden twee dingen duidelijk maken aan Maij: dat het werkelijke
vluchtmotief van deze vrouwen helemaal niet aan de orde is geweest in de
uiterst onzorgvuldige asielprocedure, en waarom zij onmogelijk terug
kunnen naar hun land.

De vragen van Maij hadden vooral betrekking op de procedure: ‘hoe vaak heb
je je advocaat gesproken?’, ‘hoe lang duurde het voor je werd afgewezen?’,
‘heb je hulp gekregen van VluchtelingenWerk?’ en ‘hoeveel heb je moeten
betalen aan je ‘reisagent’?’.
In de korte discussie die we hadden, heeft ze twee keer benadrukt dat het
toch om individuele gevallen gaat en dat ze niet als groep beoordeeld
kunnen en mogen worden. Onze tegenwerping dat het weliswaar om individuele
gevallen gaat, maar dat ze een aantal factoren gemeenschappelijk hebben,
bijvoorbeeld dat de beoordeling van deze ‘individuele gevallen’ door de IND ernstig
tekort schiet en dat ze niet terug kunnen keren naar het land van herkomst,
werd door haar niet echt gehoord.

Marit Maij is te veel politicus om zich direct omver te laten praten, maar
wij hopen in een vervolgafspraak begin november haar nog wat onder druk te
zetten.

VTU: Marjan Sax, Ellen Santen, Negede Kumbi, Mieke Maassen, Marijke
Crusifix, Alied Blom

We Are Here presenteert zichzelf op de Afrikadag

We Are Here! Onder deze naam staat de groep vluchteling-activisten die eerder de Vluchtkerk in Amsterdam bewoonde bekend. De groep bestaat uit asielzoekers uit verschillende landen die kort of lang in Nederland zijn en zijn uitgeprocedeerd zonder recht op verblijf of onderdak. Ze hebben zich een jaar geleden verenigd om hun probleem zichtbaar te maken en actie te voeren tegen onder andere arrestatie en uitzetting van ongedocumenteerde vluchtelingen. Na in de Vluchtkerk en de Vluchtflat gewoond te hebben zijn zij sinds begin oktober gevestigd in het Vluchtkantoor, hartje Amsterdam. Inmiddels zijn er zo’n tweehonderd uitgeprocedeerde maar onuitzetbare vluchtelingen afkomstig uit zo’n 15 verschillende landen aangesloten bij ‘Wij Zijn Hier’.

Op de Afrikadag zal de We Are Here band een optreden verzorgen in de Kleine Zaal. Eerder dit jaar traden zij op in Paradiso om hun situatie onder de aandacht te brengen. Onder begeleiding van singer-songwriter Laurens Joensen hebben de bewoners de band We Are Here gevormd. Deze formatie zal het Vluchtflat item openen, waarin het Nederlandse asielbeleid onderwerp van gesprek zal zijn. Twee vluchteling-activisten van het Vluchtkantoor zullen bezoekers op de hoogte brengen van de stand van zaken van de We Are Here protestacties. Wat zijn de doelen en strategieën van de acties? Wat moet er veranderen in het Nederlandse asielbeleid? En hoe kunnen anderen de acties steunen? Elke Uitentuis, kunstenaar en documentairemaker en nauw betrokken bij het protest, en Sander Terphuis, initiatiefnemer van de petitie tegen de strafbaarstelling van illegaliteit, zullen ook deelnemen aan het gesprek over één van de meest urgente politieke actualiteiten van het afgelopen jaar.

‘We Are Here’ presenteert zichzelf op de Afrikadag op 2 November in het Koninklijk Instituut voor de Tropen, Mauritskade 63 te Amsterdam. Het ‘We Are Here’ item is van 13:30 tot 14:30 in de Theaterzaal.

Bedankt Barmhartbox en Harry van Bommel!

Vandaag kwamen de dames van liefdadigheidsorganisatie Barmhartbox samen met tweede kamer lid Harry van Bommel 200 dozen vol met eten en andere belangrijke benodigdheden brengen naar het Vluchtkantoor. Dat is een flinke voorraad, iedereen blij!

BarmHartBox is een Nederlandse stichting bestaande uit vijf jonge ambitieuze, maatschappelijke geëngageerde, en idealistische vrouwen. BHB wil op een positief kritische wijze een stuwende kracht zijn en een bijdrage leveren aan een menswaardige ontwikkeling van welvaart en welzijn voor armen, wezen en vluchtelingen.

 

 

 

 

Kennismaking

Op Maandag 14 Oktober 2013 hadden Jo en ik een afspraak met drie dames uit de buurt. We hebben hun uitgelegd waarom we nu in deze buurt zijn neergestreken. Zij willen ons graag uitnodigen voor een ontmoeting in het buurthuis. We hebben deze uitnodiging geaccepteerd, maar er is nog geen datum vastgesteld. Wanneer er een datum is geprikt, laten we het jullie weten.

Thomas

 

Uw giften zijn broodnodig!

Mamadou heeft de taak groep gevormd die verantwoordelijk is voor het vergaren van voedsel voor vluchtelingen. Wil je hem helpen, stuur dan een email naar hulp.wijzijnhier@gmail.com

En dan hieronder een lijst van spullen die nodig zijn. Heb je dingen in je voorraadkast staan of ben je in de mogelijkheid wat extra producten in te slaan, breng ze dan naar Weteringschans 109!

We zoeken nog enekele electrische kookplaten om zelf te koken

Veel tafels en stoelen zijn nu ook gevraagd!

Om te eten en te drinken:

zwarte thee
koffie
sap, liefst multi-vitamine
suiker
olijfolie
rijst
groente
tomatensaus/blokjes
groente in blik (bijvoorbeeld bonen)
fruit
chocopasta
pindakaas
halal vlees
brood

tandenborstels
tandpasta

bekers/bestek/borden

bezems
blik en veger

asbakken
schoonmaakmiddelen
chloor

Bedankt!

Bedankt voor jullie support!

 

 

Salon des Refusés

Op 12 oktober is de Salon des Refusés met een paar meubels en kunstwerken te zien op het Geestdriftfestival in de Janskerk Utrecht. Om 14:00 zal het werk van de Salon des Refusés kort toegelicht worden door Samuel Tassembedo en Mamadou Tely Dialo, twee mannen die mee werken aan het project. Zij zullen kort toelichten wat hun deel is in het project en waar de Salon des Refusés voor staat.

Het festvial is van 12:00 tot 23:00.

http://www.geestdriftfestival.nl/

Morgen zal er een kleine selectie het werk te zien zijn. We hebben nog meer meubelsschilderijen en keramiek.

Salon des Refusés:
Een project waarin afgekeurde vluchtelingen meubelen, kunst en servies maken.

Met dit project willen wij het volgende bereiken:
Bekendheid (we are here), goodwill (dit zijn wij en wij kunnen dit, wij zijn niet allemaal ziek of zielig), overleven (door geld te verdienen), zelfstandig (door eigen meubels voor eigen gebruik te maken) en eigenwaarde of een goed gevoel (door het maken van de producten).

Bedankt!!!

Het waren en zijn nog steeds bewogen dagen en we hebben ook ditmaal weer op brede steun vanuit de samenleving mogen rekenen. Daarom willen wij hier iedereen bedanken die ons een helpende hand heeft toegestoken:

We willen OT301 bedanken dat wij daar een nacht hebben mogen verblijven en het veganistische restaurant ‘De Peper’ omdat ze tijdens ons verblijf in de oude filmacademie ons hebben voorzien van koffie, thee en een heerlijk ontbijt.

We willen de mensen van het W.G terrein bedanken voor hun gastvrijheid en lunch.

We willen de raad van kerken bedanken dat zij een back-up plan voor drie dagen opvang voor ons hebben georganiseerd. We hebben uiteindelijk alleen in ‘De Bron’ in Watergraafsmeer overnacht en zij hebben ons ook een heerlijk ontbijt aangeboden.

We willen de buurtbewoners uit Oost bedanken voor het brengen van beddengoed

We willen De diaconie en de Hebron (Noorderkerk) bedanken voor het opvangen van de mensen die ziek zijn.

We willen we het Wereldhuis bedanken voor de fantastische lunch die zij ons aanboden.

We willen Rampenplan bedanken voor het verzorgen van het avondeten, al drie dagen in een rij.

We willen het Rode kruis bedanken voor het brengen van dekens en tandenborstels.

We willen M3 bedanken dat we gebruik mochten maken van twee opslagboxen.

En we willen de krakers bedanken dat ze voor ons een gebouw hebben bezet en op deze manier er voor hebben gezorgd dat we weer voor even een dak boven ons hoofd hebben.

Heel erg bedankt allemaal!

 

 

Vluchtelingen betrekken kantoorpand – Gemeente Amsterdam geeft steun

Gistermiddag heeft een groep sympathisanten van de vluchtelingen een kantoorpand op de Weteringschans 109 bezet. Zij hebben de vluchtelingen uitgenodigd om het pand te gebruiken als noodopvang zodat ze hun actie voort kunnen zetten voor een menselijk asielbeleid.

Tijdens de gemeenteraads vergadering van de Centrale Stad is met grote meerderheid (GL, SP, D’66, PvdA) een motie aangenomen van GL waarin de burgemeester wordt gevraagd bij Staatssecretaris Teeven te pleiten voor een humaan terugkeerbeleid. Daarnaast vraagt de gemeenteraad aan den Haag om opvang ‘met perspectief’ te realiseren voor uitgeprocedeerde vluchtelingen, om te werken aan een legaal verblijf, of terugkeer, of doormigratie naar een ander land. Tot er een oplossing is zal de gemeente particuliere initiatieven voor tijdelijke opvang ter zijde staan.

Burgemeester van der Laan, die afgelopen maandag nog het ‘aanbod’ van Staatssecretaris Teeven ondersteunde voor opvang in Ter Apel in een VBL (Vrijheids Beperkende Locatie), toonde zich op de Raadsvergadering bereid de motie uit te voeren. Hij legde uit dat het de gemeente niet is toegestaan voor opvang te zorgen en de middelen ook beperkt zijn. Anderzijds is het ook duidelijk, mede dankzij het rapport dat VluchtelingenWerk Nederland (VWN) over hen uitbracht, dat de actievoerende vluchtelingen zichtbare slachtoffers zijn van een niet sluitend vreemdelingenbeleid. Het gaat echter niet alleen om deze groep, er zijn veel meer vluchtelingen in de stad die hulp nodig hebben. Daarom bepleit hij in een brief aan de Staatsecretaris een open opvang voor vluchtelingen in de Randstad. Hij citeerde uit het rapport van VWN dat om te werken aan terugkeer, vluchtelingen zich sterk en zeker moeten voelen. Dat kan niet als men op straat leeft.
Om het gat op te vangen dat er bestaat tussen het huidige vreemdelingenbeleid en een wenselijker situatie, zal de gemeente ondersteuning blijven bieden aan particuliere initiatieven voor tijdelijke opvang, zoals ze tot nu toe deed in de Vluchtkerk en de Vluchtflat.

Rond 18.00 uur verzamelde zich een grote groep sympathisanten voor het kantoorpand op de Weteringschans en werd het gebouw gekraakt. De vluchtelingen uit de Vluchtflat arriveerden in twee bussen en betraden onder gejuich en applaus hun nieuwe onderkomen. De politie, die snel ter plaatse was, keek vanaf de overkant van de straat toe en vertrok na enige tijd. Het pand staat ruim een jaar leeg en is eigendom van een Duitse investeringsmaatschappij. Het kantoorgebouw heeft vijf verdiepingen, is geheel leeg en in uitstekende staat.
Onderhandelingen zullen worden geopend met de eigenaar om toestemming te krijgen voor tijdelijk verblijf van de vluchtelingen. De toezegging van de gemeente om dit verblijf te ondersteunen zal hier hopelijk bij helpen.

De vluchtelingen, moe van hun rondgang door de stad van de afgelopen dagen, zijn de sympathisanten zeer dankbaar voor hun hulp. Het is al de derde keer dat zij door hen uit de brand worden geholpen. Ze danken ook iedereen die steun heeft gegeven en zijn blij dat de gemeente Amsterdam opnieuw zijn vluchtelingen omarmt.
Zij gaan door met hun actie voor een menselijk en rechtvaardig asielbeleid en roepen iedereen op hen te blijven steunen, te komen helpen, te doneren of sympathie te betuigen.

