WHO WE ARE

We have applied for asylum in your country. Our claims have been rejected. Now we are called ‘illegals.’ But we prefer to call ourselves refugees. Wars, international conflicts and systematic violence have devastated our countries. So you understand why we don’t like being called illegals. We are refugees. And now we live on the streets. We barely have rights. We have no means of subsistence.

    illegaal, uitgeprocedeerd, ongedocumenteerd, gelukszoekers en asielzoekers…

    11138589_943718708995026_7443234617205160018_n

    door ilhaam awees van we are here :

    illegaal, uitgeprocedeerd, ongedocumenteerd, gelukszoekers en asielzoekers… Hoeveel namen hebben we wel niet gekregen? We zijn vluchtelingen en wij zijn hier!

    Wij zijn hier niet voor een koelkast of voor een auto of omdat we het hier zo leuk vinden. Als ons land veilig zou zijn, dan zouden we daar zijn. Als we daar konden studeren en werken! Als we zelf konden kiezen om te trouwen en een gezin te stichten… Als we niet de kans zouden hebben om opgesloten te worden… Als we veilig zouden kunnen leven dan hadden we niet alles achtergelaten. Zouden we al onze familie, vrienden en kennissen achtergelaten hebben voor geld? Een land dat we nog niet kenden? Een land duizenden kilometers van ons land vandaan?

    “Uitgeprocedeerd asielzoekers moeten het land verlaten!” wordt er geroepen. Makkelijker gezegd dan gedaan! Maar in het praktijk is het bijna onmogelijk. Je wilt ons terug naar een land sturen waar de overheid voor waarschuwt, een land dat niet geschikt is voor vakantiegangers. Voor ons is het blijkbaar wel goed genoeg? Wij kunnen en durven niet terug te gaan! We kunnen ook niet meer naar andere landen om asiel aan te vragen vanwege de Europese verdragen! Nee wij zijn hier niet voor je koelkast en je uitkering. We willen heus wel werken en belasting betalen; naar school toe gaan. Maar wordt deze mogelijkheid gegeven? We hebben niks kunnen doen omdat we moesten wachten op een verblijfsvergunning. In al die jaren dat we wachtten, hadden we allang kunnen werken en studeren. Nu kost het de overheid alleen maar meer!

    En nu zijn we illegaal… We moeten terug naar een land waar we niet naar terug kunnen. We zitten tussen wal en schip. De nachtopvang is geen optie. Moeten we overdag op straat zwerven? Waar is onze toekomst? Wil je Amsterdam vol met zwervers hebben? Hoe kunnen we de samenleving helpen opbouwen als we illegaal zijn? Hierdoor ontstaan er juist problemen! Er is geen goed beeld over deze situatie: de overheid heeft al jaren het asielbeleid niet goed geregeld. De overheid geeft ons vluchtelingen steeds de schuld dat we niet terug gaan, terwijl ze zelf weigert in te zien dat het niet kan en ze dus haar beleid moet veranderen. Ik heb een droom… Maar kan ik deze waar maken in Nederland? Wij willen helpen de maatschappij op te bouwen. Was alles maar beter geregeld.

    Vluchtelingen hebben veel talenten. Ze willen aan de maatschappij bijdragen en ze willen erbij horen. Laten we proberen dit mogelijk te maken.

    Ilhaam Awees
    31jaar oud.
    afgewezen vluchtelinge uit Somalie/Jemen/Saudi Arabia.
    vijf jaar in Nederland.

    Verslag Libië Campagne – Wij Zijn Hier

    libie brandt

    Libië brandt maar Nederland zet vluchtelingen op straat

    Een groep Libiërs uit de zelfgeorganiseerde vluchtelingengroep Wij Zijn Hier, wilde
    aandacht vragen voor hun situatie. Een deel van hen had een status en is deze
    kwijtgeraakt na de verkiezingen in Libië afgelopen zomer. Een ander deel heeft nooit
    een status gekregen. Dit terwijl hun land in brand staat en ze niet terug kunnen.
    De groep wilde een demonstratie organiseren en ook het publiek informeren over de
    situatie. Enkele mensen besloten de groep Libiërs te steunen en een kleine campagne op te zetten samen met hen. Lees het verslag van de Libië Campagne.