Giften zijn welkom op rekening 609060 Stichting XminY o.v.v. ‘wij zijn hier’.

Voor informatie: Elke Uitentuis 0624908575

www.wijzijnhier.org
Facebook
: Wij zijn hier.
Twitter @wijzijnhierNL

Persbericht van de krakers: Vluchtelingen van Wij Zijn Hier vinden noodopvang in bezet pand

Vandaag heeft een groep sympathisanten het pand Weteringschans 109 bezet. Zij hebben de vluchtelingen uitgenodigd om het pand te gebruiken als noodopvang zodat ze hun actie voort kunnen zetten.

De Vluchtschans, Weteringschans 109   Welkom in De Vluchtschans, also known as The Nightwatch (Foto Hans)

Wij hebben dit gedaan omdat er geen oplossing voor deze mensen komt, niet van de gemeente, niet van de landelijke overheid.

Wij zien Weteringschans 109 niet als oplossing: deze actie moet vooral gezien worden als een broodnodig dak boven een moedige protestactie en niet als alternatief voor dit beleid.

Alhoewel zowel landelijke politici als lokale politiek het erover eens zijn dat deze groep een fundamenteel probleem in de omgang met vluchtelingen aankaart, zien wij de situatie van deze moedige groep alleen maar verslechteren.

Wij kunnen alleen maar een klein gedeelte van de leegstaande ruimte van Amsterdam aanbieden. Maar een dak is niet voldoende. Om hun actie voort te kunnen zetten is alle hulp welkom. Van eten tot financiele donaties, van advies tot simpelweg medemenselijkheid.

We hopen dat het nieuwe onderkomen gezien wordt als een uitnodiging aan iedereen die zich niet medeplichtig wil laten maken aan dit vreemdelingenbeleid.

Voor verdere inlichtingen verwijzen wij jullie graag naar:

www.wijzijnhier.org

Vluchtelingen hebben komende nacht onderkomen in Amsterdam Noord

Voor komende nacht heeft de Protestantse kerk ‘de ARK’, in Amsterdam Noord haar deuren geopend voor de vluchtelingen.
adres: Aakstraat 60, Amsterdam Banne Buiksloot.

Om 12 uur vandaag zullen de vluchtelingen van ‘Wij Zijn Hier’ naar de Raadsvergadering van de Centrale Stad gaan, die om 13.00 uur begint.
Onderdak voor de vluchtelingen wordt onder de actualiteit onder punt 2 behandeld.

Om 15.00 uur zijn de vluchtelingen welkom in de tuin van het Wereldhuis van de Diaconie, Nieuwe Herengracht 20.
Daarna vertrekt de groep om 19.00 per fiets en openbaar vervoer naar kerk ‘de Ark’ in Amsterdam Noord voor de nacht.

Gisteren hebben de vluchtelingen de dag doorgebracht op het WG terrein, waar cafe ‘Budapest’ eten verzorgde.
De nacht werd doorgebracht in kerk ‘De Bron’ in de Watergraafsmeer. Ook daar werd weer eten gemaakt, deze keer door de mobiele keuken van ‘Rampenplan’

De vluchtelingen zijn blij met de gastvrijheid die zij ontmoeten bij hun rondreis door Amsterdam. Er wordt eten gekookt en gebracht, geld gestort, solidariteit getoond.
Het laat opnieuw zien dat er brede steun is voor het probleem dat zij belichamen: een onzorgvuldig asielbeleid waardoor mensen die gevlucht zijn voor oorlog en geweld niet mogen blijven in Nederland maar ook niet terug kunnen naar hun land van herkomst.

De vluchtelingen kunnen alle hulp goed gebruiken en vrijwilligers om te helpen met praktische zaken zijn zeer welkom.
Nodig zijn: dekens, veldbedden en slaapmatten, pompen voor luchtbedden, bakfietsen en andere vervoermiddelen

De vluchtelingenvragen de bewoners in Banne Buiksloot en Amsterdam Noord een grote gunst: hun huis open te stellen om te kunnen douchen.
Giften zijn welkom op rekening 609060 Stichting XminY, ovv ‘wij zijn hier’.

Voor informatie: Marjan Sax 0629057798 – Osman:0685473706

www.wijzijnhier.org
Facebook
: Wij zijn hier.
Twitter @wijzijnhierNL

‘Wij zijn hier’ heeft onderdak voor vanmiddag en vannacht.

De groep van vluchtelingen die gister de Vluchtflat hebben moeten verlaten, zijn vannacht opgevangen in OT301. Dit culturele centrum heeft slaapplek geboden en het ontbijt verzorgd. Vanmiddag om 14:00 uur zal de groep naar het W.G terrein vertrekken. Ze kunnen daar de middag verblijven. In het begin van de avond zullen ze naar de Watergraafsmeerkerk vertrekken, waar ze vannacht kunnen overnachten. Daarna is nog onduidelijk waar ze naartoe kunnen gaan.

Aangezien de gemeente Amsterdam aangegeven heeft geen hulp meer te willen bieden en er ook geen andere organisatie op dit moment structureel hulp kunnen bieden, is de groep afhankelijk van particuliere initiatieven en burgers die het aandurven een meer gastvrij en vriendelijk Nederland voor te stellen. Aangezien het logistiek veel organisatie vergt om van plek tot plek te moeten trekken, vragen wij alle Amsterdammers, die zich het lot van deze groep van vluchtelingen ook aantrekt, om te komen helpen. Je kunt helpen met de transport van spullen, het vergaren of bereiden van eten en de coordinatie van de verplaatsing. Neem contact op via: hulp.wijzijnhier@gmail.com

 

Wij blijven in Amsterdam. Persbericht 30 September

Vandaag, 30 september, zijn de onuitzetbare  vluchtelingen  uit de Vluchtflat vertrokken. Hiermee zijn zij hun belofte nagekomen. Er is voor 1 nacht onderdak in een voormalig kraakpand aan de Overtoom in Amsterdam, OT301. Naar verder onderdak wordt gezocht.  In een gesprek dat de vluchtelingen vanochtend hadden met Burgemeester van der Laan werd duidelijk dat de gemeente Amsterdam niet langer bereid is voor opvang te zorgen.

Tevens heeft de Burgemeester  de woningcorporaties in Amsterdam onder druk gezet om niet aan vervolgopvang mee te werken.De Burgemeester herhaalde het aanbod van staatssecretaris Teeven: indien de vluchtelingen uit de Vluchtkerk bereid zijn om terug te keren naar hun land van herkomst, en lopende  procedures beëindigen, kunnen zij opvang krijgen in een VBL (Vrijheid Beperkende Locatie) in Ter Apel. Met dit aanbod negeert de Staatssecretaris het feit dat veel vluchtelingen al hebben meegewerkt aan hun terugkeer, maar dit niet is gelukt, omdat hun landen van herkomst hen niet terugnamen, of te gevaarlijk zijn om naar terug te gaan. Ook heeft een groot aantal vluchtelingen (verschillende malen) in detentie gezeten, maar zijn zij weer op straat gezet omdat uitzetting niet mogelijk bleek. De vluchtelingen voelen zich onder druk gezet omdat aan onderdak de voorwaarde van terugkeer is verbonden. Daarom  vragen ze bedenktijd tot vrijdag, maar dat is door de gemeente geweigerd. Aan terugkeer is door de staatssecretaris wel een verhoogde premieverbonden van 4500 Euro. Maar zoals een van de leiders zei: “Wij zijn hier niet gekomen voor geld, wij zoeken veiligheid.”

Teeven legt met dit voorstel de adviezen van VluchtelingenWerk Nederland (VWN) , naast zich neer. VWN heeft op verzoek van burgemeester Eberhard van der Laan 159 zaken opnieuw onder de loep genomen. Uit hun recent verschenen tussenrapport blijkt dat zeker 60% (94 van de 159) van de uitgeprocedeerde vluchtelingen een  kans maken om een verblijfsvergunning te krijgen. Het rapport van VWN bevestigt  dan ook dat een groot deel van de groep inderdaad het slachtoffer is van een onzorgvuldig asielbeleid. Zij pleiten  voor opvang  in Amsterdam, in ieder geval zolang het onderzoek nog gaande is, en ook voor terugkeer en doormigratie. Het voorstel van Teeven  biedt geen oplossing.  Het traject dat hij voorstelt is door het overgrote deel van de groep allang zonder succes doorlopen. Ook betekent het een ontkenning van de kansen die er liggen nu VWN met zorg de individuele zaken uitpluist. Het rapport van VWN bevestigt dat de asielprocedure onzorgvuldig is, en dat aan de vluchtelingen onredelijke eisen worden gesteld om hun vluchtverhaal en/of identiteit te bewijzen.

voor informatie:

Marjan Sax 0629057798

Elke Uitentuis 0624908575

Osman 0685473706

Dinsdagmiddag om 2 uur verlaten we OT 301.
Waarheen weet nog niemand.
Woensdag spreekt de Gemeenteraad onze zaak.
Wij Zijn Hier zal er ook zijn, in de Stopera.
we verzamelen in de tuin van de Diaconie, de Wereldtuin aan de Nieuwe
Herengracht, waar het allemaal begon.
En donderdag naar de Tweede Kamer in Den Haag voor de Commissievergadering Veiligheid en Justitie over het Vreemdelingenbeleid 18.00 uur

Je kunt meedoen, meekijken en ook meebetalen.
Bank 609060 van  Stichting XminY Beweging, o.v.v.
WIJ ZIJN HIER

Wij Zijn Hier at Facebook.
http://wijzijnhier.org
Twitter  #wijzijnhierNL
Email: wijzijnhierNL@gmail.com

no borders between us

Terug naar Sudan, Somalia of Ethiopia?

Door: Pieter Smit

Terugkeer naar Sudan, Somalië of Ethiopië ?

In Sudan werden de afgelopen week in de hoofdstad zeker dertig, mogelijk zelfs 210[1] ongewapende burgers doodgeschoten[2] bij protesten over de benzineprijs[3]. Onlangs riep een door Den Haag gezochte Sudanese generaal op Youtube nog op om geen enkele tegenstander van het regime in leven te laten[4]. In het voorjaar zette Nederlander een uitgeprocedeerde Sudanese asielzoeker uit. Nederland wist dat Sudan elke asielaanvraag interpreteert als protest tegen de regering, en dat teruggestuurden daarom vaak gemarteld worden. Toch werd hij gedeporteerd. Bij aankomst werd hij onmiddellijk gearresteerd en langdurig gemarteld[5], en hij zit nog steeds in grote problemen.[6]

Van Somalië meent onze staatssecretaris dat je best veilig naar de hoofdstad kunt afreizen. Om dit aan te tonen citeert de staatssecretaris een Deens overheidsrapport. Dit  rapport meldt in door onze staatssecretaris niet geciteerde passages dat er elke maand alleen al in de hoofdstad ongeveer 2000 oorlogsgewonden worden behandeld[7], en dat noch de burgemeester, noch de regering ook maar iets te vertellen hebben in de zestien districten van de hoofdstad (zelfde rapport p 16). De enige veiligheid die mensen (zonder sterk clannetwerk) hebben, komt van hun eigen geweren, meldt de burgemeester van Mogadishu op pagina 22. De meerderheid van de mensen woont in districten waar het na het vertrek van rebellen juist onveiliger is geworden, blijkt bij nauwkeurige lezing van het Deense rapport. Dit zijn precies ook de districten waar de meeste vluchtelingen wonen en terechtkomen.

Staatssecretaris Teeven baseert zijn idee dat Somalië als geheel veiliger geworden is, op de veronderstelling dat Al Shabaab weggejaagd en gedecimeerd is. De laatste nieuwsberichten suggereren iets anders. Shabaab is uit elkaar gevallen in twee groepen[8]: Een heel grote groep die, nu samen met delen van het regeringsleger in toenemende mate het platteland weer overneemt[9]. Daardoor dreigt het Somalische leger in een oorlog verwikkeld te raken met bondgenoot Kenia[10], precies in de regio waar veel Vluchtflat-Somali’s vandaan komen.

De andere tak van Al Shabaab is de internationale. Na hun aanslag in Kenya zijn ze voor de volgende internationale terreurdaad driftig op zoek is naar meer ontheemde jongeren met internationale ervaring. Deze laatste tak heeft recruiters in de Somalische hoofdstad[11]. Die zullen in hun nopjes zijn met onze staatssecretaris.

Over Ethiopië meldt Human Rights Watch massa-arrestaties van Oromo, en het systematisch arresteren van iedereen die verdacht wordt van politiek leiderschap in de Oromo-gemeenschap[12]. Uiteraard vallen de Oromo’s in de Vluchtflat in deze categorie.

Van de Eritreeërs in de Vluchtflat meent de staatssecretaris dat ze wel recht hebben op asiel als ze Eritreeërs zijn, maar dat ze dat niet kunnen bewijzen. Die lijken er nu wel te komen. Daarmee is ook die groep onuitzetbaar. Kortom, het overgrote deel van de bewoners van de Vluchtflat komt uit landen waarheen je met goed fatsoen geen mensen uit kunt zetten.

Pieter Smit werkte de afgelopen twintig jaar in onder andere Somalië, Sudan en Ethiopië.


[1] https://www.radiodabanga.org/  (door Nederland gesteunde onafhankelijke radio): 210 doden. ,

[5] Informatie van kennissen van hem.

[6] VWN-tussenrapportage over Vluchtkerkbewoners pag 9

[7] Security and human rights issues in South-Central Somalia, including Mogadishu (2012) Report from Danish Immigration Service’s fact finding mission to Nairobi, Kenya and Mogadishu, Somalia page 21.

[9] Danisch immigration service rapport (2012) p 61, ook gemeld door diverse goed ingevoerde ex-collega’s van mij in Mogadishu.

[11] Gemeld door diverse goed ingevoerde ex-collega’s van mij in Mogadishu en Nairobi. Wordt bevestigd door een in Somalië gespecialiseerde asieladvocaat.

[12] http://www.hrw.org/world-report-2012/ethiopia

Meeting with Mayor Van der Laan

September 30, 8.30 at the Mayor’s residence

Minutes by Jasper Klapwijk for We Are Here.

Present: Bayissa Ayana, Younis Osman Nuur, Oumar Barete, Thomas Philip Guya, Mammadou Telly Diallo, Eberhard van der Laan, Simon Bontekoning and three civil servants, Savannah Koole, Henk Griffioen, Jasper Klapwijk, Maartje Terpstra.

We are welcomed by the mayor, who announces that he has time for 30 minutes to talk to us. He asks if the people will leave the Vluchtflat. Osman declares that the people will leave today as promised. This is news for the mayor, as he was under the impression that the date for leaving was October 1. Savannah explains that the verdict from the court explicitly stated September 30.

The mayor asks if the letter of state secretary Teeven has been received; Simon explains that the letter has not been handed out, but that he has explained. The refugees confirm this and state that they understand the offer Teeven has made: 12 weeks in VBL Ter Apel on the condition of cooperation with return to the country of origin, and € 4.500 for people who manage to return.

Osman Younis hands out a letter by the leaders to the mayor. The mayor reads the letter for a brief time, and says that he wants to talk about two points, on which he disagrees with the leaders.

1. The mayor thinks that VWN has done a good job in reviewing the cases of the refugees. His conclusion is, however, that 10, at most 15 people will benefit from this review and get a permit. For all others there is no perspective on staying in the Netherlands. In the letter it says that for many refugees the situation is still unclear. The Mayor does not agree. A group of 100 remains, for whom there is no perspective. They will have to return.

2. The letter says that in the VBL Ter Apel there is a severe security and supervision. But next thursday there will be a debate in parliament. There will be debate about a new regime:  more open, so that refugees can walk in and out. Ter Apel will be a more humane place to stay; it is better than it used to be.

The Mayor then says that he has to disappoint those who wanted a residence permit, but that he is convinced that most people cannot get this, and that he is not responsible for that: he cannot give out residence permits. The mayor has tried, however, to play a role in trying to get another regime, and provide more money for those who leave, to build up a life in the country of origin.

The refugees state that thet understand the proposal, but that they do not agree. The Mayor repsonds that if the refugees understand the proposal, he does not understand their letter. For him, the review of VWN is a matter of having proof or not having proof for the asylum procedure; hope for proof is not enough, and the Mayor has provided enough time to get the evidence to complete the file.

Savannah says that some refugees have only started the review of their file in August, so there has not been enough time to collect evidence. This is also what VWN says: in 59 cases, people are still waiting for documents that support their case.

Simon says that this is true, but that It is also true that people who go tp the VBL in Ter Apel have three more months to investigate. DT&V has already said that the refugees can continue their procedure, apply for a new asylum procedure, or make an appeal to a decision by IND if they stay in the VBL.

Simon adds that VWN has reviewed the cases, but GGD has done this as well, and this has resulted in help in 10 to 15 cases with vulnerable people, who can stay in Amsterdam. This means that from the 159, around 100 people can go to Ter Apel. That is the final offer. The term of 12 weeks in the VBL is not the ultimate time: there will be more time, if needed, but then there has to be a perspective.

The Mayor stresses that the Amsterdam city government has now done everything it could, and so did the Diaconie, HVO Querido and the Salvation Army. He says that the city has spent a lot of time and effort on the group of 159 in the Vluchtflat, but that there are thousands of other refugees out on the streets in Amsterdam as well, and that they need the money too, and there are not unlimited funds.

Thomas tells the Mayor has talked to all his room mates, and that they all have been there before. They do not trust the VBL in Ter Apel, because the DT&V and IND have already tried to let them return to their country, Sudan, wich did not succed. They were then either put in detention, or out on the street.

The Mayor says he is not responsible for the return of the refugees, and that he can only be asked to take care of a humane situation. Therefore, it ends here for the city of Amsterdam, as they have helped to create a more humane situation for the refugees, and they take the vulnerable people from the group and offer them shelter. However, they cannot offer a residence permit. There is some good news in Teeven’s offer , and the urges them to take this.

Oumar states that the refugees did not come here for permits, papers, of for money, as the mayor seems to think: the refugees came to this country for security and shelter.

The Mayor says that this not all refugees face security problems in their home country, and it is not his competence or respondibility to declare a country safe or not.

Bayissa says that he has been on the street for a long time, and so have most refugees, and that this is why they have come together and started their action.

The Mayor responds that before he did not know what the cases were about. But now VWN has gone into the files, and now he knows more. This cost the city 100,000, which was payed to VWN. The city has now spent enough on the refugees, and the Mayor cannot help them in getting a residence permit, they can only offer shelter to the most vulnerable people.

Henk asks the Mayor if he will prohibit private organisations to help the refugees.

The Mayor repsonds that if private institutions help people who are illegal, it is OK with him, but that it will be hard to get help form Salvation Army, HVO Querido and the Diaconie. Also, the City is not prepared to give more grants to these organisations, because enough has been payed already to the people of the Vluchtflat. However, if a private organisation offers a building and can guarantee safety, it is fine with the Mayor. There will be no extra funds from the city council. There will be no extra police for security. And the Mayor will not tolerate a new tent camp. He then leaves the meeting.

Simon invites everybody to go to the building of Eigenwijks in the neighbourhood from 13.00 until 17.00 where they can get information on the VBL in Ter Apel. There will be people from IOM, DT&V and VWN with information, and people can register to be transported by buses to Ter Apel on the same day.

The condition for this is that refugees should try to return. In the VBL, if people get new information on their case, they can make a new application or an appeal to a decision by IND. If people cannot return, there is a situation in which you can get a permit through the Buitenschuld-procedure. Simons thinks, at this moment, the VBL is a better place to stay than the street or any other place.

The refugees are afraid that the situation in the VBL and detention is unclear. Simon states that Thursday in the Debate one of the issues is the detention regime. Today people who cannot return are put on the streets or in prison, but this will change. At this moment, IND and DT&V are already shifting: there is more awareness that they have to help people to return, and that prison is no solution if people cannot go back.

Bayissa and Thomas explain that people don’t trust DT&V and state secretary Teeven. DT&V and IND are part of one and the same system that arrests people, and tries to deport them. Yunis Osman tells about his experience with DT&V: if you cooperate, IND will try to get your signature and dump you in Dubai or Guinea: people just don’t trust it. There is nothing new there. Our aim is not to get a permit, but also to change the corrupt system.

Simon responds that the people from DT&V will be present at Eigenwijks near the Vluchtflat from 13.00, and that people can ask them what happens after 12 weeks in the VBL if people cannot return. He wants to reach a conclusion. The offer stands, and it is what it is. All refugees have the opportunity to register from 13.00.

Yunis Osman asks how the departure from the building can be combined with the information session and registration at Eigenwijks, as the building has to be empty at the end of the week. Simon responds that in his view, meeting this afternoon is the first step, cleaning up the building should come later. Cleaning is also no more than taking out furniture; further cleaning is not necessary, because the building will be stripped.

Simon thanks everybody for their presence and ends the meeting.

Staatssecretaris negeert feit dat vluchtelingen uit de Vluchtkerk niet terug kunnen keren naar hun land van herkomst.

Staatssecretaris Teeven biedt alle bewoners van de Vluchtflat 12 weken vrijheid beperkende verblijf aan in Ter Apel (VPL ter Apel), mits zij allen verklaren terug te willen keren naar het land van herkomst. Dit voorstel heeft  de Gemeente Amsterdam meegedeeld aan de leiders van ‘Wij zijn hier’, de vluchtlingen in de Vluchtflat, op vrijdagmiddag 27 September. Met dit aanbod negeert de Staatsecretaris het feit dat veel vluchtelingen al hebben meegewerkt aan hun terugkeer. maar dit niet is gelukt,  omdat hun landen van herkomst hen niet terugnamen, of te gevaarlijk zijn om naar terug te gaan. Ook heeft een groot aantal vluchtelingen (verschillende malen) in detentie gezeten, maar zijn zij weer op straat gezet omdat uitzetting niet mogelijk bleek.

Daarnaast legt de Staatsecretaris met dit voorstel de adviezen van VluchtelingenWerk Nederland (VWN)[1], naast zich neer. VWN heeft op verzoek van burgemeester Eberhard van der Laan 159 dossiers van de vluchtelingen opnieuw onder de loep genomen. Uit het recent verschenen tussenrapport blijkt dat zeker 60% (94 van de 159) van de uitgeprocedeerde vluchtelingen een reële kans maakt een verblijfsvergunning te krijgen. Het rapport van VWN bevestigt dat de situatie waarin de vluchtelingen zich bevinden het resultaat is van een onzorgvuldige asielprocedure,  waarbij bovendien aan  vluchtelingen onredelijke eisen worden gesteld om hun vluchtverhaal en/of identiteit te bewijzen. Ook bekritiseert VWN het feit dat Nederland een land als Somalie veilig verklaart om naar terug te keren, terwijl organisaties als Human Rights Watch en Amnesty International rapporteren dat Somalie te gevaarlijk is om asielzoekers naar terug te sturen. VWN pleit voor opvang voor alle vluchtelingen uit de Vluchtkerk om in rust en onder begeleiding een toekomstperspectief te ontwikkelen, hetzij  voor een legaal verblijf in Nederland of voor terugkeer naar het land van herkomst of doormigratie naar een ander land. VWN heeft de gemeente Amsterdam gevraagd de gehele groep in de stad opvang te bieden zolang het onderzoek naar de dossiers nog gaande is. 

Vanaf Maandag 30 September staat de vluchtelingen van ‘Wij zijn hier’ op straat. Alle hulp wordt stopgezet en er is geen zicht op onderdak. Het voorstel van Teeven  biedt geen oplossing.  Het traject dat hij voorstelt is door het overgrote deel van de groep allang zonder succes doorlopen. Ook betekent het een ontkenning van de kansen die er liggen nu VWN met zorg de individuele zaken uitpluist. ‘Wij zijn hier’ vraagt de Burgemeester van Amsterdam dan ook afstand te doen van het voorstel van de Staatssecretaris  en op het advies van VWN in te gaan. Het verlenen van onderdak en zorg is misschien een kleine investering op korte termijn, maar kan de eerste stap zijn naar een structurele oplossing voor een landelijk probleem van de uitgeprocedeerde maar niet uitzetbare vluchtelingen. Dus, Van der Laan,  kom over de brug en laat Amsterdam als voorbeeld dienen voor de rest van Nederland.