    Berete’s Letter

    0

    Letter: Oumar Berete
    Pictures: Olfa Ben Ali
    StatelessTaste.com

    Dear All,

    Let me introduce myself. I am Oumar Berete from Conraky, Guinea and, a few years ago, I sought asylum in The Netherlands. I am also one of the former refugee leaders from the We Are Here group.

    Two and a half years ago, after having been rejected by the immigration service IND, I had no place, no voice, and I officially became persona non grata, an invisible result of the Dutch government’s dysfunction.

    I  joined other refugees in this similar (non)situation in the tent camp in Osdorp. The media and politicians usually called us “the refused” refugees (uitgeprocedeerd) or criminals. These terms were so overused that they became our only ”unworthy identity”. Together we became one: one body, one voice, one story, one struggle, and one battle. We became a protest group, the We Are Here movement. From Osdorp we moved from place to place: the Vluchtkerk, Vluchtflat, VluchtKantoor, Vluchtgebouw, Havenstraat, and so on. [vlucht = flight]

    1

    I should mention that before, during, and after this time, some of us were / have been / will be arrested and put into detention for months because of  this “politically correct” name they’ve stuck on us. At the exact time that you are reading my letter, there are men and women sitting in cells around The Netherlands with an uncertain future. This letter is also dedicated to them, so they may feel this fresh little breeze in their cells.

    With YOU, The People, we have shared our struggles, pain, fears, tears, our reduced lives. This letter to you would never have existed without your support.

    Today is another day, today is a Wonderful Day. Today I want to share this unforgettable day with all of you: After getting my residence permit, I finally became reunited with my children. My children, who I had not seen for years, have finally arrived in The Netherlands and joined me for a better future. While I was battling for my human rights, they were with me every second. They were the fuel for my battles. They are now my future, our future.

    3

    My children and I want to thank you, YOU who have always supported us.  Without all of you, these pictures would have just been a figment from the imagination of a refugee in limbo hoping that these images would someday become reality.

    We Are Here is proof that each individual has an important role in this society, that our unity is strength. And I am one of the fruits of our success.

    My dearest children and I wish you all a Merry Christmas and Happy New Year!

    Oumar Berete

    4

    5

    7

    8

    9

    10

    11

    12

    14

    15

    16

    17

    18

    19

    Vluchtopvang geopend voor bewoners Havenstraat

    tentcamp

    De bewoners van de Havenstraat hebben na hun gedwongen vertrek uit de voormalige gevangenis een nieuw onderkomen gevonden in Amsterdam. Supporter Lokien van Wij Zijn Hier doet verslag.

    Het was een lange, zware en emotionele dag. Het vertrek uit de Vluchthaven, de lange tocht door de stad en het neerstrijken in het Oosterpark, waar een tentenkamp werd opgezet. Herinneringen aan de eerste tentenkampen twee jaar geleden.

    Rond half tien raakte alles in een stroomversnelling. De een na de andere buurtbewoner kwam langs met dekens en eten. De moslims van de groep bereidden zich voor op het breken van hun vast. Het KNMI kondigde een weerswaarschuwing aan en iedereen maakte zich op voor een fikse bui. De politie kwam om met de woordvoerders te spreken.

    Terwijl de rest van Nederland voetbal keek, werd duidelijk dat deze groep vannacht niet alleen op straat zou slapen, maar ook nog eens niet in een tent mocht slapen. De politie dreigde het tentenkamp te ontruimen.

    Om de confrontatie te voorkomen, pakten de vluchtelingen hun spullen weer in en vertrokken voor een nacht door de stad zwerven. De Muiderkerk hielp hen uit de brand. Zij boden een slaapplek aan. Rampenplan zorgde voor warme soep.

    opvang1

    In de tussentijd openden vluchtelingen uit de actiegroep van Wij Zijn Hier de Vluchtopvang. Bericht van de vluchtelingen is dat ze uitgeput zijn. Dat ze blij zijn met een dak boven hun hoofd. En dat ze morgen weer verder denken over hun situatie en hun strijd om het systeem te veranderen dat leven voor hen onmogelijk maakt.

    Morgen is iedereen weer van harte welkom bij Wij Zijn Hier. Ook nieuwe buren. De nieuwe locatie is: Vluchtopvang, Linnaeushof 4, Amsterdam. Tegenover Park Frankendael. Loop de binnenplaats op en dan gebouwtje rechts.

    opvang2