Voor meer Informatie: Elke Uitentuis  0624908575, Marjan Sax 0629057798

 


[1] [1] VWN (11 sept 2013) RAPPORTAGE OVER UITVOERING INDIVIDUELE HULPAANBOD AAN VLUCHTKERKBEWONERS

On the street again

Two hundred refugees in the Vluchtflat have started to pack.The flat must be empty and clean on Tuesday. We have no place to go yet.
We call you to come to the flat to show solidarity, to help with transport, to demonstrate that we are still here, and that we are need a life..

Monday all day, and Tuesday too…

In front of our Vluchtflat is this garden,where we can have lunch.

 

 

WIJ zijn NIET uitgeprocedeerd

PERSBERICHT 27 september

De meeste vluchtelingen uit de Vluchtkerk zijn niet uitgeprocedeerd

Uit het tussenverslag dat VluchtelingenWerk Nederland (VWN) recent uitbracht naar de asielkansen van de Vluchtkerkbewoners, blijkt dat 75% van de asielzoekers kans maakt op een verblijfsvergunning, of uit een land komt waarheen niet met goed fatsoen kan worden uitgezet.
VWN is kritisch over het functioneren van het huidige asielbeleid. Asielprocedures moeten beter en zorgvuldiger, van vluchtelingen wordt een onredelijk zware bewijslast geeist om hun asielverzoek te staven. Ook vindt VWN dat ten onrechte landen veilig worden verklaard, zoals SomaliÎ. VWN is van mening dat de overheid geen onderdak en voedsel aan uitgeprocedeerde asielzoekers mag onthouden om hen tot vertrek te dwingen. Voor de bewoners van de Vluchtkerk dringt VWN aan op tijdelijk onderdak.

VluchtelingenWerk Amstel tot Zaan onderzocht in opdracht van de Gemeente Amsterdam 159 dossiers van de voormalige Vluchtkerkbewoners. De conclusie is dat 94 mensen (60%) een reeÎl perspectief hebben op legaal verblijf in Nederland. Slechts 30 vluchtelingen (20%) zijn volgens de huidige regels uitgeprocedeerd. Van die laatste groep komen velen uit onveilige landen, zoals SomaliÎ of Zuid-Sudan, of uit landen als Eritrea en EthiopiÎ, waarheen terugsturen onverantwoord of niet mogelijk is.

Het rapport van VWN is kritisch op het huidige asielbeleid.
Het ministerie eist veel en ook zeer moeilijk te verkrijgen bewijsmateriaal. Het leggen van een te grote bewijsplicht op asielzoekers is in strijd met het verbod uit het Europese recht om asielzoekers terug te sturen naar het land waar hij/zij vreest voor vervolging.
VWN bekritiseert het feit dat de Nederlandse overheid bepaalde landen veilig verklaart, terwijl met name terugkeer naar Mogadishu en overige delen van Zuid- en Centraal SomaliÎ vooralsnog onverantwoord is. Ook Human Rights Watch en Amnesty International zijn van mening dat SomaliÎ gevaarlijk is.
Het huidige Hoger Beroep, waarin rechters niet inhoudelijk, maar slechts de gevolgde procedure kunnen toetsen, ontneemt vluchtelingen het recht op een faire behandeling.

De bewering van de uitgprocedeerde vluchtelingen van de Vluchtkerk dat hun asielaanvragen onterecht zijn afgewezen, wordt door het rapport van VWN, waarin blijkt dat 60% een reeÎl perspectief heeft op een legaal verblijf in Nederland, bevestigd. Toch wil burgemeester van der Laan het onderzoek voor het grootste gedeelte van de groep gaan staken, terwijl de kansen nu juist open blijken te liggen. In veel gevallen moet er door de vluchtelingen nog meer bewijsmateriaal verzameld worden. VWN vraagt daarom meer tijd en pleit voor een zorgvuldige afronding van dit grootschalige onderzoek en voor opvang zolang het onderzoek nog gaande is.

Voor meer informatie:

Marjan Sax (Vrouwen Tegen Uitzetting) 06-29057798 sax@xs4all.nl
Pieter Smit  06-26154355 Pieter-Smit@xs4all.nl
Osman: 06-85473706 †
Bayissa 06-85619328

www.wijzijnhier.org

Opslag gezocht

De bewoners van de Vluchflat moeten het pand verlaten op maandag 30 September. Dan staan ze weer op straat. Omdat wij nog geen vervangende onderdak hebben gevonden, moeten wij ons computerapparatuur ergens opslaan. Het betreft +- 25 computers met kabels en schermen. Wij zoeken met spoed een ruimte waar wij dit materiaal tijdelijk (maximaal een maand) kunnen opslaan.

Wie heeft een ruimte, schuur of box beschikbaar of kent iemand die ons hieraan kan helpen? Mail naar: hulp.wijzijnhier@gmail.com

Wie komt helpen verhuizen?

Aanstaande maandag (30 september) moeten de 200 bewoners van de Vluchtflat het gebouw verlaten. De spullen van de bewoners moeten verhuisd worden.

Wij zijn op zoek naar heel veel koffers, verhuisdozen en transport om dit mogelijk
te maken! Opslag van spullen is ook heel hard nodig. Dus als je een opslagplek hebt of weet, breng ons op de hoogte! Daarnaast zijn mensen die willen sjouwen natuurlijk van harte welkom!

Mail naar hulp.wijzijnhier@gmail.com als je wilt komen helpen of kom langs de flat op de Jan Tooropstraat 29.

Open Letter

Open Letter to the Mayor in support of the refugees.

“Give them a civil service number, a document that allows them to travel back, but also to find their way into Dutch society.”

by Co van Melle and others at the performance of “As I left my fathers house“..

Voices

Listen to Oumarou  Berete teaching at Amsterdam University College

Oumar Berete, here with Hans van der Stee at the office of VWN

Mohamed Ibrahim speaks and sings in the Refugee Church in Amsterdam

Cyriaque gefilmd door Ramon

De film HOME van Ramon Gieling over de zanger en Ivoriaanse vluchteling Cyriaque Kouenou is nu te zien, op Cinecrowd ter financiering.

Bekijk de pilot op de site van Cinecrowd.
Cyriaque Kouenou is a singer from Ivory Coast. He joined the protest camp of refugees on the street in Amsterdam Osdorp. Ivoorkust. “Un homme qui ná pas des obstacles est comme une riviere sans poissons.”  A man without problems is like a river without fish. Film maker Ramon Gieling is making a documentary that follows Cyriaque from his old home to the camp and the refugee church and his performances with the

Are Here band in Paradiso.
Cyriaque Kouenou verblijft al drie jaar in niemandsland, trekt van verblijfplaats naar verblijfplaats, en kreeg bekendheid toen hij in februari en maart van dit jaar twee keer in het voorprogramma van Salif Keita en Alpha Blondy in Paradiso optrad met de WE ARE HERE band.

HOME is een initiatief en productie van Ramon Gieling, Eugene van den Bosch, Pieter van Huystee film in coproductie met de HUMAN.
Wij volgen Cyriaque al vanaf november 2012 met onze camera en blijven dat voorlopig doen.

Update 12 september

Vorige week was Cyriaque bij de oogarts en in het Slotervaart ziekenhuis. Hij werd daar weggestuurd omdat het ziekenhuis geen onverzekerde vluchtelingen behandelt. Cyriaque heeft al maanden last van pijnlijke ogen als er fel licht is of harde wind staat.

Komende week draaien we scènes met Laurens en Cyriaque als ze samen jammen. Gitaris Laurens Joensen leidde in maart het optreden van Cyriaque in Paradiso. Laurens toert momenteel met zijn eigen band langs de zalen. https://www.facebook.com/ClubSilenzioFringe

We laten ruw gemonteerde scènes zien aan Marc Lizier, sound-engineer zien, die de film straks (hopelijk) zal gaan mixen. Zijn handen jeuken om ermee aan de slag te gaan.

De situatie is vooralsnog dat de 120 mensen 1 oktober a.s. de ‘Vluchtflat’ ontruimd moeten hebben. Geen van de betrokkenen heeft nog enig idee wat de volgende statie op de inmiddels uitzichtloze weg zal zijn.

Bekijk de pilot op de site van Cinecrowd.

Celebration: One year WE ARE HERE September 4th

The people who started WE ARE HERE on the Open Day on the 23rd of September in the Wertheim Park.

‘We are here’, would like to invite you to commemorate their 1 year of existence on Wednesday  the 4th of September.

The Program:
13:00 Coming together at the Vluchtflat – Jan Tooropstraat 29, Amsterdam

14:00 Departure March from the Vluchtflat

16:00 Finish: the Garden of the Diaconie (where the protest started one year ago) there will be a performance, a speech and a press moment – Nieuwe Herengracht 18

19:00 Party at the Vluchtflat with, among others, the ‘We are here band’.

Op 4 September wil ‘Wij zijn hier’ het 1- jarig bestaan van het protest benadrukken door middel van een manifestatie. Ze nodigen alle vrijwilligers en supporters uit om aanwezig te zijn en ook zou het heel fijn zijn als een aantal vrijwilligers kunnen helpen de manifestatie mogelijk te maken. Dit is naast een uitnodiging dus vooral een oproep om een bijdrage te leveren aan deze bijzondere dag!

Het programma:

13:00 Verzamelen bij de Vluchtflat.

13:30 Mars met ‘We are here’ letters via het kantoor van Vluchtelingenwerk Nederland op het Surinameplein naar de tuin van de Diaconie.

16:00 Performance in de tuin van de Diaconie gevolgd door een toespraak en gesprekken met de media

18:30 Bus vertrekt richting Vluchtflat

19:00 Optreden ‘We are here’ band in de Vluchtflat

You can also give a present at bankaccount 609060 of. Stichting XminY Beweging, ref. We Are here

One year WE ARE HERE in pictures

This gallery contains 7 photos.

A growing collection of pictures of a long march.

Art by dokter Co







all art by doctor Co

a slideshow by Brigit

video bij Marek, spririt of Squatters.

a documentary by two school boys.

Wij zijn twee leerlingen van Het 4e Gymnasium in Amsterdam. In december vorig jaar en januari dit jaar hebben wij, Roemer Ockhuysen en Sam Simons, gefilmd in de Vluchtkerk. We waren bezig met het maken van een korte documentaire over het dagelijks leven (zonder de pers en de journalisten) in de Vluchtkerk. We zijn een flink aantal keer langs geweest en we hebben mooi materiaal kunnen schieten. Er bleek veel tijd te gaan zitten in het monteren en ondertitelen van de film, maar nu kan het grote publiek het resultaat bekijken op YouTube. De documentaire is een korte (17 min.) film geworden over de Vluchtkerk en een aantal bewoners ervan.

 

We Are Everywhere

This weekend three different actions will take place.
Different actions that will reach out to different groups in Dutch society.
We will be here, we will be there, we will be everywhere.
Next week when the parliament returns, we’ll have the refugee problem
back on the table.

  • Friday August 9 at 6 pm: buses leave to the no-bordercamp in Rotterdam.
    On Saturday the buses drive back to the flat. Friday evening there is NO seperate general meeting.
  • Sunday August 11 at 10 am: the buses leave to the beach of Bloemendaal.
    After a day of relaxation we’ll march along the beach. As we walk between land and sea, between no welcome in the Netherlands and no welcome or safety in any place on the world, we’ll visualize the impossible impasse that the refugees are in.
  • Sunday August 11 at 12:30 pm: another bus leaves to Roest for Salon des Refuses, where the furniture and art made by the refugees will be exhibited and sold. Also Chiraque will perform there.
Let’s be visible and change the cucumber news to the real issues.
Make yourselves visible.

We are here, we are there, we are everywhere!

Suikerfeest

Donderdag 8 augustus is El Eid en de Vluchtelingen nodigen iedereen uit om dit met hen te vieren in de Vluchtflat. Zij zullen speciaal eten koken en iedereen kan zelf iets lekkers meenemen als je wil of gewoon gezellig langskomen. In de ochtend gaat men naar de moskee. Vanaf 16 uur is iedereen welkom bij de Vluchtflat!

Salon des Refusés

Uitgeprocedeerde vluchtelingen hebben tijdens hun verblijf in de Vluchtkerk (nu Vluchtflat) kunst, meubels en servies gemaakt, onder regie van productontwerper Gerjanne van Gink. Hun werk is eenmalig te zien op 11 augustus bij Amsterdam Roest. Van 12.00 tot 18.00 uur kan er kennis gemaakt worden met het werk en de makers en om 17.00 uur start de afsluitende veiling waarbij een bijzonder werk aangeschaft kan worden. Bezoekers kunnen handgemaakte meubels en kunstwerken kopen tijdens deze eenmalige expo en zo de uitgeprocedeerde vluchtelingen een handje helpen. In totaal gaat 70% van de opbrengst naar het project.

Kijk voor alle updates op het Facebookevent
Salon des Refusés
Website Amsterdam Roest

Wij Zijn Hier at No Border Camp in Rotterdam

The international No-Border Camp started in Rotterdam and on August 3 a group of nine refugees from Wij Zijn Hier joined the camp.

The day started with a bike tour through Rotterdam, to reach the detention center. There we showed solidarity with the people inside who are locked up, only because they don’t have papers. All refugees that joined have seen the detention centers from the inside – it was an emotional protest.

In the evening the refugees told their personal stories. The stories were also broadcasted live on internet radio. Even if you know already many stories, the injustice and complexity of it strucks you. ‘When I thought I could go back to my country, they told me that my country is now two countries: North and South Sudan and they cannot give me any paper to return.’ ‘The woman said in Dutch: why are you supporting this guy? It is our task to send him back to his country, not to support him. I heard it with my own ears – I wish I had something to record it, but I didn’t.’

 

 

 

 

 

On August 10 there is a big demonstration in Rotterdam, to mark the end of the camp. Wij Zijn Hier refugees will join! You too?

For more information see:
No Border Camp 2013
Demonstration August 10

WE NOW HERE: Another place for refugees.

Gisteren (ma. 15 juli) is een tweede pand nabij de Vluchtflat in gebruik genomen door een groep Somaliers, die eerder in de Vluchtflat zaten. Hier kunnen ze het af zonder het Leger des Heils.


We now here.

Today, Monday July 15, we, a group of Somalian refugees, were offered a building on the Nachtwachtlaan 22 in Amsterdam. This building was squatted for some time already and we are happy the squatters provided us with this place. We have been living in the Vluchtflat before, but that place is now getting to crowded.

Wij nu hier.

Vandaag, maandag 15 juli, hebben wij, een groep Somalische vluchtelingen, een gebouw aangeboden gekregen aan de Nachtwachtlaan 22 in Amsterdam. Dit gebouw was al geruime tijd gekraakt en wij zijn blij dat de krakers ons aan deze plek hebben geholpen. Wij hebben voorheen in Vluchtflat gewoond, maar daar werd het veel te druk.

meer hier en in het Parool:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Of er nog een rol voor het Leger des Heils is weggelegd in de Vluchtflat is niet geheel duidelijk.

Op facebook “We are here refugee out procedure” staat te lezen:

We hebben 2 weken geleden een contract getekend met het Leger des Heils en HVO/Querido. Dit contract is getekend om alle dagelijkse behoeften in de Vluchtflat te organiseren zoals eten en drinken, vergoeding voor transport naar advocaten, benodigdheden om de flat schoon te houden en kleren te wassen en te zorgen dat er gedoucht kan worden.

Ondanks een overeenkomst met deze organisaties hebben we tot nu toe weinig gezien om al deze dingen mogelijk te maken. We hebben geen goed contact met deze organisaties en kennen ze niet. Daarnaast hebben zij aangegeven dat ze niet bereid zijn om een aantal van deze dingen te bieden, daarom willen we het contract met hen per direct opheffen

Jean-Paul Baba, rest in peace.

Au jourd’hui sera enterre notre frere Jean-Paul Baba.
On Thursday 20  we bury our brother Jean-Paul Baba.

Jean-Paul Baba’s portret has been put up in the entrance hall of the new building at the Jan Tooropstraat.

Arrived Here as a 18 year old boy 11 years ago. 5 years in an AZC. 6 years on and off in  detention or homeless.

Donderdag 20 juni wordt Jean-Paul Baba begraven.

Om 12 uur verzamelen we bij de Vluchtflat (Jan Tooropstraat 29). Het is nog even onduidelijk wat er daarna precies zal gebeuren en waar de begrafenis precies is (er zijn twee moskeeën die zich hebben aangeboden). Morgenochtend om 10 uur zal Younis de details verspreiden via o.a. facebook. In ieder geval zal er rond half 2 in een moskee gebeden worden (waarschijnlijk gaan de mannen naar binnen en wachten de vrouwen buiten, maar ook dat zal de tijd ons leren), daarna wordt Jean-Paul begraven.

Iedereen die afscheid wil nemen en zijn steun wil betuigen is meer dan welkom.

A good place for Refugees on the Street

Again the squatters helped us to a new building.

Watch the movie


We are still together

 

 

 

 

 

 

We are safe and visible

 

 

 

 

 

On the 4th of September 2012 WE ARE HERE started in the World Garden.

On the 25th of September we moved to the Notweg in Osdorp.

On the 2nd of December we moved to the Vluchtkerk.
Since the 31st of May we are in the Vluchtflat.

We want to live a normal life.
And we start to create it here and now.

Geen mens is illegaal!

Welcome

We are now in Slotervaart, in New West, at August Allebeplein, in the heart of multicultural Amsterdam.
Jan Tooropstraat 29
1062 BK Amsterdam
metro Postjesweg
http://goo.gl/maps/RZz2Y

If you can give money, we can use it to survive and live.
Bank 609060 of. Stichting XminY Beweging, ref. We Are here

A good place for Refugees on the Street

Again the squatters helped us to a new building.

Watch the movie


We are still together

 

 

 

 

 

 

We are safe and visible

 

 

 

 

 

 

 

 

On the 4th of September 2012 WE ARE HERE started in the World Garden.
On the 25th of September we moved to the Notweg in Osdorp.

On the 2nd of December we moved to the Vluchtkerk.
Since the 31st of May we are in the Vluchtflat.

We want to live a normal life.
And we start to create it here and now.

Geen mens is illegaal!

Welcome

We are now in Slotervaart, in New West, at August Allebeplein, in the heart of multicultural Amsterdam.
Jan Tooropstraat 29
1062 BK Amsterdam
metro Postjesweg
http://goo.gl/maps/RZz2Y

If you can give money, we can use it to survive and live.
Bank 609060 of. Stichting XminY Beweging, ref. We Are here

Opnieuw de straat op?

Spandoek-op-kerk

[laatste nieuws: dinsdag 9 april toch weer overleg]

Persbericht
Amsterdam 4 april

 WIJ ZIJN HIER opnieuw de straat op.

De vluchtelingen verenigd in Wij Zijn Hier die in de Vluchtkerk in Amsterdam Bos & Lommer verblijven hebben besloten het gebouw morgen (vrijdag 5 april) te verlaten en als groep de straat op te gaan. Ze blijven alleen als eigenaar Hans Kortlevers hen meer tijd geeft om de mogelijkheden voor een ander onderdak te onderzoeken. Woordvoerder Younis staat namens de vluchtelingen telefonisch in contact met Kortlevers en heeft hem verzocht om extra tijd, zodat ze nog niet in de kou op straat hoeven te staan. De vluchtelingen willen het contract en de goede relatie met de eigenaar niet verbreken en zullen daarom hun demonstratie op straat voortzetten.

Dit was de conclusie van de algemene vergadering van de vluchtelingen en hun ondersteuners op woensdagavond 3 april.

De Protestantse Diaconie heeft een gebruiksovereenkomst met de eigenaar tot 31 maart. Ze heeft te kennen gegeven dat zij na 31 maart “geen verdere steun kan bieden in de vorm van opvang en ondersteuning” (brief aan burgemeester van der Laan, 15 maart 2013). De kerk zal waarschijnlijk nog zeker zes maanden leeg staan, want de eigenaar heeft nog geen vergunning aangevraagd voor de verbouwing van het rijksmonument.

De pogingen van verschillende groepen om een nieuwe locatie te vinden gaan intussen door. Zij voelen zich moreel verantwoordelijk voor het welzijn van de vluchtelingen, maar hebben groot respect voor de beslissing van de vluchtelingen.

Het aanbod van burgemeester Van der Laan om de vluchtelingen alleen op individuele basis een kans op opvang te bieden is niet aangenomen. Alleen samen kunnen zij hun demonstratie voor hun basisrechten voortzetten. “Alleen zijn we niets”, zei een van hen na de raadsvergadering. Woordvoerder Younis zei: “De burgemeester wil onze politieke actie breken.”

Wij Zijn Hier begon op 4 spetember 2012 in de tuin van de Protestantse Diaconie aan de Nieuwe Herengracht. Op 25 september werd het kamp aan de Notweg in Amsterdam Osdorp opgericht. Na de ontruiming op 30 november werd de Vluchtkerk op 3 december voor hen gekraakt. De gebruiksovereenkomst die de eigenaar daarop met de Protestantse Diaconie sloot liep af op 31 maart. Kortlevers gaf ze vervolgens nog tijd tot 5 april.

Iedereen is welkom om morgen getuige te zijn deze nieuwe beweging van Wij Zijn Hier. Ook de eigenaar wordt uitgenodigd om daarbij aanwezig te zijn.

Woordvoerders:

Younis, Wij Zijn Hier: tel. 0685270643

Osman, Wij Zijn Hier: tel. 0685473706

 Marjan Sax, Vrouwen tegen Uitzetting: tel. 0629057798

Jo van der Spek, Migrant to Migrant: tel. 0651069318

 

Opnieuw de straat op?

[laatste nieuws: dinsdag 9 april toch weer overleg]

Persbericht
Amsterdam 4 april

 WIJ ZIJN HIER opnieuw de straat op.

 De vluchtelingen verenigd in Wij Zijn Hier die in de Vluchtkerk in Amsterdam Bos & Lommer verblijven hebben besloten het gebouw morgen (vrijdag 5 april) te verlaten en als groep de straat op te gaan. Ze blijven alleen als eigenaar Hans Kortlevers hen meer tijd geeft om de mogelijkheden voor een ander onderdak te onderzoeken. Woordvoerder Younis staat namens de vluchtelingen telefonisch in contact met Kortlevers en heeft hem verzocht om extra tijd, zodat ze nog niet in de kou op straat hoeven te staan. De vluchtelingen willen het contract en de goede relatie met de eigenaar niet verbreken en zullen daarom hun demonstratie op straat voortzetten.

Dit was de conclusie van de algemene vergadering van de vluchtelingen en hun ondersteuners op woensdagavond 3 april.

De Protestantse Diaconie heeft een gebruiksovereenkomst met de eigenaar tot 31 maart. Ze heeft te kennen gegeven dat zij na 31 maart “geen verdere steun kan bieden in de vorm van opvang en ondersteuning” (brief aan burgemeester van der Laan, 15 maart 2013). De kerk zal waarschijnlijk nog zeker zes maanden leeg staan, want de eigenaar heeft nog geen vergunning aangevraagd voor de verbouwing van het rijksmonument.

De pogingen van verschillende groepen om een nieuwe locatie te vinden gaan intussen door. Zij voelen zich moreel verantwoordelijk voor het welzijn van de vluchtelingen, maar hebben groot respect voor de beslissing van de vluchtelingen.

Het aanbod van burgemeester Van der Laan om de vluchtelingen alleen op individuele basis een kans op opvang te bieden is niet aangenomen. Alleen samen kunnen zij hun demonstratie voor hun basisrechten voortzetten. “Alleen zijn we niets”, zei een van hen na de raadsvergadering. Woordvoerder Younis zei: “De burgemeester wil onze politieke actie breken.”

Wij Zijn Hier begon op 4 spetember 2012 in de tuin van de Protestantse Diaconie aan de Nieuwe Herengracht. Op 25 september werd het kamp aan de Notweg in Amsterdam Osdorp opgericht. Na de ontruiming op 30 november werd de Vluchtkerk op 3 december voor hen gekraakt. De gebruiksovereenkomst die de eigenaar daarop met de Protestantse Diaconie sloot liep af op 31 maart. Kortlevers gaf ze vervolgens nog tijd tot 5 april.

Iedereen is welkom om morgen getuige te zijn deze nieuwe beweging van Wij Zijn Hier. Ook de eigenaar wordt uitgenodigd om daarbij aanwezig te zijn.

Woordvoerders:

Younis, Wij Zijn Hier: tel. 0685270643

Osman, Wij Zijn Hier: tel. 0685473706

 Marjan Sax, Vrouwen tegen Uitzetting: tel. 0629057798

Jo van der Spek, Migrant to Migrant: tel. 0651069318

 

Letter to the owner

Letter from We are here to the owner of the Vluchtkerk

Dear mr Kortlever,

Some years back you were in Somalia, and you had a very nasty experience. Luckily you arrived safely in the Netherlands. Exactly the same thing happened to most of the inhabitants in the Vluchtkerk. Mayby, that’s why you allowed them to shelter in your building during the winter. We all are very grateful for that.

For three years now, you work on realising a children’s play event in the old church, and with every delay you extended the contract with the previous users.

You presented your construction plan  informally to the city hall, and
unfortunately, they rejected it. You have not yet submitted a final
construction request, because you still talk with all people concerned to get more parking places, restaurant space and see through windows, then the urban plan and monument rules allow. This also means that to get a construction permit, you need to go through the extensive procedure.

If you submit your final request this week, then it will take roughly six
months to get it. Before that, on the inside, you’re allowed to do almost nothing. Outside you can start renovating, no problem, inhabitants will help you as much as they can. The continued use of the Vluchtkerk by We are Here, therefore doesn’t hurt your business interest. To the contrary: It is really good for your reputation.

However, just like us, you are under great pressure of the ministry of
justice. Because they are very unhappy with the symbolic power of our group under your roof. We the inhabitants have great plans to further develop that common power, and to use that power to slowly by slowly work towards solution. But, this all needs more time.

We hope that you, just like us, won’t cave in for the pressure of the
ministry of justice. We hope that you allow us to extend our stay with another five months. We also solemnly promise to immediately leave the building if you get a construction permit earlier.

We hope that in a short time, we can talk about this with you.

Sincerely yours, Ahmed, Bayisa..Younis, Zakaria.

Letter to the owner

Letter from We are here to the owner of the Vluchtkerk

Dear mr Kortlever,

Some years back you were in Somalia, and you had a very nasty experience. Luckily you arrived safely in the Netherlands. Exactly the same thing happened to most of the inhabitants in the Vluchtkerk. Mayby, that’s why you allowed them to shelter in your building during the winter. We all are very grateful for that.

For three years now, you work on realising a children’s play event in the old church, and with every delay you extended the contract with the previous users.

You presented your construction plan  informally to the city hall, and
unfortunately, they rejected it. You have not yet submitted a final
construction request, because you still talk with all people concerned to get more parking places, restaurant space and see through windows, then the urban plan and monument rules allow. This also means that to get a construction permit, you need to go through the extensive procedure.

If you submit your final request this week, then it will take roughly six
months to get it. Before that, on the inside, you’re allowed to do almost nothing. Outside you can start renovating, no problem, inhabitants will help you as much as they can. The continued use of the Vluchtkerk by We are Here, therefore doesn’t hurt your business interest. To the contrary: It is really good for your reputation.

However, just like us, you are under great pressure of the ministry of
justice. Because they are very unhappy with the symbolic power of our group under your roof. We the inhabitants have great plans to further develop that common power, and to use that power to slowly by slowly work towards solution. But, this all needs more time.

We hope that you, just like us, won’t cave in for the pressure of the
ministry of justice. We hope that you allow us to extend our stay with another five months. We also solemnly promise to immediately leave the building if you get a construction permit earlier.

We hope that in a short time, we can talk about this with you.

Sincerely yours, Ahmed, Bayisa..Younis, Zakaria.

Column Jan Pronk

PvdA prominent publiceerde onderstaande column in februari op zijn blog

In tweeërlei opzicht is het klimaat rond vreemdelingen verscherpt. Toen de wereld na het einde van de Koude Oorlog dichterbij kwam – liever gezegd: toen de Westerse expansiedrang de wereld dichterbij bracht – kozen we voor profijt, maar hielden we de boot af, als slachtoffers van de globalisering een beroep op ons deden. Mensen die geen toekomst hebben vanwege de verarming van het leefmilieu door de uitstoot van broeikasgassen in het Westen, zijn slachtoffers van de globalisering. Mensen die geen vruchtbare grond, werk of inkomen hebben, door operaties van Westerse transnationale ondernemingen, zijn dat evenzeer. Mensen die vervolgd worden door regimes gesteund door het Westen, of door criminele organisaties die banden hebben met Westen, eveneens. Vervolging en onderdrukking vormen vaak een kwestie van leven of dood: vrijheidsberoving, marteling, verkrachting, verdwijning, moord.

Een beperkt aantal slachtoffers ontkomt en zoekt toevlucht in het Westen. Daar heeft het Westen zich tegen gewapend met versperringen, opvangkampen, toelatingscriteria, verblijfregels, uitzettingsprocedures en gevangenissen. Dat mag, mits internationale rechtsregels worden gerespecteerd. Dat vereist inlevingsvermogen bij Westerse autoriteiten, een deskundig en eerlijk oordeel over de omstandigheden in landen van herkomst, bereidheid naar het verhaal van vluchtelingen te luisteren, rechtsregels niet te manipuleren, humaniteit te stellen boven eigenbelang en een beetje plaats te maken.

Daaraan ontbreekt het. Mensen worden teruggestuurd situaties die zij hadden ontvlucht. Zij komen weer in het bereik van hun vervolgers: dictators, geheime diensten, criminelen, krijgsheren, terreurorganisaties. Daaronder vallen ook administratieve en politie eenheden waarmee Westerse autoriteiten zaken doen, maar die geen respect hebben voor mensenrechten. We pretenderen dat onze procedures rechtvaardig zijn, en dat iemand die eenmaal niet als vervolgde of vluchteling is erkend hier niets te zoeken heeft. Maar zulk beslissingen worden genomen door bureaucraten die geen inzicht (willen) hebben in de werkelijke omstandigheden in landen als Somalië, Irak, Iran, Afghanistan, Kongo, Soedan, en er op uit zijn zoveel mogelijk mensen te weren of uit te zetten.

Dat kan niet altijd, wanneer documenten ontbreken en autoriteiten in landen van herkomst niet meewerken. Daarvan krijgen de vluchtelingen dan weer de schuld. De voortduring van hun verblijf alhier wordt bestempeld als illegaal. Dat is op zich zelf al paradoxaal, maar de regering heeft recentelijk beslist zulk illegaal verblijf ook nog als crimineel te beschouwen. Het is gebeurd met instemming van de PvdA, een sociaaldemocratische politieke partij met de pretentie internationaal recht, humaniteit en solidariteit hoog in het vaandel te voeren. Dat is een brug te ver. Beginselvaste PvdA politici hadden moeten weigeren deel uit te maken van een coalitie die deze beginselen met de voeten treedt.

Maar er is ook goed nieuws. Voor het eerst in de geschiedenis van het Nederlandse vluchtelingenbeleid, beperken asielzoekers, vluchtelingen en zogenaamde illegalen zich niet meer tot het vragen van opvang. Zij protesteren tegen onrecht dat hen in Nederland wordt aangedaan. Ze zijn in verzet gekomen. Daarvan getuigden kampen in Ter Apel, Amsterdam en Den Haag. De autoriteiten hebben die kampen gesloten. Maar het verzet gaat door. Asielzoekenden wachten onze welwillendheid niet langer af, maar nemen hun lot, wederom, in eigen hand.

Jan Pronk

a5flyer_fb

The slide story of WE ARE HERE http://www.slideshare.net/j0m2m2014/we-are-here121212

Column Jan Pronk

PvdA prominent publiceerde onderstaande column in februari op zijn blog

In tweeërlei opzicht is het klimaat rond vreemdelingen verscherpt. Toen de wereld na het einde van de Koude Oorlog dichterbij kwam – liever gezegd: toen de Westerse expansiedrang de wereld dichterbij bracht – kozen we voor profijt, maar hielden we de boot af, als slachtoffers van de globalisering een beroep op ons deden. Mensen die geen toekomst hebben vanwege de verarming van het leefmilieu door de uitstoot van broeikasgassen in het Westen, zijn slachtoffers van de globalisering. Mensen die geen vruchtbare grond, werk of inkomen hebben, door operaties van Westerse transnationale ondernemingen, zijn dat evenzeer. Mensen die vervolgd worden door regimes gesteund door het Westen, of door criminele organisaties die banden hebben met Westen, eveneens. Vervolging en onderdrukking vormen vaak een kwestie van leven of dood: vrijheidsberoving, marteling, verkrachting, verdwijning, moord.

Een beperkt aantal slachtoffers ontkomt en zoekt toevlucht in het Westen. Daar heeft het Westen zich tegen gewapend met versperringen, opvangkampen, toelatingscriteria, verblijfregels, uitzettingsprocedures en gevangenissen. Dat mag, mits internationale rechtsregels worden gerespecteerd. Dat vereist inlevingsvermogen bij Westerse autoriteiten, een deskundig en eerlijk oordeel over de omstandigheden in landen van herkomst, bereidheid naar het verhaal van vluchtelingen te luisteren, rechtsregels niet te manipuleren, humaniteit te stellen boven eigenbelang en een beetje plaats te maken.

Daaraan ontbreekt het. Mensen worden teruggestuurd situaties die zij hadden ontvlucht. Zij komen weer in het bereik van hun vervolgers: dictators, geheime diensten, criminelen, krijgsheren, terreurorganisaties. Daaronder vallen ook administratieve en politie eenheden waarmee Westerse autoriteiten zaken doen, maar die geen respect hebben voor mensenrechten. We pretenderen dat onze procedures rechtvaardig zijn, en dat iemand die eenmaal niet als vervolgde of vluchteling is erkend hier niets te zoeken heeft. Maar zulk beslissingen worden genomen door bureaucraten die geen inzicht (willen) hebben in de werkelijke omstandigheden in landen als Somalië, Irak, Iran, Afghanistan, Kongo, Soedan, en er op uit zijn zoveel mogelijk mensen te weren of uit te zetten.

Dat kan niet altijd, wanneer documenten ontbreken en autoriteiten in landen van herkomst niet meewerken. Daarvan krijgen de vluchtelingen dan weer de schuld. De voortduring van hun verblijf alhier wordt bestempeld als illegaal. Dat is op zich zelf al paradoxaal, maar de regering heeft recentelijk beslist zulk illegaal verblijf ook nog als crimineel te beschouwen. Het is gebeurd met instemming van de PvdA, een sociaaldemocratische politieke partij met de pretentie internationaal recht, humaniteit en solidariteit hoog in het vaandel te voeren. Dat is een brug te ver. Beginselvaste PvdA politici hadden moeten weigeren deel uit te maken van een coalitie die deze beginselen met de voeten treedt.

Maar er is ook goed nieuws. Voor het eerst in de geschiedenis van het Nederlandse vluchtelingenbeleid, beperken asielzoekers, vluchtelingen en zogenaamde illegalen zich niet meer tot het vragen van opvang. Zij protesteren tegen onrecht dat hen in Nederland wordt aangedaan. Ze zijn in verzet gekomen. Daarvan getuigden kampen in Ter Apel, Amsterdam en Den Haag. De autoriteiten hebben die kampen gesloten. Maar het verzet gaat door. Asielzoekenden wachten onze welwillendheid niet langer af, maar nemen hun lot, wederom, in eigen hand.

Jan Pronk

 

WE ARE HERE

The slide story of WE ARE HERE http://www.slideshare.net/j0m2m2014/we-are-here121212

Night in the Hague

Tuesday 12 we go to Den Haag to demand the right to be here.

12 & 13 maart: actie voor verblijfsrecht en recht op bestaan

demo

Op 13 maart vindt er een Algemeen Overleg (AO) Veiligheid en Justitie plaats in de Tweede Kamer. Het AO gaat over opvang, terugkeer en detentie van vluchtelingen. Wij, de uitgeprocedeerde vluchtelingen uit de Vluchtkerk in Amsterdam, het Vluchthuis in Den Haag en vluchtelingen uit verschillende AZC’s, zullen op 12 en 13 maart over gaan tot actie om aandacht te vragen voor ons probleem. Wij zijn onuitzetbaar, rechteloos en al jaren in Nederland. Wij willen verblijfsrecht en zo de mogelijkheid om een normaal leven op te bouwen!

Een deel van de vluchtelingen die protesteerden in tentenkampen in 2011 en 2012 in Ter Apel hebben onderdak gekregen in verschillende AZC’s. Buiten dat er in het AO gesproken gaat worden over terugkeer van bijvoorbeeld gezinnen, opvang en detentie zal ook aan de orde komen dat staatssecretaris Fred Teeven de groepen vluchtelingen die na Ter Apel onderdak hebben gekregen weer op straat wil zetten. Ondanks dat wij al
vanaf 2011 actievoeren tegen rechteloosheid gaat Nederland door met vluchtelingen uitsluiten en op straat zetten.

Wij kunnen niet terug naar het land waar wij vandaan komen omdat wij daar ons leven niet zeker zijn, maar ook hier worden ons onze mensenrechten ontzegd. Wij willen na jaren van onzekerheid, opsluiting in detentiecentra en uitsluiting van alle mensenrechten verblijfsrecht zodat wij een menswaardig bestaan kunnen opbouwen.

Daarom demonstreren wij:

Dinsdag 12 maart:
De avond voor het debat in Den Haag zullen wij demonstreren door de Haagse binnenstad onder het motto ‘Wij willen verblijfsrecht en het recht op bestaan’!
Tijd: 19:00, locatie: Julianaplein (voor Centraal Station).

Dinsdag op woensdagnacht 12/13 maart:
Daarna zullen wij de nacht doorbrengen op het Plein voor de Tweede Kamer in de situatie waar velen van ons nu al in zitten en ze nog meer mensen in willen dwingen: op straat, zonder zorg, zonder werk, zonder vooruitzicht op een menswaardig bestaan.

Woensdag 13 maart:
Wij zullen s’ochtends om 10:00 met zo veel mogelijk mensen bij het debat aanwezig zijn tot de zaal vol zit. De rest van de mensen zal op het Plein protesteren.

Wij hebben iedereen nodig om de acties tot een succes te maken. Daarom roepen wij iedereen op om naar de acties te komen tegen dit onmenselijke beleid. Samen kunnen we een verschil maken!

Wij willen onderdak, werk en verblijfsrecht!

Click here for the English-language version of this announcement.

www.rechtopbestaan.nl

Night in the Hague

Tuesday 12 we go to Den Haag to demand the right to be here.

12 & 13 maart: actie voor verblijfsrecht en recht op bestaan

Op 13 maart vindt er een Algemeen Overleg (AO) Veiligheid en Justitie plaats in de Tweede Kamer. Het AO gaat over opvang, terugkeer en detentie van vluchtelingen. Wij, de uitgeprocedeerde vluchtelingen uit de Vluchtkerk in Amsterdam, het Vluchthuis in Den Haag en vluchtelingen uit verschillende AZC’s, zullen op 12 en 13 maart over gaan tot actie om aandacht te vragen voor ons probleem. Wij zijn onuitzetbaar, rechteloos en al jaren in Nederland. Wij willen verblijfsrecht en zo de mogelijkheid om een normaal leven op te bouwen!

Een deel van de vluchtelingen die protesteerden in tentenkampen in 2011 en 2012 in Ter Apel hebben onderdak gekregen in verschillende AZC’s. Buiten dat er in het AO gesproken gaat worden over terugkeer van bijvoorbeeld gezinnen, opvang en detentie zal ook aan de orde komen dat staatssecretaris Fred Teeven de groepen vluchtelingen die na Ter Apel onderdak hebben gekregen weer op straat wil zetten. Ondanks dat wij al
vanaf 2011 actievoeren tegen rechteloosheid gaat Nederland door met vluchtelingen uitsluiten en op straat zetten.

Wij kunnen niet terug naar het land waar wij vandaan komen omdat wij daar ons leven niet zeker zijn, maar ook hier worden ons onze mensenrechten ontzegd. Wij willen na jaren van onzekerheid, opsluiting in detentiecentra en uitsluiting van alle mensenrechten verblijfsrecht zodat wij een menswaardig bestaan kunnen opbouwen.

Daarom demonstreren wij:

Dinsdag 12 maart:
De avond voor het debat in Den Haag zullen wij demonstreren door de Haagse binnenstad onder het motto ‘Wij willen verblijfsrecht en het recht op bestaan’!
Tijd: 19:00, locatie: Julianaplein (voor Centraal Station).

Dinsdag op woensdagnacht 12/13 maart:
Daarna zullen wij de nacht doorbrengen op het Plein voor de Tweede Kamer in de situatie waar velen van ons nu al in zitten en ze nog meer mensen in willen dwingen: op straat, zonder zorg, zonder werk, zonder vooruitzicht op een menswaardig bestaan.

Woensdag 13 maart:
Wij zullen s’ochtends om 10:00 met zo veel mogelijk mensen bij het debat aanwezig zijn tot de zaal vol zit. De rest van de mensen zal op het Plein protesteren.

Wij hebben iedereen nodig om de acties tot een succes te maken. Daarom roepen wij iedereen op om naar de acties te komen tegen dit onmenselijke beleid. Samen kunnen we een verschil maken!

Wij willen onderdak, werk en verblijfsrecht!

Click here for the English-language version of this announcement.

www.rechtopbestaan.nl

OPEN BRIEF na deportatie naar Soedan

Open brief van vluchtelingen en vrienden van Wij Zijn Hier, verblijvend in de Vluchtkerk

Reactie op gedwongen uitzetting activist van Wij Zijn Hier

Amsterdam, dinsdag 5 maart 2013

Tot onze grote schrik en verbazing is vandaag een van onze mede-activisten van Wij Zijn Hier, de groep vluchtelingen die momenteel tijdelijk verblijft in de Vluchtkerk in Amsterdam, tegen zijn wil uitgezet naar Soedan. Hij had in Nederland asiel aangevraagd omdat hij in zijn land van herkomst gevaar loopt. Hij heeft met ons gedemonstreerd voor zijn rechten in het tentenkamp in Osdorp, totdat hij op straat werd gearresteerd en in detentie werd gezet. Na hem een tijd gezocht te hebben in de wirwar van vreemdelingendetentie, werd gelukkig het contact weer enigszins hersteld. Hij was angstig voor zijn toekomst, maar bleef optimistisch, ondanks dat hij in totaal 14 maanden in detentie heeft gezeten, de helft van de periode dat hij in West Europa was. Tot hij een vliegticket naar Khartoem in zijn handen kreeg.

Hoewel de Soedanese ambassade geen laissez passer (toestemming voor binnenkomst Soedan) heeft afgegeven, is hij toch op het vliegtuig gezet. Inmiddels heeft ons het bericht van zijn advocaat bereikt dat hij daadwerkelijk gedeporteerd is. Wij kunnen slechts geschokt en bezorgd reageren. Wij weten natuurlijk niet exact wat hem te wachten staat, maar de vooruitzichten zijn vreselijk.

  1. Onze overheid geeft zelf een negatief reisadvies naar Soedan;
  2. In een rapport van Waging People staat dat asielzoekers die teruggekeerd zijn naar Soedan zijn aangehouden, ondervraagd en mishandeld;
  3. Tot slot zijn er juist deze week weer berichten over hevige gevechten in Soedan.

Een Soedanese mensenrechtenorganisatie in Nederland vertelde wat zij vrezen dat er met hem gebeurt: hij zal waarschijnlijk hardhandig gevraagd worden waarom hij gevlucht is, wat hij over Soedan heeft gezegd, waarom hij zonder toestemming van de ambassade weer terug komt. Na martelingen, zal hij misschien weer op het vliegtuig terug naar Nederland gezet worden.

Via verschillende kanalen hebben wij onze zorgen al geuit, onder andere door het aanbieden van een brief aan de KLM, de dag voor de uitzetting. Het commentaar van de KLM is dat zij slechts de vervoerder zijn. De KLM zelf stopt na 31maart haar vluchten op Khartoum, omdat dit traject niet winstgevend meer is. De politieke instabiliteit in Soedan trekt geen toeristen en zakenlieden. We hadden gehoopt dat KLM zou begrijpen dat een vluchteling dan een nog veel groter gevaar loopt en hiernaar zou handelen. KLM heeft immers de UN Global Impact principles ondertekend waarbij mensenrechten centraal staan. Er loopt nog een bezwaar tegen de afwijzing van zijn laatste asielverzoek, maar ook dat heeft de Nederlandse overheid er niet van weerhouden onze vriend de deur te wijzen.

Onze broeder en vriend loopt een groot gevaar. Wij denken aan hem en wensen hem zoveel sterkte als mogelijk. Intussen willen wij deze situatie aangrijpen om aandacht te vragen voor deze onmenselijke handelswijze. Mensen zijn geen goederen. Iemand die gevaar loopt voor zijn leven moet niet worden uitgezet en dus ook niet worden vervoerd. Hieraan zou niemand moeten meewerken. Tot welke trieste situaties deze uitzettingspolitiek kan leiden werd rond dezelfde tijd duidelijk, doordat iemand zichzelf in brand stak op 4 maart, toen hem werd verteld dat hij uitgezet zou worden. Vandaag toonden wij onze solidariteit met hem bij het AZC in Utrecht.

Dit is de eerste persoon van Wij Zijn Hier die Europa uit wordt gedeporteerd. De situatie is gespannen. Velen kan ditzelfde lot te wachten staan, als er niet iets verandert. Wij vragen iedereen: alstublieft, maak een einde aan deze politiek. De strijd gaat door: Wij zijn hier, geen mens is illegaal!

 Namens Wij Zijn Hier, in de Vluchtkerk,

Younis Omar (leider van de Soedanese groep): 0685270643

OPEN BRIEF na deportatie naar Soedan

Open brief van vluchtelingen en vrienden van Wij Zijn Hier, verblijvend in de Vluchtkerk

Reactie op gedwongen uitzetting activist van Wij Zijn Hier

Amsterdam, dinsdag 5 maart 2013

Tot onze grote schrik en verbazing is vandaag een van onze mede-activisten van Wij Zijn Hier, de groep vluchtelingen die momenteel tijdelijk verblijft in de Vluchtkerk in Amsterdam, tegen zijn wil uitgezet naar Soedan. Hij had in Nederland asiel aangevraagd omdat hij in zijn land van herkomst gevaar loopt. Hij heeft met ons gedemonstreerd voor zijn rechten in het tentenkamp in Osdorp, totdat hij op straat werd gearresteerd en in detentie werd gezet. Na hem een tijd gezocht te hebben in de wirwar van vreemdelingendetentie, werd gelukkig het contact weer enigszins hersteld. Hij was angstig voor zijn toekomst, maar bleef optimistisch, ondanks dat hij in totaal 14 maanden in detentie heeft gezeten, de helft van de periode dat hij in West Europa was. Tot hij een vliegticket naar Khartoem in zijn handen kreeg.

Hoewel de Soedanese ambassade geen laissez passer (toestemming voor binnenkomst Soedan) heeft afgegeven, is hij toch op het vliegtuig gezet. Inmiddels heeft ons het bericht van zijn advocaat bereikt dat hij daadwerkelijk gedeporteerd is. Wij kunnen slechts geschokt en bezorgd reageren. Wij weten natuurlijk niet exact wat hem te wachten staat, maar de vooruitzichten zijn vreselijk.

  1. Onze overheid geeft zelf een negatief reisadvies naar Soedan;
  2. In een rapport van Waging People staat dat asielzoekers die teruggekeerd zijn naar Soedan zijn aangehouden, ondervraagd en mishandeld;
  3. Tot slot zijn er juist deze week weer berichten over hevige gevechten in Soedan.

Een Soedanese mensenrechtenorganisatie in Nederland vertelde wat zij vrezen dat er met hem gebeurt: hij zal waarschijnlijk hardhandig gevraagd worden waarom hij gevlucht is, wat hij over Soedan heeft gezegd, waarom hij zonder toestemming van de ambassade weer terug komt. Na martelingen, zal hij misschien weer op het vliegtuig terug naar Nederland gezet worden.

Via verschillende kanalen hebben wij onze zorgen al geuit, onder andere door het aanbieden van een brief aan de KLM, de dag voor de uitzetting. Het commentaar van de KLM is dat zij slechts de vervoerder zijn. De KLM zelf stopt na 31maart haar vluchten op Khartoum, omdat dit traject niet winstgevend meer is. De politieke instabiliteit in Soedan trekt geen toeristen en zakenlieden. We hadden gehoopt dat KLM zou begrijpen dat een vluchteling dan een nog veel groter gevaar loopt en hiernaar zou handelen. KLM heeft immers de UN Global Impact principles ondertekend waarbij mensenrechten centraal staan. Er loopt nog een bezwaar tegen de afwijzing van zijn laatste asielverzoek, maar ook dat heeft de Nederlandse overheid er niet van weerhouden onze vriend de deur te wijzen.

Onze broeder en vriend loopt een groot gevaar. Wij denken aan hem en wensen hem zoveel sterkte als mogelijk. Intussen willen wij deze situatie aangrijpen om aandacht te vragen voor deze onmenselijke handelswijze. Mensen zijn geen goederen. Iemand die gevaar loopt voor zijn leven moet niet worden uitgezet en dus ook niet worden vervoerd. Hieraan zou niemand moeten meewerken. Tot welke trieste situaties deze uitzettingspolitiek kan leiden werd rond dezelfde tijd duidelijk, doordat iemand zichzelf in brand stak op 4 maart, toen hem werd verteld dat hij uitgezet zou worden. Vandaag toonden wij onze solidariteit met hem bij het AZC in Utrecht.

Dit is de eerste persoon van Wij Zijn Hier die Europa uit wordt gedeporteerd. De situatie is gespannen. Velen kan ditzelfde lot te wachten staan, als er niet iets verandert. Wij vragen iedereen: alstublieft, maak een einde aan deze politiek. De strijd gaat door: Wij zijn hier, geen mens is illegaal!

 Namens Wij Zijn Hier, in de Vluchtkerk,

Younis Omar (leider van de Soedanese groep): 0685270643

Dear passenger

Stop deportation to Somalia

(On Wednesday 20th and Saturday 23rd of February)

On your plane you will find two Somali refugees. Holland does not recognize them and tries to return them by force to Somalia. In this country 450 people die or get wounded every month in political-religious conflicts. Human rights and judges declared Somalia unsafe for returning refugees. You can prevent this by protesting to the staff, by refusing to sit down and fasten your seat belt as long as the refugees are on board. You can demand respect for human rights.

WE ARE HERE

Dear passenger

Stop deportation to Somalia

(On Wednesday 20th and Saturday 23rd of February)

On your plane you will find two Somali refugees. Holland does not recognize them and tries to return them by force to Somalia. In this country 450 people die or get wounded every month in political-religious conflicts. Human rights and judges declared Somalia unsafe for returning refugees. You can prevent this by protesting to the staff, by refusing to sit down and fasten your seat belt as long as the refugees are on board. You can demand respect for human rights.

WE ARE HERE

Tjebbe_barmhartig-300x300

Ouverture Eglise-refuge

Sebe Allah Y’e, loof den Heer. Ciraque speelt, zingt en danst een ouverture van de Vluchtkerk, rond middernacht 2-3 december. On est la.

Ouverture Eglise-refuge

Sebe Allah Y’e, loof den Heer. Ciraque speelt, zingt en danst een ouverture van de Vluchtkerk, rond middernacht 2-3 december. On est la.

We Are Here, We need life! Please help refugees.

Gifty_encourage-the-women (Play Audio)
We Are Here, for our Right to Be Refused refugees living on the streets of the Netherlands struggle for life Eviction of protest camp in Amsterdam, Friday November 30, 2012
The Mayor of Amsterdam, capital city of the Netherlands, has ordered the eviction of the protest camp of refugees in the western suburb of Amsterdam called Osdorp. A verdict by the court will be announced on Wednesday 28th at 9 a.m. The approximately 100 refugees demonstrating in the camp are determined to stay where they are and face the police force and subsequent detention. They call on all people to witness this show down and show support in a manifestation in front of the camp and on the streets of Amsterdam. This event starts Thursday 29th of November at 2 p.m.. The eviction can be expected the morning after. We call for witnesses, observers and comapssionate citizens to join and demand the right to live for all who are here. We intend to turn this crack down into a Theatre of Hope. The full programme will be disclosed in  a Press Conference in the Camp on Wednesday 28th of November at 5 p.m. (Central European Time) Location: Notweg 32, NL1068 LL Amsterdam, The Netherlands Info: +31.686263381 or m2migrant@gmaqil.com   In Amsterdam and The Hague rejected refugees from Africa and the Middle East are enduring the harsh weather in make shift tent camps where they demonstrate against the Dutch way of treating rejected refugees since September 4th (Amsterdam) and 19th (The Hague). Since 2010 asylum seekers who have been rejected are no longer entitled to basic rights such as shelter and food. Even when it is impossible to return to their countries of origin, the Dutch government argues that they can leave voluntarily. Denying them access to reception centers, putting them in prison and forcing them to survive in parks, railway stations and insecure hiding places, that is the way to convince them to leave this country. In the first half of 2012 4.680 asylum seekers have been dumped on the street without any life support, according to the International Network of Local Initiatives with Asylum seekers (INLIA). These self-organized action by the refugees have highlighted a humanitarian problem that has been growing for years and was hidden from the public eye. Now these people have made themselves visible and seek solutions by entering in dialogue with civil society and democratic representatives.  To realize their aims they need to be together, safe and visible. Apparently the authorities want to make them disappear again. The only offer is for some of the refugees to go for 30 days in dispersed shelters for homeless people. After that they would again be on their own, insecure and invisible. A growing number of supporters is trying to create sustainable ways to continue this struggle for human rights. One way would be to make a space available as a meeting point for refugees, a House of Hope.
Our life is in danger. On their blog, the refugees that camp out in Amsterdam declared: “We are here because our life is in danger. There are many reasons for this. War is the most important one. There are several armed conflicts in Africa that cost many lives, disrupt families and livelihoods. Political violence and oppression, religious division, problems between tribes and clans add to make solutions complicated. Drought, famine and other economic factors also push people to find a better future elsewhere. All these cases are inter-related. We can see this in the extremist movements. They make life impossible for you if you do not conform to strict rules. Having a drink can cost you your life. Being a member of another tribe, or of another religion, can bring you into deep trouble. So we are here because we face persecution and danger in our countries. We need to be in the Netherlands because this country is a free country where our lives are safe and we could build a future. “ We want your help. We want to get out of this situation. We want your help, not just with food and drinks, but with the broader issues. Help us with publicity, be creative: think about how you could help. Whether you’re politically active, or a journalist, everyone can help in their own way. We have 5 representatives you can talk to, to explain our situation.
If you want, you can call us:
el mouthena :0685602714
younes :0685270643
mustafa :0684566733
bayisa : 0684482895
mamadou : 0684997713

We Are Here, We need life! Please help refugees.

Gifty_encourage-the-women (Play Audio)
We Are Here, for our Right to Be Refused refugees living on the streets of the Netherlands struggle for life Eviction of protest camp in Amsterdam, Friday November 30, 2012
The Mayor of Amsterdam, capital city of the Netherlands, has ordered the eviction of the protest camp of refugees in the western suburb of Amsterdam called Osdorp. A verdict by the court will be announced on Wednesday 28th at 9 a.m. The approximately 100 refugees demonstrating in the camp are determined to stay where they are and face the police force and subsequent detention. They call on all people to witness this show down and show support in a manifestation in front of the camp and on the streets of Amsterdam. This event starts Thursday 29th of November at 2 p.m.. The eviction can be expected the morning after. We call for witnesses, observers and comapssionate citizens to join and demand the right to live for all who are here. We intend to turn this crack down into a Theatre of Hope. The full programme will be disclosed in  a Press Conference in the Camp on Wednesday 28th of November at 5 p.m. (Central European Time) Location: Notweg 32, NL1068 LL Amsterdam, The Netherlands Info: +31.686263381 or m2migrant@gmaqil.com   In Amsterdam and The Hague rejected refugees from Africa and the Middle East are enduring the harsh weather in make shift tent camps where they demonstrate against the Dutch way of treating rejected refugees since September 4th (Amsterdam) and 19th (The Hague). Since 2010 asylum seekers who have been rejected are no longer entitled to basic rights such as shelter and food. Even when it is impossible to return to their countries of origin, the Dutch government argues that they can leave voluntarily. Denying them access to reception centers, putting them in prison and forcing them to survive in parks, railway stations and insecure hiding places, that is the way to convince them to leave this country. In the first half of 2012 4.680 asylum seekers have been dumped on the street without any life support, according to the International Network of Local Initiatives with Asylum seekers (INLIA). These self-organized action by the refugees have highlighted a humanitarian problem that has been growing for years and was hidden from the public eye. Now these people have made themselves visible and seek solutions by entering in dialogue with civil society and democratic representatives.  To realize their aims they need to be together, safe and visible. Apparently the authorities want to make them disappear again. The only offer is for some of the refugees to go for 30 days in dispersed shelters for homeless people. After that they would again be on their own, insecure and invisible. A growing number of supporters is trying to create sustainable ways to continue this struggle for human rights. One way would be to make a space available as a meeting point for refugees, a House of Hope.
Our life is in danger. On their blog, the refugees that camp out in Amsterdam declared: “We are here because our life is in danger. There are many reasons for this. War is the most important one. There are several armed conflicts in Africa that cost many lives, disrupt families and livelihoods. Political violence and oppression, religious division, problems between tribes and clans add to make solutions complicated. Drought, famine and other economic factors also push people to find a better future elsewhere. All these cases are inter-related. We can see this in the extremist movements. They make life impossible for you if you do not conform to strict rules. Having a drink can cost you your life. Being a member of another tribe, or of another religion, can bring you into deep trouble. So we are here because we face persecution and danger in our countries. We need to be in the Netherlands because this country is a free country where our lives are safe and we could build a future. “ We want your help. We want to get out of this situation. We want your help, not just with food and drinks, but with the broader issues. Help us with publicity, be creative: think about how you could help. Whether you’re politically active, or a journalist, everyone can help in their own way. We have 5 representatives you can talk to, to explain our situation.
If you want, you can call us:
el mouthena :0685602714
younes :0685270643
mustafa :0684566733
bayisa : 0684482895
mamadou : 0684997713

Storm overleefd

Het lijkt erop dat het kamp ook de windstoten heeft overleefd.
Joost Pothast ging vanmiddag op inspectie en berichtte het volgende:
We hebben (zo goed en zo kwaad) extra stormlijnen aan de achterste tent vastgemaakt, dat is de meest kritische bij deze windrichting. gelukkig houdt de bebouwing nog aardig wat tegen, anders had het kamp nu alsnog in Noord gelegen. Als de wind zoals voorspeld nu gaat afnemen moet het echter wel goed gaan, hoewel ik vanmiddag bij sommige windstoten naast die tent ook m’n hart moest vastgehouden… Een punt is ook dat wat voor haringen door moet gaan, bij ieder windstoot weer losgetrokken worden. De kampbewoners zullen ze zolang iedere keer weer opnieuw vast moeten hameren. Achter de tenten is het trouwens ook niet bepaald een frisse boel, ik mag hopen dat de rechter daar niet geweest is (of juist wel ;-).
Frisse groet, Joost